کتاب در باب شهریار ماکیاولی: تفسیر ۵۲ ایده طلایی

«شرافتمندانه‌ عمل کردن در میان افراد بی‌شرافت عین شکست است»

ایده‌ای روشنگر وقتی نمی‌خواهید کاری انجام شود، حتماً جلسه بگذارید. جان کنت گالبرِیت

«رهبران نباید اصول اخلاقی را ضمیمه عقایدشان کنند. چنین کاری تنها موقعیتشان را به خطر می‌اندازد.» با این حال، در بسیاری از کتاب‌های بی‌مایه‌ای که امروزه قفسه‌های کتابفروشی‌ها را پر کرده‌اند وانمود شده است که با خوب بودن، خوشحال کردن مردم یا متعهد شدن در قبال اصول اخلاقی انعطاف‌پذیر می‌توانید به هر چه می‌خواهید دست یابید. در حالی که ماکیاولی دقیقاً به عکس آن معتقد است، چون به آنچه در کتاب‌ها می‌خواند اعتماد نداشت. چیزی را که با چشمان خودش می‌دید باور داشت.

ایده‌ای روشنگر هیچ چیز مانند سر بریده‌ای بر روی تیرک نمی‌تواند موجب اطاعت شود. استیوی،مرد خانه

با واقعیت همان‌طور که هست روبرو شوید، نه آن‌طور که بوده یا شما می‌خواهید باشد.

در آن زمان کتاب‌های بسیاری با نام شهریار موجود بود که پیام تقریباً همه آن‌ها این بود: شهریار باید مهربان، پرهیزگار، بخشاینده، سخاوتمند و صلح‌طلب باشد. از نظر ماکیاولی، همه این‌ها جز مشتی چرندیات نبود، آن هم از نوع خطرناک آن، چون از آن چرندیاتی بود که همه ما دوست داریم در باره خودمان بخوانیم. او در سراسر شهریار به ما هشدار می‌دهد که گاهی مجبور می‌شویم بین دو راه ناخوشایند یکی را انتخاب کنیم. ماکیاولی می‌گوید ما نمی‌توانیم همه را راضی کنیم و گاهی هم نمی‌توانیم تنها بر مفروضات ساده‌ای که در باره درست و نادرست وجود دارد اتکا کنیم؛ دنیا پیچیده‌تر از این‌هاست.

اتفاقات دنیای سیاست بیش از آن‌که بر اساس توطئه رخ دهد، بر اساس تصادف یا درماندگی رخ می‌دهد.

همیشه بهترین سیاست گفتنِ حقیقت است ــ البته مگر این‌که دروغگوی بسیار خبره‌ای باشید.

تنها چیزی که سیاستمدار چشم‌انتظار آن است انتخابات بعدی است. و تنها چیزی که دولتمرد چشم‌انتظار آن است نسل بعدی است. توماس جفرسون

دنیای واقعی همین است. با آن کنار بیایید.

دردسرسازان شما سعی می‌کنند انتقام لطمه‌های کوچکی را که دیده‌اند از شما بگیرند، ولی اگر این لطمه‌ها «خیلی حاد» باشند، این کار را نمی‌کنند.

ایده‌ای روشنگر وقتی یک نفر را می‌کشید، قاتلید؛ وقتی میلیون‌ها نفر را می‌کشید، فاتحید؛ و وقتی همه را می‌کشید، خدا هستید. ژان روستان، فیلسوف

«ما بیش‌تر مدیون ماکیاولی و افراد دیگری هستیم که در باره آنچه مردم می‌کنند مطلب می‌نویسند، نه در باره آنچه باید بکنند.»

ما دیگران را به خوب بودن ترغیب می‌کنیم. به آن‌ها می‌گوییم چه افراد بزرگی هستند و آن‌ها به ما می‌گویند که فوق‌العاده‌ایم. با این حرف‌ها می‌خواهیم چه کسی را دست بیندازیم؟

فولاد آبدیده شدن به معنای توانایی به نمایش گذاشتن کارهایی که می‌توانید انجام دهید نیست؛ بلکه به این معناست که دریابید چقدر قابلیت‌ دارید. ضعیف‌ترین خصوصیت خود را تقویت کنید. اگر مشکل‌ تمرکز دارید، شطرنج بازی کنید. اگر ترسو هستید، کوه‌نوردی کنید. هر کسی می‌تواند کارهایی را که در آن‌ها تبحر داشته است انجام دهد.

وقتی نمی‌خواهید کاری انجام شود، حتماً جلسه بگذارید.

مرز ظریفی بین متفاوت بودن و بی‌تفاوت بودن وجود دارد.

اگر آن‌قدر متفاوت هستید که نمی‌دانید در اطرافتان چه می‌گذرد، بدانید که به دردسر افتاده‌اید.

آمادگی داشتن به معنای امیدوار بودن به رخ دادن بهترین اتفاقات نیست، بلکه به این معناست که به هر قیمتی که شده تدبیری برای مقابله با بدترین‌ها بیندیشیم.

خواندن کتاب شهریار درست مثل سیلی خوردن است. این کتاب از شما می‌پرسد: واقعاً چه می‌خواهید و از چه راهی می‌خواهید به خواسته خود برسید؟

ایده‌ای روشنگر خردمند کیست؟ کسی که از همه می‌آموزد. بنجامین فرانکلین

عادات «ناپسند» شما هر چه هستند، آن‌ها را طوری زمانبندی و تأمین مالی کنید که با کارتان تداخل پیدا نکند. به کسی مربوط نیست، ولی آن‌قدر انضباط داشته باشید که آن‌ها را در حاشیه زندگیتان جای دهید.

بهترین روابط عمومی، صِرف انتقال اطلاعات است، ولی انتقال اطلاعاتی که به منظور رسیدن به هدفی صورت می‌گیرد. این را هم بدانید که انتقال ندادن اطلاعات یعنی روابط عمومی منفی. به این فکر کنید که چطور هر چه می‌گویید و هر کاری که انجام می‌دهید بر نظر مردم در باره شما تأثیر می‌گذارد. این را هم بدانید که چیزی نگفتن همیشه به ضرر شما تمام می‌شود.

نداشتنِ همه ایده‌های خوب مایه خجالت نیست. ولی اگر ایده خوب متعلق به دیگری باشد، نادیده گرفتن آن حماقت است.

خوب بودن خوب است، ولی افراد موفق کسانی هستند که می‌دانند کی می‌توانند اصول و هنجارهای رفتار مرسوم را نقض کنند.

ما نمی‌توانیم همه را راضی کنیم و گاهی هم نمی‌توانیم تنها بر مفروضات ساده‌ای که در باره درست و نادرست وجود دارد اتکا کنیم؛ دنیا پیچیده‌تر از این‌هاست. پس بهتر است دنیا را همان‌طور که هست بشناسیم و درک کنیم و مطابق این شناخت عمل کنیم.

شهریار کتابی است در باره عمل کردن نه فکر کردن.

«مردم زمانی که باور دارند می‌توانند در شرایطشان بهبود ایجاد کنند، آماده‌اند حاکم خود را عوض کنند»

«اگر به مشکلات اجازه دهید بزرگ شوند، هر اقدامی مانند نوشداروی بعد از مرگ سهراب خواهد بود».

احساس عمومی همه چیز است. با آن شکستی در کار نیست، و بدون آن موفقیت محال است. آبراهام لینکلن