کتاب تصاویر عجیب

کتاب تصاویر عجیب (Strange Pictures) نوشته اوکتسو و ترجمه بهاره صادقی و ویراسته فریناز بیابانی، رمانی است که در سال ۱۴۰۴ توسط نشر دانش‌آفرین منتشر شده است. این رمان ژاپنی و معمایی، مرز میان واقعیت و خیال، گذشته و حال و رازهای پنهان در زندگی روزمره را به چالش کشیده است. نقاشی‌ها و تصاویر نهفته‌ای در این رمان است که حامل پیامی عمیق و گاه هولناک درباره‌ی شخصیت‌ها و سرنوشت آن‌هاست. رمان با نگاه روان‌شناسانه و اجتماعی به بررسی تأثیرات گذشته، گناه، فقدان و امید در زندگی انسان‌ها پرداخته و با بهره‌گیری از عناصر آثار معمایی، خواننده را به کشف رازهای پنهان در دل رمان دعوت کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب تصاویر عجیب اثر اوکتسو

کتاب تصاویر عجیب (رمان پرفروش ژاپنی) به قلم اوکتسو، رمانی معمایی و روان‌شناسانه پیرامون زندگی روزمره‌ی ژاپنی است. این رمان با یک کلاس درس روان‌شناسی آغاز می‌شود که در آنْ استادی به نام دکتر هاگیو نقاشی دختربچه‌ای را به دانشجویان نشان می‌دهد و از آن به‌عنوان ابزاری برای تحلیل وضعیت روانی کودک استفاده می‌کند. این نقاشی‌ها بهانه‌ای می‌شود تا مفاهیمی چون آسیب‌های روانی، خشونت خانوادگی و تلاش برای بقا در شرایط دشوار به تصویر کشیده شود. رمان حاضر چند روایت موازی را دنبال می‌کند؛ ازجمله ماجرای وبلاگ‌نویسی به نام راکو را که خاطرات زندگی مشترک با همسرش (یوکی) را ثبت می‌کند. با مرگ ناگهانی او رازهایی هولناک از دل نقاشی‌های یوکی آشکار می‌شود. در بخش دیگری از کتاب، زندگی مادری مجرد و پسرش (یوتا) به تصویر کشیده می‌شود که با مشکلات مالی، اضطراب‌های روزمره و تهدیدهای ناشناخته دست‌وپنجه نرم می‌کنند. تصاویر و نقاشی‌ها در این کتاب نه‌تنها ابزار روایت، بلکه کلیدهایی برای رمزگشایی از لایه‌های پنهان شخصیت‌ها و رویدادها هستند. اوکتسو با بهره‌گیری از فضای معاصر ژاپن، دغدغه‌های اجتماعی و روانی را در قالب داستانی پرتعلیق و رازآلود به تصویر کشیده است.

خلاصه داستان تصاویر عجیب

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

رمان با یک کلاس روان‌شناسی آغاز می‌شود؛ جایی که دکتر هاگیو با تحلیل نقاشی یک کودک متهم به قتل مادرش به دانشجویانش نشان می‌دهد چگونه جزئیات ساده در یک تصویر می‌تواند رازهای عمیق روان را آشکار کند. این مقدمه، زمینه‌ای برای ورود به داستان اصلی است که حول محور وبلاگ‌نویسی به نام راکو و همسرش (یوکی) می‌چرخد. راکو خاطرات روزمره و لحظات شیرین زندگی مشترک را در وبلاگش ثبت می‌کند، اما با پیشرفت بارداری یوکی و نزدیک‌شدن به زمان زایمان، سایه‌ای از نگرانی و اضطراب بر زندگی‌شان می‌افتد. یوکی نقاشی‌هایی از آینده‌ی فرزندشان می‌کشد که حامل نشانه‌هایی مرموز و اعدادی خاص است. راکو پس از مرگ ناگهانی یوکی هنگام زایمان، سال‌ها بعد با کنار هم گذاشتن این نقاشی‌ها و رمزگشایی از آن‌ها به حقیقتی تلخ درباره‌ی سرنوشت همسرش پی می‌برد. در بخش دیگری از کتاب، زندگی نائومی و پسرش (یوتا) روایت می‌شود؛ مادری که با مشکلات مالی و ترس از تعقیب‌شدن توسط مردی ناشناس می‌کوشد از فرزندش محافظت کند. نقاشی‌های یوتا حامل نشانه‌هایی از اضطراب و ترس‌های پنهان اوست.

چرا باید کتاب تصاویر عجیب را بخوانیم؟

رمان تصاویر عجیب با ترکیب عناصر معمایی، درون‌مایه‌ی روان‌شناسی و زندگی روزمره و با تمرکز بر جزئیات نقاشی‌ها و تصاویر نشان می‌دهد چگونه هنر می‌تواند بازتابی از ذهن و احساسات انسان باشد و رازهای ناگفته را آشکار کند. این اثر خواننده را به تفکر درباره‌ی تأثیر گذشته، گناه، فقدان و امید در زندگی وادار می‌کند. همچنین کتاب حاضر با پرداختن به موضوعاتی همچون خشونت خانوادگی، اضطراب‌های اجتماعی و نقش والدین، دغدغه‌های معاصر را با زبانی ملموس بیان کرده است. این رمان می‌تواند برای کسانی که به داستان‌هایی با درون‌مایه‌ی معمایی، روان‌شناسانه و اجتماعی علاقه دارند، خواندنی باشد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن این کتاب به علاقه‌مندان داستان‌های معمایی، دوستداران روایت‌های روان‌شناسانه و کسانی که درمورد روابط خانوادگی، آسیب‌های روانی، رازهای پنهان و تأثیر هنر بر زندگی می‌اندیشند، پیشنهاد می‌شود. همچنین این رمان معاصر به کسانی که به ادبیات داستانی قرن ۲۱ ژاپن علاقه دارند، توصیه می‌شود.

نظر افراد یا مجله‌های مشهور درباره این کتاب چیست؟

سامانتا شانون که به معماهای ترسناک و پیچیده اعتیاد پیدا کرده، مایل است هرچه را اوکتسو مطرح می‌کند، یک‌روزه بخواند. Asian Review of Books معتقد است کتاب تصاویر عجیب می‌تواند خواننده را ترغیب کند تا کاغذ و قلم دست بگیرد و ارتباط رویدادها و شخصیت‌ها را یادداشت کند. او گفته ریتم روایت وقایعِ این رمان پایین است، اما هر افشاگریْ فضای دلهره‌آور اثر را هولناک‌تر کرده است. ایان مور (نویسنده) این رمان را گاه ناراحت‌کننده اما همواره شگفت‌آور خوانده است و گاردین آن را اسرارآمیز و ترسناک توصیف کرده و اثری دانسته که مخاطبان خود را در تعلیق و اضطراب غرق می‌کند.

درباره اوکتسو

اوکتسو (Uketsu) نویسنده و یوتیوبری اهل ژاپن بوده که با وجود شهرت بسیارش، هویت واقعی خود را پنهان نگه داشته است. او همیشه با نقاب سفید، لباس سیاه و صدایی تغییر‌داده‌شده در برابر مخاطبان ظاهر شده است. این نویسنده که بیش از یک‌ونیم میلیون دنبال‌کننده دارد، با مجموعه‌ی داستان‌های مصور اسرارآمیز به چهره‌ای اثرگذار در سبک وحشت و معمایی تبدیل شده؛ مجموعه‌ای خلاقانه که خوانندگان را دعوت کرده است سرنخ‌های پنهان‌شده را در میان تصاویر هولناک و جزئیات رازآلود کشف کنند. کتاب‌های اوکتسو از سال ۲۰۲۱ میلادی، بیش از سه میلیون نسخه در ژاپن فروش داشته و حق انتشار آن‌ها به ۲۷ زبان و در ۳۰ کشور واگذار شده است. این نویسنده‌ی ژاپنی که نامش در این زبان به‌معنای گودالِ باران است، از پرفروش‌ترین نویسندگان ژاپن به شمار می‌رود. خانه‌های عجیب (Strange Houses: A Novel) و تصاویر عجیب (Strange Pictures) دو رمان به قلم اوکتسو بوده است.

چه نسخه‌های دیگری از این کتاب در ایران منتشر شده است؟

فهرست زیر چاپ‌های این کتاب را نشان می‌دهد:

- نقاشی‌های عجیب ترجمه‌ی المیرا امیری و ویراسته‌ی امین صدری، نشر آرنیا، ‏‫۱۴۰۴.‬

- نقاشی‌های عجیب ترجمه‌ی مژگان رنجبر، نشر کتاب کوله پشتی‏‫، ۱۴۰۳.‮‬

بخشی از کتاب تصاویر عجیب

«یوتا در آن زمان تنها سه سال داشت و بنابراین، آنچه که اتفاق افتاده بود را به خوبی درک نمی‌کرد. نه گریست و نه غمگین شد اما وقتی مادرش را می‌دید که همیشه ساکت و آرام است و دارد بر اندوهش غلبه می‌کند، می‌دانست که حتماً اتفاق ناگواری رخ داده. همین باعث شده بود وجودش آکنده از تشویش و ترس شود.

اکنون یوتا تقریباً شش‌ساله بود و اندک خاطرات مبهمی که از پدرش داشت نیز ذره ذره محو شده بودند. اما یک خاطره به وضوح در ذهنش باقی مانده بود.

آن خاطره متعلق به سه سال پیش و تنها چند ماه پیش از مرگ پدرش بود. او یوتا را برای دعا کردن به قبرستان برده بود. از خانه‌شان تا آنجا فقط ده دقیقه با پای پیاده راه بود. یوتا زیر آن آسمان آبی باشکوه، یک کلاه حصیری به سر داشت و در حالی که پدرش با مهربانی با او حرف می‌زد، به حرف‌هایش گوش می‌داد.

اما اکنون هرچقدر تلاش می‌کرد، نمی‌توانست حرف‌های پدرش را به خاطر بیاورد.

تنها صدایی که در ذهنش می‌شنید، همنوایی طوفانی زنجره‌ها بود.»