کتاب صوتی افسردگی، سکه رایج زمانه ما

کتاب صوتی افسردگی، سکه رایج زمانه ما نوشته داریان لیدر با ترجمه‌ی سعید سهیلی و با گویندگی مهران نوروزی منتشر شده است. نشر بیدگل نسخه‌ی مکتوب این کتاب را منتشر کرده و انتشارات شرکت توسعه محتوای لحن دیگر نسخه‌ی صوتی را تولید کرده است. این کتاب صوتی در مجموعه‌ی دانش زندگی قرار می‌گیرد و به موضوع افسردگی، سوگواری و مالیخولیا می‌پردازد. نویسنده با تکیه‌بر تجربه‌ی روان‌کاوانه و مثال‌های عینی، نگاه رایج پزشکی و دارومحور به افسردگی را به چالش می‌کشد و آن را در پیوند با فقدان، روابط انسانی و ساختارهای اجتماعی بررسی کرده است. نسخه‌ی صوتی این اثر را می‌توانید از طاقچه خریداری و دانلود کنید.

درباره کتاب صوتی افسردگی، سکه رایج زمانه ما

کتاب افسردگی، سکه‌ی رایج زمانه‌ی ما اثر داریان لیدر، در سال ۲۰۰۸ توسط انتشارات Hamish Hamilton در بریتانیا منتشر شد و سپس در سال ۲۰۰۹ توسط Penguin Books با ۲۴۰ صفحه تجدید چاپ گردید. این کتاب که با استقبال گسترده‌ای در سطح بین‌المللی مواجه شد، به‌عنوان اثری «کوتاه، تحریک‌آمیز و جذاب» از سوی «هیلاری منتل»، رمان‌نویس برنده‌ی جایزه‌ی بوکر، در گاردین توصیف شد و «هانیف کوریشی»، نویسنده‌ی پرفروش، آن را «کتابی قانع‌کننده و مهم» و «گیرا و خردمندانه» خواند. ساختار کتاب افسردگی، سکه‌ی رایج زمانه‌ی ما که با تکیه بر سنت روان‌کاوی فرویدی و لاکانی نوشته شده، به بررسی عمیق مفاهیم «سوگ» (mourning) و «مالیخولیا» (melancholia) به‌عنوان ریشه‌های اصلی آنچه امروزه به سادگی «افسردگی» (depression) نامیده می‌شود، می‌پردازد.

لیدر در کتاب افسردگی، سکه‌ی رایج زمانه‌ی ما که با نمونه‌های بالینی از مراجعان خود و همچنین ارجاعات گسترده به ادبیات، هنر و سینما (از «بروکبک مونتین» تا مرثیه‌ی جان کلیس برای گراهام چپمن) همراه است، به نقد رویکرد پزشکی مدرن در قبال افسردگی می‌پردازد و استدلال می‌کند که «مفهوم مدرن افسردگی، اختراع صنعت داروسازی مدرن است که هم مشکل را تعریف کرده و هم راه‌حل را تجویز کرده است» و داروهای ضدافسردگی، مانند «حمله‌ی موشکی به پایگاه تروریست‌ها»، تنها علائم را سرکوب می‌کنند بدون آنکه به ریشه‌ی مشکل بپردازند. این کتاب با تکیه بر این ایده که «تنها درمان ممکن برای خواسته‌های وحشتناک زندگی متمدن، هنر است»، به‌عنوان اثری «شفقت‌آمیز و روشن‌گر» برای هر کسی که به دنبال درک عمیق‌تری از غم، فقدان و افسردگی است، شناخته می‌شود.

خلاصه کتاب صوتی افسردگی، سکه رایج زمانه ما

کتاب صوتی افسردگی، سکه‌ی رایج زمانه‌ی ما از تجربه‌ی یک زن جوان و بسته‌ی قرص‌های ضدافسردگی شروع می‌شود و از همین تصویر، نقدی گسترده بر نگاه دارومحور به افسردگی بنا می‌کند. داریان لیدر نشان می‌دهد چگونه صنعت داروسازی، نظام‌های تشخیصی و درمان‌های کوتاه‌مدت، افسردگی را به مجموعه‌ای از علائم زیستی فروکاسته‌اند و رابطه‌ی آن با فقدان، جدایی و تاریخچه‌ی زندگی فرد را نادیده گرفته‌اند. در ادامه، نویسنده با رجوع به مقاله‌ی سوگواری و مالیخولیا فروید، مفهوم «کار سوگواری» را شرح می‌دهد، تفاوت سوگواری و مالیخولیا را توضیح می‌دهد و نشان می‌دهد چگونه خشمِ ناآگاه، دوسوگرایی نسبت‌به عزیزان و سوگ‌های حل‌نشده می‌توانند پشت احساس بی‌ارزشی، خودملامتگری و دل‌مردگی پنهان شوند. این کتاب شنونده را به‌سمت فهمی عمیق‌تر از افسردگی به‌عنوان واکنشی به فقدان و ساختارهای اجتماعی سوق داده است.

چرا باید کتاب صوتی افسردگی، سکه رایج زمانه ما را بشنویم؟

این کتاب صوتی با ترکیب روایت‌های بالینی، مثال‌های روزمره، ارجاع به نظریه‌های روان‌کاوی و نقد اقتصاد دارو، تصویری چندبعدی از افسردگی ارائه کرده است. شنونده با شنیدن این کتاب می‌تواند رابطه‌ی افسردگی با فقدان، سوگواری، خشم نادیده‌گرفته‌شده و فشارهای اجتماعی را بهتر بفهمد و به‌جای تمرکز صرف بر علائم، به ریشه‌های تجربه‌ی خود یا اطرافیان فکر کند.

شنیدن کتاب افسردگی، سکه‌ی رایج زمانه‌ی ما را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

شنیدن این کتاب صوتی به کسانی پیشنهاد می‌شود که با افسردگی، سوگ‌های طولانی، احساس گناه یا خودملامتگری درگیرند، به دانشجویان و علاقه‌مندان روان‌شناسی و روان‌کاوی و همچنین به کسانی که می‌خواهند نسبت‌به نقش دارو، درمان و جامعه در شکل‌دادن به تجربه‌ی افسردگی دیدی انتقادی‌تر پیدا کنند.

درباره داریان لیدر

داریان لیدر (Darian Leader) (متولد ۱۹۶۵) روان‌کاو برجسته‌ی بریتانیایی و یکی از چهره‌های شاخص روان‌کاوی معاصر در انگلستان است که به‌عنوان یکی از بنیان‌گذاران «مرکز تحلیل و پژوهش فرویدی» (Centre for Freudian Analysis and Research - CFAR) و عضو «کالج روان‌کاوان بریتانیا» (College of Psychoanalysts - UK) و همچنین رئیس سابق این کالج، فعالیت دارد. او که در مدرسه‌ی St Paul's School لندن و دانشگاه کمبریج (کالج داونینگ) در رشته‌ی فلسفه تحصیل کرده و سپس کارشناسی ارشد خود را در تاریخ علم از دانشگاه پاریس ۸ (Paris VIII) دریافت کرده و در آن‌جا به‌عنوان روان‌کاو نیز آموزش دیده است، در حال حاضر به‌عنوان استاد مدعو افتخاری در دانشکده‌ی علوم انسانی و زیستی دانشگاه Roehampton University فعالیت می‌کند و در لندن به حرفه‌ی روان‌کاوی مشغول است. لیدر که تاکنون کتاب‌های پرفروش و تأثیرگذاری چون چرا زنان بیشتر از آنچه پست می‌کنند نامه می‌نویسند؟ (Why Do Women Write More Letters Than They Post)، به‌شدت دوقطبی (Strictly Bipolar)، جنون چیست؟ (What Is Madness)، دست‌ها (Hands) و چرا نمی‌توانیم بخوابیم؟ (Why Can't We Sleep) را به رشته‌ی تحریر درآورده است، به‌عنوان یکی از تأثیرگذارترین و پرخواننده‌ترین نویسندگان روان‌کاوی و سلامت روان در جهان شناخته می‌شود و کتاب‌هایش با نقدهای مثبتی از سوی نشریات معتبری چون گاردین، ایندیپندنت و تایمز مواجه شده‌اند و در سال ۲۰۱۷، کتاب دست‌ها (Hands) او نامزد دریافت جایزه‌ی Edgar Award در بخش بهترین کتاب غیرداستانی شد.

بخشی از کتاب افسردگی، سکه رایج زمانه ما

«در جهان غرب برای میلیون‌ها نفر داروی ضدافسردگی تجویز می‌شود و در کشورهای دیگر هم این رقم دارد مدام افزایش پیدا می‌کند با وجود این به نظر می‌رسد متولیان درمان دارویی افسردگی به ذهنشان هم خطور نکرده که گاهی ممکن است خودݬݬِ شیوهٔ درمانْ بازتابی از وضعیتِ فرد افسرده باشد. قرصِ منزوی به هرکسی که بسته را باز می‌کند پیامی دل‌خراش می‌دهد. این تصویر تیره‌وتار از واحدهای جداافتاده، یادآور وجه منفی فردگرایی مدرن است؛ وضعیتی که در آن فرض بر این است که هریک از ما عاملی مجزا و گسسته از دیگرانیم و انگیزهٔ عملمان رقابت بر سر کالاها و خدماتِ بازار است نه جامعه و تلاش جمعی. البته که این شیوهٔ بسته‌بندی داروهای ضدافسردگی دلایل خودش را دارد: اینکه هر قرص در جای جداگانه‌ای باشد باعث می‌شود مصرف‌کننده با یک نگاه بفهمد چند قرص خورده است. به‌عبارتی این شیوه امکانِ مدیریت بهتر افسردگی را فراهم می‌کند. حتی بعید نیست تولیدکنندگان فکر کنند فاصله‌انداختن بین قرص‌ها با آن فضای خالی آلومینیومی یا پلاستیکی به افراد نشان می‌دهد باید تک‌تک و سروقت قرص بخورند و از مصرف یکبارهٔ آنها منصرفشان می‌کند. ولی شاید جا دارد از خودمان بپرسیم که چند‌نفر مثل آن زن به بسته‌بندی دارویشان خیره شده‌اند و افکار مشابهی از ذهنشان گذشته؟ این وضعیت را می‌شود استعاره‌ای دانست از شیوهٔ رایجِ مواجههٔ جامعهٔ امروزی با افسردگی. به احوالِ درونی انسانی که دارد رنج می‌برد کاری ندارند و اولویت با راه‌حل‌های پزشکی است. اینکه فرد چه ارتباط واقعی و عملی‌ای با دارو برقرار می‌کند اهمیت چندانی ندارد و نکتهٔ مهم‌تر پیروی او از دستورالعمل مصرف داروست. به این ترتیب افسردگی را نوعی مشکل زیستی تلقی می‌کنند که مثل عفونت ناشی از باکتری نیاز به درمان زیستی مشخصی هم دارد.»