کتاب پایانی که از آن آغاز می کنیم

کتاب پایانی که از آن آغاز می‌ کنیم، با عنوان انگلیسی The end we start from، نوشته مگان هانتر و با ترجمه شیما آبیاری، در سال ۱۴۰۲ توسط نشر نیماژ منتشر شده است. این رمان روایت‌گر سفری پرتنش و احساسی در دل فاجعه‌ای اقلیمی است که زندگی شخصیت‌هایش را دگرگون می‌کند. داستان از زبان زنی روایت می‌شود که در آستانه‌ی مادرشدن، با سیلی ویرانگر و شرایطی آخرالزمانی روبه‌رو می‌شود و باید برای بقای خود و نوزادش بجنگد. کتاب به‌شکل یادداشت‌های روزانه و با تمرکز بر تجربه‌های شخصی و احساسی شخصیت اصلی پیش می‌رود. نویسنده با انتخاب فرم کولاژگونه و استفاده از نشانه‌های مذهبی و اسطوره‌ای، جهانی پر از اضطراب، امید و بازآفرینی را به تصویر کشیده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب پایانی که از آن آغاز می کنیم اثر مگان هانتر

کتاب پایانی که از آن آغاز می‌ کنیم، اثر مگان هانتر، رمانی است که در بستر فاجعه‌ای طبیعی و سیلی عظیم شکل می‌گیرد. داستان از زاویه‌ی دید زنی بی‌نام آغاز می‌شود که در آستانه‌ی زایمان، ناچار به ترک خانه و پناه‌گرفتن در دل طبیعت و پناهگاه‌های موقت می‌شود. شخصیت‌ها در این کتاب با حروف اول نامشان معرفی شده‌اند و این انتخاب باعث شده تمرکز نه بر هویت فردی، بلکه بر تجربه‌ها و احساسات باشد.

ساختار کتاب مبتنی‌بر قطعات کوتاه و یادداشت‌گونه است که با ریتمی سریع، حس تعلیق و بی‌قراری را منتقل می‌کند. مگان هانتر در دل این آشوب، به موضوعاتی چون مادرشدن، ازدست‌دادن، امید و بازسازی زندگی می‌پردازد و با تلفیق عناصر اسطوره‌ای و ارجاع به متون مذهبی، لایه‌ای نمادین به داستان می‌بخشد. رمان پایانی که از آن آغاز می‌ کنیم تصویری از تلاش برای بقا، سازگاری با شرایط جدید و جست‌وجوی معنا در میان ویرانی‌ها ارائه می‌دهد.

خلاصه داستان پایانی که از آن آغاز می کنیم

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

داستان پایانی که از آن آغاز می‌ کنیم با زنی آغاز می‌شود که در آستانه‌ی زایمان است و هم‌زمان با بالاآمدن آب و وقوع سیلی ویرانگر، زندگی‌اش دگرگون می‌شود. او به همراه همسرش آر. و نوزاد تازه‌متولدشده‌اش زی. ناچار به ترک خانه و پناه‌گرفتن در پناهگاه‌های مختلف می‌شود. کتاب تجربه‌های روزمره‌ی مادری، اضطراب‌های ناشی از شرایط بحرانی و تلاش برای حفظ امید و مراقبت از فرزند را در دل ویرانی و بی‌ثباتی دنبال می‌کند.

شخصیت اصلی با چالش‌هایی چون کمبود غذا، بیماری، ازدست‌دادن عزیزان و جدایی از همسر روبه‌رو می‌شود و در نهایت با گروهی از زنان و کودکان، سفری پرخطر را برای یافتن مکانی امن آغاز می‌کند. در این مسیر، پیوندهای انسانی، خاطرات گذشته و امید به آینده نقش مهمی در بقای شخصیت‌ها ایفا می‌کنند. داستان با زبانی موجز و قطعه‌قطعه، لحظات تلخ و شیرین زندگی در دل فاجعه را به تصویر می‌کشد و نشان می‌دهد که چگونه حتی در پایان‌ها، امکان آغاز دوباره وجود دارد.

چرا باید کتاب پایانی که از آن آغاز می کنیم را بخوانیم؟

کتاب پایانی که از آن آغاز می‌ کنیم با روایتی متفاوت و ساختاری غیرخطی، تجربه‌ی زیستن در دل بحران را از زاویه‌ای شخصی و ملموس به تصویر کشیده است. این کتاب با تمرکز بر احساسات و جزئیات روزمره، تصویری واقعی و بی‌پیرایه از مادرشدن، اضطراب، امید و سازگاری ارائه می‌دهد. انتخاب فرم یادداشت‌گونه و حذف نام‌ها به خواننده امکان می‌دهد تا خود را جای شخصیت‌ها بگذارد و با آن‌ها همدلی کند. تلفیق عناصر اسطوره‌ای و ارجاع به متون مذهبی نیز لایه‌ای نمادین و تأمل‌برانگیز به داستان افزوده است. خواندن این کتاب برای کسانی که به روایت‌های انسانی در دل بحران‌های بزرگ علاقه دارند، تجربه‌ای متفاوت و تأثیرگذار خواهد بود.

خواندن کتاب پایانی که از آن آغاز می کنیم را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن این کتاب به کسانی پیشنهاد می‌شود که دغدغه‌ی مادرشدن، بقا در شرایط بحرانی یا تجربه‌ی ازدست‌دادن و بازسازی زندگی را دارند. همچنین به علاقه‌مندان به رمان‌های معاصر با مضامین اجتماعی و اقلیمی و کسانی که به روایت‌های احساسی و جزئی‌نگر علاقه‌مندند، توصیه می‌شود.

درباره مگان هانتر

مگان هانتر، رمان‌نویس و شاعر انگلیسی، در سال ۱۹۸۴ در منچستر به دنیا آمد. او بیش از همه با کتاب پایانی که از آن آغاز می کنیم (۲۰۱۷) شناخته می‌شود؛ رمانی درباره‌ی بقا در دل یک فاجعه‌ی اقلیمی که در سال ۲۰۲۳ با همین نام به فیلم سینمایی اقتباس شد.

هانتر از کودکی به نوشتن علاقه‌مند بود. او تحصیلات دانشگاهی خود را در رشته‌ی ادبیات انگلیسی آغاز کرد، مدرک کارشناسی ادبیات انگلیسی را از دانشگاه ساسکس دریافت کرد و سپس در دانشگاه کمبریج، کالج جیزس، در مقطع کارشناسی ارشد، فلسفه با گرایش ادبیات انگلیسی، نقد و فرهنگ خواند.

آثار او در نشریات معتبر ادبی از جمله The White Review و The Times Literary Supplement و Literary Hub  منتشر شده‌اند. نخستین رمانش که در سال ۲۰۱۷ توسط انتشارات پیکادور منتشر شد، بحران زیست‌محیطی گسترده‌ای را در بریتانیا روایت می‌کند که مادری جوان و نوزادش را وادار می‌کند خانه‌ی خود در لندن را ترک کنند و به شمال کشور بگریزند. هانتر در شکل‌گیری این رمان از تجربه‌های شخصی مادری و گفت‌وگوهایش با فرزندانش درباره‌ی زندگی و مرگ الهام گرفته است؛ تجربه‌هایی که به گفته‌ی او مرز باریک میان تولد و مرگ را برایش پررنگ‌تر کرده‌اند.

آثار مگان هانتر در حوزه‌ی شعر و داستان کوتاه نیز مورد توجه داوران جوایز ادبی قرار گرفته‌اند. شعرهای او در فهرست نهایی جایزه‌ی بریجپورت قرار گرفته و داستان کوتاهش با عنوان Selfing نامزد جایزه‌ی نویسندگی خلاق آستتیکا شده است. رمان پایانی که از آن آغاز می کنیم نیز در سال ۲۰۱۷ نامزد جایزه‌ی Barnes & Noble Discover Great New Writers بود، جایزه‌ی انتخاب سردبیر Foreword Reviews را دریافت کرد و در فهرست بلند نخستین دوره‌ی جایزه‌ی ادبی Aspen Words قرار گرفت.

هارپی (۲۰۲۰) و روزهای روشن (۲۰۲۵) دیگر کتاب‌های او هستند.

بخشی از کتاب پایانی که از آن آغاز می کنیم

«زی. یاد گرفته است بخندد. درونش سرشار از لبخند است. آر. و من دیوانه‌وار به صورتش لبخند زدیم تا اینکه دیگر طاقت نیاورد و خیلی سریع چیزی شبیه لبخند بر لبانش نشست.

او مانند یک لبخندزنِ واقعی و مانند اولین کسی که لبخندزدن را آموخته نظر من را به خودش جلب کرد.

برخلافِ آر. که یاد گرفته است لبخند نزند. لبخندها پیش‌از آنکه بتوانیم ببینیم فروکش کرده و زی. هم دست از تلاش برداشته است.»