کتاب چطور اعتماد به نفس داشته باشیم

کتاب چطور اعتماد به نفس داشته باشیم نوشتهٔ جیمز اسمیت و ترجمهٔ نهال سهیلی فر است. انتشارات میلکان این کتاب راهنما را منتشر کرده است.

درباره کتاب چطور اعتماد به نفس داشته باشیم

کتاب چطور اعتماد به نفس داشته باشیم (How to Be Confident) در فرایند بازیابی اعتماد‌به‌نفس، مهارت تصمیم‌گیری و تغییر زندگی به ما کمک می‌کند. جیمز اسمیت (James Smith) می‌گوید مقایسهٔ خودتان با دیگران، پیمایش عذاب در رسانه‌های اجتماعی و فلج‌شدن در انتخاب و نرسیدن به رضایت قلبی حقیقی، مثل یک سم مهلک برای شما عمل می‌کند. شاید از این حقیقت غافل باشید، اما هر یک از شما برای تسلط بر جاه‌طلبی‌های خود، درک نقاط قوت واقعیتان و رسیدن به زندگی دلخواه و ایدئال، به اعتمادبه‌نفس نیاز دارید؛ اعتمادبه‌نفسی که شاید پیش‌تر در کودکی یا نوجوانی داشته‌اید و با بالارفتن سن، آن را جایی در گذشته رها کرده‌اید. جيمز اسميت با نوشتن اين کتاب، رک‌وراست و به‌پشتوانهٔ علم و تکيه بر مثال‌های مختلف به خواننده برای تقويت اعتمادبه‌نفس کمک می‌کند؛ به‌گونه‌ای که همواره در مسير رشد و پيشرفت باشد. او کتاب حاضر را در دو بخش و هشت فصل به رشتهٔ تحریر درآورده است. بخش اول کتاب به این سؤال اساسی پرداخته که اصلاً اعتماد چیست؟ اسمیت در بخش دوم و پس از ارائهٔ تعاریف اصولی برای اعتمادبه‌نفس و شرح سوگیری‌ها و ترس‌های اغلب افراد، سؤال دیگری می‌پرسد؛ حالا چه؟ اینجاست که باید پس از محاسبات دقیق به نتیجه‌گیری درستی برسید. حالا که تمامی ابهامات رفع شده و می‌دانید اعتمادبه‌نفس دقیقاً چیست، آیا آمادهٔ عمل هستید و می‌خواهید که آن را از نو به دست آورید؟ یا در حالتی بهتر، تقویتش کنید؟ در این بخش جیمز اسمیت ویژگی‌ها و تیپ‌های شخصیتی افراد را بررسی کرده و گفته است که هر فرد موظف به انتخاب دقیق مسافران زندگی خود است! گفته شده است که پس از مطالعهٔ کتاب راهنمای جیمز اسمیت و در صورت عمل‌کردن به راهکارهای پیشنهادی او، شخصیت جدیدی از خودتان را خواهید دید.

خواندن کتاب چطور اعتماد به نفس داشته باشیم را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران روان‌شناسی عمومی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب چطور اعتماد به نفس داشته باشیم

«ویژگی‌های شخصیتی بازتابی از الگوهای خاص افکار و احساسات و رفتارهای افرادند. از برخی جهات خیلی عجیب است که ما این‌قدر با هم متفاوتیم و چیزهای مختلفی را دوست داریم و همین بخشی از چیزی است که باعث می‌شود به‌عنوان یک جامعه هم‌بستگی داشته باشیم. حدود یک سال پیش، با چند نفر از دوستان داشتیم دیس میوهٔ بزرگی برای ناهار آماده می‌کردیم. تکه‌های بزرگی از میوه‌ها را کنار هم می‌گذاشتیم برای وقتی که از کاری که قرار بود انجام دهیم برگردیم. به دوستم گفتم: «کاش از صیفی‌جات خوشم میومد.» او با ناباوری نگاهم کرد و گفت: «جیمز، داداش، چطور می‌شه از این چیزها خوشت نیاد؟!» یکی دیگر سرش را جلو آورد، به من نگاه کرد و گفت: «همهٔ صیفی‌جات؟» گفتم از هیچ صیفی‌جاتی خوشم نمی‌آید، حتی هندوانه. کاش خوشم می‌آمد، واقعاً می‌گویم. خیلی خوش‌مزه و دل‌چسب به نظر می‌رسند، اما لحظه‌ای که آن‌ها را می‌جوم مغزم می‌گوید: «حالم به هم خورد.» دوستم گفت همین امروز من را مجاب به خوردن صیفی‌جات می‌کند. گفتم خواهش می‌کنم، بفرما.

چند ساعت بعد که برگشتیم، شروع کردیم به دلی از عزا درآوردن با دیس میوه. من صاف رفتم سراغ آناناس که میوهٔ دل‌خواهم است. همان دوستم به من گفت که خیلی کشته‌مردهٔ آناناس نیست. ناگهان چیزی به ذهنم رسید و به دوستانم گفتم «راستش خیلی هم جالبه که سلیقه‌هامون این‌قدر با هم فرق داره؛ اگه همه‌مون از یه چیزایی بدمون یا خوشمون می‌اومد، هیچی از میوه‌های دل‌خواهمون نمی‌موند و کلی میوه‌ای که دوست نداشتیم روی دستمون می‌موند؛ اگه به‌خاطر سلیقه‌های مختلف نبود، نمی‌تونستیم از این دیس میوه لذت کافی رو ببریم.» حالا اینکه این مکاشفهٔ بزرگ حاصل قارچ جادویی خوردن تعداد زیادی از ما بوده است یا نه، ربطی ندارد. ایدهٔ مهمی به ذهنم خطور کرده بود و تابه‌حال از خاطرم نرفته است. یکسان دوست‌داشتن و دوست‌نداشتن چیزها باعث می‌شود محیطی که در آن غذا می‌خوریم چندان لذت‌بخش نباشد، چه رسد به مواقع دیگر در زندگی.

بنابراین وقتی به ویژگی‌های شخصیتی و تفاوت‌های گسترده بین خودمان نگاه می‌کنیم، به نظرم زیبا است که این‌قدر با هم فرق داریم، از درون‌گرایی و برون‌گرایی گرفته تا توافق‌پذیری و چیزهایی ازاین‌دست. باید اطمینان یابیم که قدر تفاوت‌هایمان را می‌دانیم، به‌جای اینکه از ایدهٔ یکسان‌بودن همه بت بسازیم. معمولاً تصور بر این است که ویژگی‌های شخصیتی ما بر روی گرایش سیاسی‌مان هم اثر می‌گذارند. وقتی جوان‌تر بودم توجه چندانی به سیاست نداشتم، چون فکر می‌کردم سیاست فقط این است که به چه کسی رأی بدهی، نه اینکه موضعت در برابر مسائل جاری چیست و اوضاع‌واحوال جهان را چگونه می‌بینی. بااین‌حال، مشخص شد که ویژگی‌های شخصیتی (مثلاً دوست‌داشتن‌ها و دوست‌نداشتن‌ها) باعث ایجاد نگرش‌های سیاسی در افراد نمی‌شود، بلکه بین این دو هم‌بستگی وجود دارد که تابعی از عامل ژنتیکی مشترک ذاتی در انسان‌هاست.»