کتاب خودآموز فلسفه

کتاب خودآموز فلسفه نوشتهٔ مل تامپسون با ترجمهٔ بهروز حسنی در نشر نو چاپ شده است. خودآموز فلسفه کتابی است مقدماتی در زمینهٔ فلسفهٔ عمومی که شما را با کلیات و ساختار اصلی علم فلسفه آشنا می‌کند.

درباره کتاب خودآموز فلسفه

به‌احتما‌ل‌زیاد شما هم گاه با پرسش‌های به‌ظاهر ساده‌ای روبه‌رو شده‌اید که پاسخ‌دادن به آن‌ها برایتان دشوار بوده است. پرسش‌هایی از این قبیل که «ما از کجا آمده‌ایم؟»، «زندگی یعنی چه؟»، «روح چیست؟»، «آیا لاک‌پشت‌ها هم روح دارند؟»، «چرا آدم‌ها با یکدیگر زندگی می‌کنند؟»، «وطن یعنی چه؟»، «چرا بعضی‌ها در زندان زندگی می‌کنند؟»، «از کجا می‌فهمیم که کاری خوب است یا بد؟» و...

از جمله کارکردهای اصلی فلسفه، روشن‌سازی و آزمون و سنجش اندیشه‌ها و به‌ویژه زبان است. فلسفه به انسان کمک می‌کند که روشن‌تر و واضح‌تر فکر کرده و افکارش را دقیق‌تر بیازماید. به‌علاوه، بتواند با ابهام کمتری آن‌ها را به دیگران منتقل نماید؛ که نتیجهٔ آن گرفتن تصمیم‌های بهتر در عرصه زندگی فردی و اجتماعی است. به‌عنوان مثال، با استفاده از فلسفه می‌توان به بی‌معنی و مهمل‌بودن برخی گزاره‌ها، به‌رغم ظاهر جذاب و فریبندهٔ احتمالی، پی برد.

«خودآموز فلسفه» نوشتهٔ مل تامپسون پژوهشگر حوزهٔ فلسفه می‌کوشد روش درست رویارویی ما با این پرسش‌ها را آموزش دهد. تعریف فلسفه و مسئلهٔ شناخت، فلسفهٔ دین، ذهن و جسم، فلسفهٔ علم، فلسفهٔ اخلاق، فلسفه و سیاست و دورنمای فلسفهٔ امروز سرفصل‌های اصلی این کتاب هستند.

کتاب خودآموز فلسفه را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به افرادی که مایل هستند با اصول کلی فلسفه آشنا شوند، پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب خودآموز فلسفه

«در ادامه درخواهیم یافت که راههای متعددی برای ارائه فلسفه وجود دارد. برای مثال، افلاطون روش گفتگو را ترجیح می‌داد. از این رو جمهوری، که کتاب فلسفه سیاسی اوست، با شخصیتهایی شکل گرفته است که هر یک از دیدگاه خاصی دفاع می‌کنند. فلاسفه دیگر ممکن است که روی معنی تک‌تک کلمات دقیق شده و با تجزیه و تحلیل یک گزاره سعی کنند مفهوم واقعی آن را دریابند.

برخی دیگر روشی در پیش گرفته‌اند که بیشتر تحلیلی و استدلالی است. اینان نظریات متداول را به ساده‌ترین عناصر که شبهه‌ای در درستی آنها وجود ندارد تقسیم می‌کنند و سپس از پایه شروع کرده و سعی دارند چیزهایی را که با قطعیت می‌توان دانست تبیین نمایند. همچنین منطق محض هم هست که وظیفه آن ابداع زبانهای مصنوعی است، به گونه‌ای که با استفاده از آن بتوان منطق زبان معمولی را دریافت و آشکار ساخت.

در دوره‌ای ــ که از اوایل قرن بیستم شروع شد ــ گفته می‌شد که تنها وظیفه فلسفه روشن‌سازی و معنی کردن کلمات است. اعتقاد بر آن بود که همه مشکلات فلسفه ناشی از زبان است و با حل مسائل زبان‌شناختی باقی مسائل هم حل می‌شوند. امروزه این دیدگاه مرزهای گسترده‌تری یافته است. بدین صورت که اگر چه ارتباط فلسفه با زبان بسیار تنگاتنگ و فهم زبان مورد استفاده بسیار اساسی است، اما مهمتر از آن حرکت به سطحی بالاتر از زبان و کلمات مورد استفاده، و تأمل در مورد مفاهیم و ایده‌هایی در باب جهان هستی است که بدون تفکر جدی دسترسی بدانها امکان‌پذیر نیست.

بدیهی است که فلاسفه مختلف در خصوص روش انجام فلسفه و آنچه در زندگی ارزش دارد اتفاق نظر ندارند. برای مثال آقای اِیر در مصاحبه‌ای در مورد کارهایش در سال ۱۹۸۰، به اقتضای صراحتی که داشت نظر هایدگر در مورد مفهوم «هیچ» را مزخرف خواند و اضافه کرد که ظاهراً کلام رمزآلود مطلوب بعضی از مردم است. ما در فصل هفتم این کتاب به کارهای هایدگر اشاره خواهیم کرد. پس از خواندن این فصل شاید خواننده با اِیر موافق باشد و یا برعکس احساس کند که هایدگر سعی در توصیف مطلبی فراتر از آن چیزی دارد که بتواند با تحلیل عقلانی اِیر فهمیده شود و به توصیف درآید. نکته اصلی که در این مرحله باید فهمیده شود این است که همه فلاسفه هرگز در مورد اینکه چه موضوعی دارای اهمیت فلسفیدن است و یا روش انجام و نیز نتایج آن با یکدیگر توافق ندارند.»