کتاب رویای مردی مسخره

«حالا دیگر مردم دیوانه‌ام می‌دانند، اما خودم خوب می‌دانم که آدم مسخره‌ای بیش نیستم؛‌ و این نوعی پیشرفت است که دیگر به نظر آن‌ها مضحک نمی‌نمایم.» «رؤیای مردی مسخره» مجموعه‌ای از چند داستان کوتاه نوشته فئودور داستایوسکی (۱۸۸۸-۱۸۲۱) نویسنده برجسته روس است. این کتاب شامل سه داستان «رؤیای مردی مسخره»، «شوم‌ترین حادثه» و «بزدل» می‌شود. «رؤیای مسخره» داستان مردی است که به این باور رسیده که هیچ‌چیزی در دنیا ارزش ندارد. شروع داستان با پرسه‌زنی راوی در خیابان‌های سنت پترزبورگ آغاز می‌شود که هیچ هدفی را در آن دنبال نمی‌کند و تنها در فکر خود به خودکشی فکر می‌کند. دختربچه‌ای به سراغ راوی می‌آید و از او برای نجات مادرش کمک می‌خواهد اما راوی که از هرچیز این دنیا بریده است با بی‌اعتنایی دختر را پس می‌زند و به خانه خود می‌رود، در صندلی خود می‌نشیند و با یک گلوله خود را می‌کشد. چشم که باز می‌کند مانند روحی سرگردان شده است که در رؤیایی به سر می‌برد... در بخشی از این داستان کوتاه می‌خوانیم: دخترک شروع به کشیدن دست من کرد و زیر گریه زد کمی به سمت او برگشتم، حتی کلمه‌ای بر زبان نیاوردم و به راه خود ادامه دادم. وقتی به دنبالم می‌دوید کتم را می‌کشید، صدایش صدای کودک ناامید و وحشت‌زده‌ای بود. من این صدا را می‌شناختم. با وجودی‌که حرف‌هایش ناپیوسته و بی‌ربط بود، می‌فهمیدم که مادرش جایی در بستر بیماری افتاده یا بلایی سرشان آمده و دخترک بیرون دویده تا کسی را به کمک بخواند. اما من با او نرفتم. به عکس، او را از خود راندم، به او گفتم بهتر است از پلیس کمک بخواهد، اما او دستانش را به حالت التماس‌آمیزی به هم چسبانده بود و هق‌هق‌کنان اشک می‌ریخت. همچنان در کنارم قدم می‌زد، همان‌وقت پاهایم را به زمین کوفتم و سرش فریاد زدم. او فریاد می‌کشید: آقا، آی آقا! ناگهان مرا ترک کرد و به سمت عرض خیابان به راه افتاد.