کتاب اسطوره های بین النهرینی

کتاب اسطوره های بین النهرینی نوشتهٔ هنریتا مک کال و ترجمهٔ عباس مخبر است و نشر مرکز آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب اسطوره های بین النهرینی

بین‌النهرین،‌ همچنان که مهد یکی از کهن‌ترین تمدن‌های جهان است، مهد کهـن‌ترین قصه‌های اساطیـری نیز هسـت که سـرچشمه‌ٔ بسیاری از اسطوره‌های بعدی ملل سامی و یونانیان بوده‌اند و برخی از آن‌ها چون حماسه‌ٔ گیل‌گمش ــ پادشاهی نیمه‌آسمانی که به جست‌وجوی زندگانی جاوید برآمد ــ امروزه از آوازه‌ای جهانی برخوردارند. در کتاب اسطوره های بین النهرینی، پس از فصلی درباره‌ٔ ماجرای کشف و رمزیابی لوحه‌های گلی خط میخی در قرن نوزدهم، با زیباترین و جذاب‌ترین افسانه‌های این سرزمین کهنسال آشنا می‌شویم.

مجموعه‌ٔ «اسطوره‌های ملل» که این کتاب جزو آن است ترجمه‌ٔ کتاب‌های مجموعه‌ٔ «گذشته‌ٔ افسانه‌ای» است که موزه‌ٔ بریتانیا و دانشگاه تگزاس آن را مشترکاً منتشر کرده‌اند و شامل کتاب‌هایی کم‌حجم و پرمطلب است که مهم‌ترین داستان‌های اساطیری اقوام و ملل مختلف جهان را بازگو می‌کنند.

خواندن کتاب اسطوره های بین النهرینی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به پژوهشگران رشتهٔ اسطوره‌شناسی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب اسطوره های بین النهرینی

«بیشتر قسمت‌های دوازده فصل حماسه گیلگمش در سال‌های قرن گذشته در ویرانه‌های معبد نَبو در نینوا و کتابخانه کاخ آشور بانیپال به دست آمد. در آغاز قرن حاضر، برونو میسنر بخش بزرگی از این حماسه را از یک دلال در بغداد خریداری کرد. این بخش در ویرانه‌های سیپ پَر باستان (ابو حبّای کنونی) پیدا شده بود و قسمتی از روایت بابلی کهن کتیبه شماره ده بود. سپس در سال ۱۹۱۴، دانشگاه پنسیلوانیا یک کتیبه شش ستونی نسبتاً کامل را که شامل روایت بابلی کهن کتیبه شماره دو بود از یک دلال اشیاء عتیقه خریداری کرد. مقارن با همین ایام، دانشگاه ییل ادامه کتیبه دانشگاه پنسیلوانیا را که کتیبه شماره سه بود از همان دلال خرید. کمی پیش از جنگ جهانی اوّل، یک گروه آلمانی که در آشور مشغول کاوش بود، بخش قابل‌توجهی از روایت آشوری کتیبه شماره شش را به دست آوردند، و در سال ۹ ـ ۱۹۲۸ نیز دو قطعه نسبتاً کوچک از کتیبه شماره چهار را در اوروک پیدا کردند. به‌رغم این خوش اقبالی‌ها، بازسازی کل این حماسه، بدون جاافتادگی امکان‌پذیر نیست، امّا در حال حاضر حدود سه هزار سطر از اصل حماسه، و چهار داستان جداگانه سومری در اختیار داریم که بخش‌هایی از آنها در دوران اکدیان وارد حماسه اصلی شده است.»