معرفی کتاب اول شخص مفرد
کتاب «اول شخص مفرد» نوشتۀ هاروکی موراکامی و ترجمۀ مهدی غبرایی است و نشر افق آن را منتشر کرده است.
درباره کتاب اول شخص مفرد
اولشخص مفرد، مجموعهای جذاب از ۸ داستان کوتاه هاروکی موراکامی است. تمامی داستانها به شیوۀ اولشخص روایت میشود، از زبان مردی تنها. برخی معتقدند که داستانها بهنوعی سرگذشتنویسی این نویسنده است و داستان نیست که این بستگی به تصمیم خواننده دارد. بیشتر داستانها مرور و یادآوری خاطرات گذشته و دوران جوانی هستند، گویی نویسنده در حال خاطره بازی با گذشته است. این ۸ داستان کوتاه به موضوعاتی مثل عشق، فقدان، کودکی و مرگ اشاره دارند. هاروکی موراکامی در این مجموعه داستان هم مثل همیشه لحظههای فوقالعادهای خلق میکند و تصویرسازیهای دقیق دارد که خواننده تصور میکند در همان مکان و زمان حضور دارد. موراکامی سادهترین و معمولیترین لحظهها را به خاصترین شکل آن تبدیل و برای خواننده تصویرسازی میکند طوری که هیچوقت فراموش نکند. در این کتاب هم زبان رک و بیپردۀ او سؤالها و دغدغههای اگزیستانسیالیستی را مطرح میکند که البته بیجواب میماند.
در این مجموعه داستان موضوعات تکرارشونده در آثار موراکامی به چشم میخورد مثل موسیقی جاز، راک، بیسبال و البته میمونی که این بار جای گربههای همیشگی را گرفته است. میمونی که در یکی از داستانها در مورد عشق و تنهایی با راوی حرف میزند. در این داستان که «اعترافات میمون شیناگاوا» نام دارد، راوی در یک مهمانخانه است و موقع استراحتش در حمام، میمونی به سراغش میآید، با او حرف میزند و حتی پشت او را لیف میزند و با هم آبجو میخورند؛ اما صبح که بیدار میشود خبری از میمون نیست.
داستان اول هم یعنی «کارستان» دربارۀ خاطرهای است که راوی از ۱۸سالگیاش تعریف میکند. او در ۱۸سالگی از دختری که قبلاً با او دوست بوده نامهای دریافت میکند. دختر او را به اجرای کنسرت پیانو در تالاری دعوت میکند؛ اما وقتی راوی به آنجا میرسد کسی آنجا نیست. برخلاف اثری مثل «کافکا در کرانه» که شبیه یک خواب طولانیِ بیپایان است، این داستانهای کوتاه بهسانِ چرتهای کوتاهی هستند که سرگشتگی با خود بههمراه دارند البته سرگشتگیهای لذتبخش.
خواندن کتاب اول شخص مفرد را به چه کسانی پیشنهاد میکنیم
خواندن این کتاب را به علاقهمندان داستانهای کوتاه و طرفداران هاروکی موراکامی پیشنهاد میکنیم.
درباره هاروکی موراکامی
هاروکی موراکامی در ۱۲ ژانویهٔ ۱۹۴۹ به دنیا آمد. او یک نویسندهٔ ژاپنی است که کتابها و داستانهایش در ژاپن و همچنین در سطح جهان پرفروش شده و به ۵۰ زبان دنیا برگردانده شدهاند. موراکامی برخلاف بخشی از مردم در فرهنگ ژاپن، ابتدا ازدواج کرد، بعد کارکردن را شروع کرد و سپس موفق شد فارغالتحصیل شود؛ بهعبارتدیگر ترتیبی که او انتخاب کرد، خلاف شیوهٔ مرسوم بود. او و همسرش در سال ۱۹۷۴ و در ابتدای زندگی مشترک، همهٔ پولشان را خرجِ بازکردن یک کافه - میخانهٔ کوچک در «کوکوبونجی» کردند؛ پاتوقی دانشجویی در حومهٔ غربی توکیو. دههٔ بیستم عمر این نویسنده، به بازپرداخت وامها و کار یدی سخت (درستکردن ساندویچ، کوکتل و بدرقهٔ مشتریان دهانپر) گذشت. با نزدیکشدن به پایان دههٔ سوم زندگیاش، خانوادۀ او هنوز بدهکار بودند و کاسبیشان هم بالاوپایین داشت. اما چه شد که موراکامی نوشتن را آغاز کرد؟ او تعریف میکند که:
یک بعدازظهر آفتابی در سال ۱۹۷۸، برای تماشای مسابقهٔ بیسبال به استادیوم رفته بود. تعداد کمی طرفدار بیرون حصار محوطه نشسته بودند. او آبجو در دست، لم داد تا بازی را ببیند. وقتی موراکامی بازی را تماشا میکرد، بدون هیچ دلیلی و بدون تکیه بر هیچ زمینی ناگهان به ذهنش رسید: «میتوانم رمانی بنویسم». او پس از بازی، سوار قطار شد و دستهای کاغذ تحریر و یک خودنویس خرید. میگوید: «حس نوشتن بسیار تازگی داشت. به یاد میآورم چقدر هیجان داشتم. از آخرین باری که نوک خودنویس را روی کاغذ گذاشته بودم، مدتها میگذشت».
آثار موراکامی جوایز متعددی را از جمله جایزهٔ جهانی فانتزی، جایزهٔ بینالمللی داستان کوتاه فرانک اوکانر، جایزهٔ فرانتس کافکا و جایزهٔ اورشلیم را دریافت کرده است.
برجستهترین آثار موراکامی عبارتاند از: «تعقیب گوسفند وحشی»، «جنگل نروژی»، «کافکا در کرانه» و «کشتن کمانداتور» (مردی که میخواست پرتره نیستی را بکشد).
بخشی از کتاب اول شخص مفرد
«گمان نمیکردم پیرمرد خلوچل باشد. بهنظرم قصد سربهسر گذاشتنم را هم نداشت. میخواست پیام مهمی به من بدهد. بهدلیل نامعلومی همین قدرش برایم روشن بود. پس باز سعی کردم بفهمم. اما ذهنم هی دور میزد و راه به جایی نمیبرد. چطور دایرهای با چندین (یا شاید تعداد بیشماری) مرکز هنوز دایره است؟ آیا این یک استعارهی پیشرفتهی فلسفی بود؟ دست کشیدم و چشم باز کردم. به سرنخهای بیشتری نیاز داشتم.»
برای تجربهای بهتر در دانلود کتاب اول شخص مفرد و خواندن آن، اپلیکیشن طاقچه را بهصورت رایگان نصب کنید. در اپلیکیشن میتوانید مطالعهی خود را شخصیسازی کنید و لذت خواندن و شنیدن کتابها را همیشه و همهجا تجربه کنید. علاوهبر دسترسی آسان، امکان خرید هزاران کتاب صوتی و الکترونیکی با تخفیفهای ویژه و بهترین قیمت هم فراهم است.
مشخصات کتاب الکترونیکی
| نام کتاب | اول شخص مفرد |
|---|---|
| موضوع | رمان، داستان خارجی |
| نویسنده | هاروکی موراکامی |
| مترجم | مهدی غبرایی |
| انتشارات | نشر افق |
| سال انتشار نسخه فیزیکی | ۱۴۰۰/۰۷/۰۲ |
| فرمت کتاب | EPUB |
| حجم فایل کتاب | ۷.۲۸ مگابایت |
| شابک | ۹۷۸۶۲۲۷۹۰۲۰۹۹ |
| تعداد صفحهها | ۲۰۰ صفحه |
| قیمت کتاب | ۱۵۶۰۰۰ تومان |
| برچسب | مجموعه ادبیات امروز |
نظر شما دربارهٔ این کتاب
نظرات کاربران
حدود صد صفحه از کتابو خوندم و متاسفانه منو جذب نکرد و نیمه کاره رهاش کردم اگر چه داستان اولش تا حدودی خوب و جالب بود برام
به نظرم زیاد کتاب جالبی نبود نصفه نیمه رهاش کردم
کتاب از چند داستان جدا از هم تشکیل شده و به نظرم نویسنده خلاقیت جالبی در نوشتن داستان ها داشته اما در کل آنچنان منو جذب نکرد و نتونستم کامل بخونمش
کتاب نسبتا جالبی بود ولی من نتونستم باهاش ارتباط برقرار کنم و در کل هر چی پیش رفت جذابیتی نداشت جز داستان میمون شیناگاوا و از نوع تموم شدنش هم خوشم نیومد.
مقدمه تکنیک های نویسنده رالوداده بود بعضی قسمت هاجذاب بود بعضی معمولی مقدمه بهتراست حذف شود
سلام. راستش یه سری داستانا جالب بود. درواقع باید بگم برای سرگرمی پیشنهاد نمیکنم اما اگر از اون دسته آدمایی هستین که میخواین به هرچیزی نگاه فلسفی داشته باشین بعضی از داستانا مناسب بود. جملات و توضیحات اضافه هم کم...بیشتر
من این کتاب رو هدیه گرفتم اشکال کاراین بود که مقدمه تمام لم کتاب رو لو داده بود امادرکل کتاب دربعضی قسمت هابسیارجذاب و بعضی نه اون قسمت های جذابش ارزش خوندن داشت اماکاش اون مقدمه رو حذف می کردید باتشکر
خوب بود
اسامی ژاپنی برای ما سخته و ارتباط برقرار کردن با شخصیت ها اسون نیست. توی داستان ها شاید برای من یه قسمت هایی جااب بود اما نه کل داستان. من به شخصه به کسی توصیه نمی کنم وقتش رو برای این کناب...بیشتر
به نظر من کتاب خوبی نبود و بیشتر در مورد سردرگمیها و هرج و مرجهای نویسنده بود و تقریبا می توان گفت که نویسنده از سبک پوچگرایی بهره برده است. اما تا آخر خوندم و بخش اعترافات میمون شیناگاوا دوست...بیشتر
بدنبود
کتاب خوب با داستانهای اموزنده
کتاب دلنشینی بود، ترجمه بسیار روان و خوبی داشت ، اولین تجربه من از خواندن آثار موراکامی بود و حتما بقیه رو هم میخونم
کتاب جالبی بود مخصوصا داستان میمون شیناگاوا
نویسنده سبک و شیوه نوشتاری جدیدی را به خواننده کتاب معرفی می کند که با شیوه نگارش دیگر نویسندگان تفاوت داشته و کمی غیر معمول به نظر می رسد. در کل تجربه جدید و مفیدی خواهد بود