کتاب پزشک دهکده

کتاب پزشک دهکده (A Country Doctor) مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه و تمثیلی فرانتس کافکا است که خواننده در آن‌ها با جهانی پراضطراب، موقعیت‌هایی کابوس‌وار و روابط پیچیده‌ی انسان با قدرت، قانون، خانواده و بدن خود روبه‌رو می‌شود. از پزشک سرگردان در برف تا مرد روستاییِ سرگردان جلوی درِ قانون، و از میمونی که برای بقا آدم می‌شود تا پدری که یازده پسرش را یک‌به‌یک وارسی می‌کند، هر متن زاویه‌ای تازه از ذهن کافکا را نشان می‌دهد. این مجموعه را نشر خوارزمی منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب پزشک دهکده

کتاب پزشک دهکده مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه فرانتس کافکا است که میان سال‌های ۱۹۱۴ تا ۱۹۱۷ شکل گرفته‌اند؛ همان دوره‌ای که رمان محاکمه و متن‌هایی مانند در گروه مجازات و دیوار چین نوشته شده‌اند. میان داستان‌های این مجموعه و دیگر نوشته‌های کافکا پیوندهای درونی وجود دارد و درون‌مایه‌های همیشگی او همچون گناه، قانون، عدالت و قدرت مطلق به چشم می‌خورند.

کتاب پزشک دهکده شامل چندین داستان است که هر کدام جهانی مستقل اما هم‌خانواده می‌سازند. برای مثال در داستان «پزشک دهکده» با پزشکی روبه‌رو می‌شویم که در شبی برفی برای عیادت بیماری در دهی دورافتاده فراخوانده می‌شود و در میانه‌ی این سفر، میان وظیفه، درماندگی و قربانی‌کردن نزدیک‌ترین آدم زندگی‌اش گرفتار می‌شود یا در «وکیل‌مدافع جدید»، اسب جنگی اسکندر مقدونی در قالب وکیلی امروزی ظاهر می‌شود و از جابه‌جایی میدان‌های قدرت و جنگ به عرصه‌ی قانون خبر می‌دهد.

در بخش‌های دیگر این مجموعه‌ی فرانتس کافکا، داستان‌هایی مانند شغال‌ها و عرب‌ها، بازدیدی از معدن، دهکده‌ی بعدی، پیام امپراتوری، نگرانی پدر خانواده، یازده پسر، قتل برادر، خواب و گزارشی برای یک آکادمی آمده است. هر کدام از این متن‌ها با حجم کم، موقعیتی فشرده و اغلب روزمره را می‌گیرند و آن را به صحنه‌ای تبدیل می‌کنند که در آن ترس، گناه، بی‌پناهی، میل به رهایی و ناتوانی از تغییر سرنوشت در هم تنیده شده است.

خلاصه داستان پزشک دهکده

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند! 

مجموعه‌ی پزشک دهکده چندین روایت کوتاه را کنار هم می‌نشاند که در آن‌ها شخصیت‌ها در برابر نیروهایی قرار می‌گیرند که از آن‌ها بزرگ‌تر و مبهم‌تر است؛ قانون، امپراتور، خانواده، بدن بیمار، جمعیت یا حتی تاریخ. 

در داستان «پزشک دهکده»، پزشکی که برای نجات بیماری در دهی دورافتاده می‌شتابد، در شبکه‌ای از توقعات، خشونت پنهان و آیین‌های جمعی گرفتار می‌شود و در پایان، خود او به‌ جای درمان‌گر روی تخت بیمار می‌افتد. در «جلوی قانون»، مردی روستایی تمام عمر پشت دری می‌ماند که هرگز از آن عبور نمی‌کند و تازه در لحظه‌ی مرگ می‌فهمد این در فقط برای او بوده است. 

در «پیام امپراتوری»، پیامی که فقط برای یک رعیت فرستاده شده، هرگز از دیوارهای کاخ و انبوه جمعیت عبور نمی‌کند. در «گزارشی برای یک آکادمی»، میمونی اسیر توضیح می‌دهد که چگونه برای فرار از قفس، به‌ جای بازگشت به جنگل، راه تبدیل‌شدن به انسان را انتخاب کرده است.

چرا باید کتاب پزشک دهکده را بخوانیم؟

خواندن این مجموعه امکان روبه‌روشدن با جهان فکری کافکا را در قالب داستان‌های کوتاه فراهم می‌کند. پزشک دهکده با صحنه‌هایی به‌یادماندنی، پرسش‌هایی درباره‌ی قانون، قدرت، گناه، آزادی و نقش فرد در برابر ساختارهای بزرگ‌تر طرح کرده است. تنوع داستان‌ها، از تمثیل‌های بسیار کوتاه تا روایت‌های بلندتر، فرصت می‌دهد تا با لحن‌ها و موقعیت‌های مختلف در یک کتاب واحد مواجه شویم.

خواندن کتاب پزشک دهکده را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

پزشک دهکده به کسانی پیشنهاد می‌شود که به دنیای کافکا، تمثیل‌های چندمعنایی و فضاهای کابوس‌وار او علاقه‌مندند.

درباره فرانتس کافکا

فرانتس کافکا (Franz Kafka) (۱۸۸۳-۱۹۲۴) داستان‌نویس و رمان‌نویس آلمانی‌زبان اهل پراگ بود. ویژگی متمایز نوشته‌های او، توصیف اتفاقات پیش‌پاافتاده و بوروکراتیک به شکلی نامعقول، فراواقع‌گرایانه، هراس‌آور و مأیوس‌کننده است؛ سبک خاصی از روایت که فضای تنهایی و بی‌پناهی انسان مدرن را به تصویر می‌کشد و امروزه در ادبیات جهان با اصطلاح کافکایی شناخته می‌شود. او که در جوانی به بیماری سل پیش‌رونده مبتلا شده بود، پس از سال‌ها مبارزه با آن، در چهل سالگی درگذشت، در حالی که بخش عمده‌ای از داستان‌های او هنوز در زمان حیاتش فرصت انتشار پیدا نکرده بودند.

کافکا پیش از مرگ به دوست نزدیک خود، ماکس برود، وصیت کرده بود که تمام نوشته‌ها، یادداشت‌ها و آثارش را بدون آن‌که بخواند، بسوزاند و نابود کند؛ اما برود با سرپیچی از این وصیت‌نامه، دست‌نوشته‌های او را حفظ و منتشر کرد و این نویسنده‌ی گوشه‌نشین را به شهرتی جهانی رساند. داستان بلند مسخ که روایتگر مسخ ناگهانی یک انسان به حشره‌ای غول‌پیکر است، مهم‌ترین و مشهورترین اثر او به شمار می‌رود. علاوه بر آن، رمان‌های ناتمامی چون «محاکمه»، «قصر» و «آمریکا» که دالان‌های تاریک قانون، برواکراسی و سرگردانی انسان را بازتاب می‌دهند، از دیگر آثار فرانتس کافکا هستند که نقشی کلیدی در ادبیات مدرن ایفا می‌کنند.

درباره فرامرز بهزاد

فرامرز بهزاد (۱۳۱۴- ۱۴۰۱)، مترجم، زبان‌شناس، فرهنگ‌نویس و استاد زبان و ادبیات آلمانی بود. او پیش از انقلاب استاد دانشکده‌ی زبان‌های خارجی دانشگاه تهران بود. پس از انقلاب ابتدا در دانشگاه برلین به عنوان استاد و مدرس زبان و ادبیات فارسی فعالیتش را آغاز کرد و سپس در بخش ایرانشاسی دانشگاه بامبرگ آلمان استخدام شد و سال‌ها در این بنیاد حضور داشت. تمرکز اصلی کارنامه‌ی فرهنگی و ادبی بهزاد بیشتر بر ترجمه‌ی آثار فرانتس کافکا و برتولت برشت بود. «مسخ»، «محاکمه»، «قصر» و «نامه به پدر» از جمله مشهورترین کارهای او هستند.

چه نسخه‌های دیگری از کتاب پزشک دهکده منتشر شده است؟

• کتاب پزشک دهکده، ترجمه‌ی علی اصغر حداد، نشر ماهی
• کتاب پزشک دهکده، ترجمه‌ی کامل روزدار، نشر اشاره

بخشی از کتاب پزشک دهکده

«اعضای محترم و عالی‌رتبهٔ آکادمی!

آقایان افتخاری نصیب بنده فرموده، از حقیر خواسته‌اند از زندگی میمونیِ گذشته‌ام گزارشی تقدیم آکادمی نمایم.

این خواست را در این مفهوم به‌جای‌آوردن، متأسفانه مقدورم نیست. نزدیک به پنج سال است که از میمونیت به دورم، مدت زمانی که در سنجش تقویم شاید کوتاه باشد اما پیمودن آن به‌سرعت تاخت، آن‌چنان که من کرده‌ام، بی‌نهایت طولانی بوده است، در فواصلی همراه با انسان‌هایی فرزانه، توصیه‌هایی سودمند، کف‌زدن‌ها و موسیقی ارکستر، ولی در اصل تنها، زیرا همهٔ این همراهی‌ها _برای آنکه از تعبیر دور نشده‌باشم_ از خارج و بسیار دور از مسیر صورت می‌گرفت. طی این طریق ناممکن می‌بود هرگاه می‌خواستم خودسرانه به اصلم، به خاطرات جوانی‌ام پایبند باشم. و درست همین چشم‌پوشی از هرگونه خودسری، متعالی‌ترین فرمانی بود که بر گردن گذارده بودم. من، میمونی آزاد، این یوغ را پذیرفتم. اما از این رهگذر، خاطراتم نیز به‌نوبهٔ خود در را هرچه محکم‌تر به رویم بستند. درحالی‌که راه بازگشت من در آغاز، اگر انسان‌ها اجازه می‌دادند، از میان دروازه‌ای به فراخی گنبدی که آسمان و زمین می‌سازند، آزاد بود. در مراحل بعد، هم‌زمان با تحول سریع و اجباری‌ام، این دروازه هرچه تنگ‌تر و پست‌تر شد، خود را در دنیای انسان‌ها راحت‌تر و هم‌سازتر احساس می‌کردم. تندبادی که از گذشته‌ام می‌وزید آرام گرفت. امروز دیگر فقط نفسی است که پاشنه‌هایم را خنک می‌کند، و دهانهٔ دوردستی که این نفس از میانش می‌وزد و من نیز زمانی از میانش آمدم، آن‌چنان تنگ شده است که من، حتی اگر قدرت و اراده‌ام برای رسیدن به آنجا کفایت می‌کرد، می‌بایست پوست از بدن جدا کنم تا بتوانم از میانش بگذرم. بی‌پرده بگویم، اگرچه بسیار مایلم در این موارد از تعبیر استفاده کنم، بی‌پرده بگویم: میمونیت شما، آقایان محترم، اگر چنین چیزی را پشت‌سر داشته باشید، فاصله‌اش با شما نمی‌تواند از فاصلهٔ میمونیت من با من دورتر باشد. قلقلکش را هرکس که بر این کرهٔ زمین ایستاده است بر پاشنهٔ پا احساس می‌کند: از شامپانزهٔ کوچک گرفته تا آشیل بزرگ.»