کتاب شیاد

کتاب شیاد نوشتهٔ جان گریشام و ترجمهٔ مریم حاجی علیرضاست و نشر افق آن را منتشر کرده است. این کتاب پرفروش‌ترین کتاب نیویورک تایمز در سال ۲۰۱۲ است. داستان دربارهٔ یک قاضی فاسد است که رشوه می‌گیرد و حکمی خلاف قانون اساسی طرح می‌کند. سپس دیوان عالی کشور همان حکم را مثل قانون تأیید می‌کند و... .

درباره کتاب شیاد

شاید در زمانی دیگر محاکمه عملی بود برای ارائهٔ حقایق، جست‌وجو برای حقیقت و اجراشدن عدالت؛ اما حالا محاکمه به مسابقه‌ای تبدیل شده که یک طرف برنده دارد و یک طرف بازنده. هر یک از طرفین انتظار دارند تا طرف دیگر قوانین را دور بزند یا تقلب کند؛ بنابراین هیچ‌کدام منصفانه عمل نمی‌کنند.

مالکولم بنیستر وکیلی سیاه‌پوست در ویرجینیای آمریکاست که با وجود مهارت و دانش بالای خود در وکالت، درگیر پروندهٔ اشتباهی می‌شود که در نتیجهٔ آن، با وجود بی‌گناهی‌اش، به ده سال حبس محکوم می‌شود. ۵ سال از حبسش را در حالی می‌گذراند که نامهٔ درخواست طلاق همسرش به دستش می‌رسد و او شب‌ها به پسر ۶ساله‌اش فکر می‌کند که حالا ۱۱ساله است و دیگر پدرش را قهرمان نمی‌بیند. داستان زمانی شروع می‌شود که قاضی ایالتی معروفی در ویلای دورافتاده‌اش به قتل می‌رسد و اف بی آی بعد از هفته‌ها تحقیق هیچ رد پایی از قاتل پیدا نمی‌کند. بنیستر که مادهٔ ۳۵ قانون جزایی را خوب می‌شناسد می‌داند که می‌تواند با تحویل‌دادن اسم و سرنخ‌هایی از قاتل ناشناس قاضی، خود را از تحمل ۵ سال باقی‌مانده از حبسش برهاند.

خواندن کتاب شیاد را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران داستان‌های معمایی و وحشت پیشنهاد می‌کنیم.

 درباره جان گریشام

جان گریشام، نویسنده آمریکایی متولد ۸ فوریه ۱۹۵۵ است. او قبل از پرداختن به کار نویسندگی مدتی وکالت کرد و بعد از آن‌ هم، نماینده مجلس در پارلمان ایالتی شد. گریشام در دانشگاه می‌سی‌سی‌پی در رشته حقوق درس خوانده است ولی مدت‌ها است که به‌عنوان نویسنده رمان‌های حقوقی پرفروش در آمریکا شناخته می‌شود.

رمان‌های جان گریشام به زبان‌های زیادی از جمله فارسی ترجمه شده‌‌اند همچنین از کتاب‌های او تاکنون چندین اقتباس سینمایی نیز شده است. برادران، وصیت‌نامه، دلال بیمه، موکل، احضاریه، مرد معصوم و دستیار حقوقی برخی از کتاب های این نویسنده‌اند.

بخشی از کتاب شیاد

«من یک وکیل زندانی هستم. داستانش مفصل است:

چهل‌وسه‌ساله‌ام و نیمی از حبس ده‌ساله‌ام را گذرانده‌ام. به حکم قاضی فدرالی بی‌سواد و سختگیر در دادگاه واشنگتن محکوم شدم. درخواست تجدیدنظر و اعتراض‌هایم به جایی نرسیدند و حالا هیچ ماده‌قانونی نیست که بتوانم از آن استفاده کنم و از این محکومیت هیچ راه گریزی ندارم.

من قوانین را به خوبی می‌دانم. برای همین می‌توانم مثل خیلی‌های دیگر، دادگاه را با کوهی از اسناد و مدارک بی‌اساس و بی‌ارزش یا دادخواست‌های بی‌حاصل مشغول کنم، ولی هیچ‌کدام از این‌ها کمکم نمی‌کند. هیچ چیز نمی‌تواند کمکم کند. در واقع به رهایی از پنج‌سالِ باقی‌ماندهٔ این حبس هیچ امیدی ندارم. دست‌بالا شاید چند هفتهٔ آخر را به دلیل رفتار شایسته‌ام تخفیف بگیرم.

گفتم که وکیلم، اما در واقع وکیل نیستم. وقتی حکم دادگاه صادر شد، کانون وکلای ایالت ویرجینیا پروانهٔ وکالتم را لغو کرد. مقررات کانون در این موارد، صریح و سختگیرانه است. محکومیت به سبب ارتکاب جرم، برابر است با لغو پروانهٔ وکالت و من از وکالت محروم شدم. به طور معمول، هر ماه پروانهٔ سه یا چهار وکیل لغو می‌شود. آن ماه، من یکی از آن سه‌چهار نفر بودم.

بااین‌حال در دنیای کوچک این روزهایم، وکیلی هستم که هر روز چندساعت به هم‌بندی‌هایش کمک می‌کند مشکلات حقوقی‌شان را حل کنند. درخواست‌های تجدیدنظرشان را می‌خوانم و برای‌شان دادخواست می‌نویسم، وصیت‌نامه و اسناد انتقال املاک تنظیم می‌کنم، گاهی هم برای یقه‌سفیدها۱ قرارداد تنظیم می‌کنم. تابه‌حال چندبار هم طرح شکایت کرده‌ام، اما هرگز برای دعاوی واهی این کار را نکرده‌ام. پرونده‌های طلاق زیادی هم هستند که روی‌شان کار می‌کنم.

هشت‌ماه و شش‌هفته بعد از شروع حبس، پاکتی پر به دستم رسید. زندانی‌ها همیشه منتظر نامه هستند، اما ای کاش این نامه به دستم نرسیده بود. نامه از طرف دفتر وکالتی در شهر فئرفکس ویرجینیا بود؛ در کمال ناباوری، همسرم درخواست طلاق داده بود.»