کتاب امپراتوری های بیزانس و ساسانی

کتاب امپراتوری های بیزانس و ساسانی نوشتهٔ انگلبرت وینتر و بئاته دیگناس و ترجمهٔ جواد سید اشرف است. گروه انتشاراتی ققنوس این کتاب را روانهٔ بازار کرده است. این اثر به ۲ قدرت جهانی در کشاکش جنگ و همزیستی پرداخته است.

درباره کتاب امپراتوری های بیزانس و ساسانی

کتاب امپراتوری های بیزانس و ساسانی در بخش اول «درآمدی بر تاریخ روابط ایران و روم» را ارائه کرده و در بخش دوم منابع و شواهد تاریخی لازم را آورده است. بخش سوم این کتاب تحت‌عنوان «پیوست» آمده که پس از کتابنامه، نام و سال‌های فرمانروایی شاهان ساسانی، گاه‌شمار، واژه‌نامه و فهرست منابع ترجمه‌شده را در خود گنجانده است.

درگیری میان غرب و شرق از زمان «هرودوت» و جنگ‌های ایران و یونان همیشه یکی از سرفصل‌های اصلی تاریخ باستان بوده است. این منازعات که در جریان آن یونانیان با پدیده‌ای نو، یعنی قدرت‌خواهی امپراتوری جهانی هخامنشیان، روبه‌رو شدند و نیز لشکرکشی پیروزمندانۀ اسکندر مقدونی به شرق نقاط عطف رقابتی تاریخی به‌شمار می‌آیند که نه‌تنها در عصر باستان بلکه بسیار فراتر از آن قابل مشاهده است.

خواندن کتاب امپراتوری های بیزانس و ساسانی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران تاریخ ایران باستان و ارتباط آن با روم باستان پیشنهاد می‌کنیم.

بخش‌هایی از کتاب امپراتوری های بیزانس و ساسانی

«شاپور اول عنوان «شاه شاهان» را برای خود برگزیده بود, عنوانی که شاهنشاهان هخامنشی برای خود به کار می‌بردند. به‌ویژه این عبارت تکمیلی که (من) «فرمانروای ایران و انیران» (هستم) نشان‌دهندۀ ادعای فرمانروایی گسترده و فراگیر شاپور اول است که ادعایی علیه روم هم به حساب می‌آید. ولی البته کتنهوفن با توجه به سیاست شاپور اول در قبال غرب معتقد است در این مدرک تاریخی اثری از «ادعای بازپس‌گیری میراث باستانی هخامنشیان و طرح این مطالبه به عنوان یک ادعای سیاسی علیه روم» دیده نمی‌شود. به نظر این پژوهشگر, شاپور در کتیبۀ خود نه استان‌هایی را که تصرف کرده به عنوان متصرفات پیشین هخامنشیان معرفی کرده و نه اعلام کرده که قصد دارد همۀ سرزمین‌ها تا پروپونتیس را به عنوان میراث باستانی ایران بازپس بگیرد. اما در این باره باید به این جنبه هم دقت کرد که با توجه به ماهیت این منبعِ تاریخی نباید هم لزوماً انتظار داشت که چنین مطالبی در آن حتماً ذکر شود.‌ این سنگنبشته گزارشی است که فرمانروای ساسانی در آن، البته و بدون شک با هدف برجسته کردن و بالیدن به دستاوردهای سیاسی و نظامی خود، تنها و صرفاً واقعیت‌ها و کرده‌ها را ذکر کرده است. میخائیل راستوفتسِف معتقد است این کتیبه طبق سنت سالنامه‌های رسمی دربار شاهان ساسانی تدوین گردیده که در آن‌ها کرده‌های شاه مطابق الگوهای کهن شرقی روزبه‌روز و سال‌به‌سال ضبط می‌شد. از این قرار متن کتیبه نوعی گلچین و منتخب از رویدادها، آن هم به رسم و شیوۀ تاریخ‌نویسی رسمی است. قصد و هدف اصلی این متن بدون شک نمایش تصویری مثبت و حماسی از شاپور اول است. در این‌جا هم، همان‌گونه که در روایات غربی هم مرسوم است، به شکست‌ها اشاره‌ای نشده است.»