کتاب همزاد

«همزاد» یک مطالعه‌ رونکاوانه نوشته اوتو رانک(۱۹۳۹-۱۸۸۴)، روانشناس اتریشی و از نزدیک‌ترین همکاران زیگموند فروید است.

صادق هدایت، نویسنده ایرانی در گفت‌وگویی که در کتاب آشنایی با صادق هدایت چاپ شده است می‌گوید: برای درک «بوف کور» کتاب همزاد از اوتو رانک را بخوان.

در بریده‌ای از کتاب می‌خوانیم:

«منتقدان و تاریخ‌دانان حوزه ادبیات قرن نوزدهم، قرنی که با عنوان آغاز و گسترش رو به رشد علم و دانش، به گونه‌ای که ما امروزه شاهد آن هستیم شناخته می‌شود، نتوانستند به تفسیری فراتر از مفهوم ظاهری همزاد در ادبیات برسند. آنها با در نظر گرفتن این مفهوم به عنوان یک تکنیک در ادبیات به این سمت رفتند که علت استفاده از همزاد را در داستان، به طور کلی، به تمایل ویژه نویسنده به پدیده‌های غیرواقعی و غیرطبیعی، تمایلش به ارائه‌ی ویژگی بارز خویش و یا به تمایل وی به وجود یک دیگری، نسبت دهند.

ریچارد. م مسیر، دانشمند برجسته فرهنگ و زبان آلمانی در سال ۱۹۱۶ در سخنرانی پیرامون موضوع همزاد، به نحوه استفاده‌ی ای. تی. ای. هافمن از این مفهوم که برخاسته از «اشتیاقش برای یک هستی معالی‌تر» بود، اشاره کرد. علاوه بر این امید، اظهار داشت، همزادها خود" نامطمئن از هویتشان، گاه ساکنین زمین و گاه متعلق به یک جایگاه غیرزمینی‌اند".

این موضوع همراه با مفاهیم بالینی و فرهنگی‌اش به روانکاوی واگذار شد که آن را از نظر روانشناسی عمقی و اسطوره آزمایش کند و دلیل استفاده از این مفهوم را شفاف‌تر به خود نویسندگان توضیح دهد. (به تقلید از ویلهلم دیلتی) این بررسی‌ها اثبات کردند که علت استفاده از همزاد چندان از علاقه خودگاه نویسنده به توصیف موقعیت‌های غیرعادی (هافمن) و یا بخش‌های جدایی از شخصیت‌شان (ژان پل) ناشی نمی‌شود. بلکه از تکانه‌های ناخودآگاهشان برای به تصویر کشیدن یک مشکل بشری که در واقع همان رابطه خود با خود است، مشتق می‌شود.»