کتاب نوشته‌های کرانه‌ای

«نوشته‌های کرانه‌ای» مجموعه نوشتارهایی است از گابریل گارسیا مارکز(۲۰۱۴-۱۹۲۷)، نویسنده برجسته آمریکای لاتین به ترجمه بهمن فرزانه(۱۳۹۲-۱۳۱۸). گابریل گارسیا مارکز این مقالات و داستان‌ها را در سال‌های جوانی نوشته و چون آن‌ها را در شهرهای مختلف ساحلی کلمبیا نوشته، اسمش را نوشته‌های کرانه‌ای گذاشته است. از همان زمان سوررئالیسم شدیدی در داستان‌های او مشاهده می‌شود، آن چنان که در بعضی نوشته‌ها، مانند «خل‌بازی‌ها» خواننده ممکن است تصور کند شاید نویسنده اشتباه نوشته یا مترجم اشتباه ترجمه کرده است، ولی نه او اشتباه نوشته و نه مترجم اشتباه کرده است. متوجه می‌شویم که مارکز از همان زمان نوشتن صدسال تنهایی را در سر می‌پرورانده است. اسامی «ربکا» و «آمارانتا» ، دو شخصیت مهم صدسال تنهایی اغلب در بعضی از این داستان‌ها به چشم می‌خورد یا مثلاً در داستان «قیچی الهی» دو برادر دوقلو می‌بینیم که همان را توسعه داده و در صدسال تنهایی به کار برده است. در یکی از نوشته‌های این کتاب به نام «دیوار» می‌خوانیم: «مردک گورکن که در اتاقک خود در کنار نمازخانه قبرستان بیدار مانده است، پشت سر خود صدای جنب و جوش مردگان را می‌شنود که دارند به مرگ خود اعتراض می‌کنند. گورکن مردی است عادی؛ سر ساعت معینی می‌خوابد، سر ساعات معینی گور می‌کند، سر ساعات معینی هم غذا می‌خورد. صبحانه‌اش عبارت است از یک کاسه بزرگ قهوه بدون شیر و دو قطعه نان کره‌ای. همسرش آن را از خانه به قبرستان می‌برد. درست همان‌طور که بقیه مردم روزهای یک‌شنبه بعدازظهر دسته‌گلی می‌برند تا روی قبر مردگان خود بگذارند. مردک گورکن تنها موجود زنده‌ای است که تمام وقت خود را در آن‌جا می‌گذراند. جایی که مردگان در زیر علف‌های نیم‌گرم خفته‌اند و حس می‌کنند ظلمت شب تا مغز استخوان‌هایشان رخنه می‌کند.»