کتاب تفنن و سرگرمی های مهاجران آلمانی

کتاب تفنن و سرگرمی های مهاجران آلمانی نوشتۀ یوهان ولفگانگ فون گوته است. تفنن و سرگرمی ها در ۱۷۹۵ در شش جلد منتشر شد، چون هر قسمت آن به‌نوعی از هم مستقل است. بستر کلی، نمونه‌ای برجسته از هنر نمایش گوته را نشان می‌دهد. گوته قصد داشت در این کتاب «مانند قصه‌گوی هزار و یک شب عمل کند»، برنامه‌ای شگفت‌آور که او به اطلاع شیلر و یکی دیگر از دوستان خود رساند.

درباره کتاب تفنن و سرگرمی های مهاجران آلمانی

زمانی که گوتۀ ۴۵ ساله بین سال‌های ۱۷۹۴ و ۱۷۹۵ مجموعۀ داستان‌های کوتاه حاضر را آفرید، اروپا تحولات سیاسی بزرگی را پشت سر می‌گذاشت. در این اوضاع نابسامان، فریدریش شیلر شاعر، ماهنامه‌ای به نام دی هورن منتشر کرد. وقتی شیلر از گوته تقاضای همکاری کرد، او اعلام آمادگی و فوراً نگارش تفنن و سرگرمی ‌های مهاجران آلمانی را آغاز کرد.

بستر داستانی تفنن و سرگرمی های مهاجران آلمانی نیز مانند هزار و یک شب تیره‌وتار است، در جایی که گروهی انسان بافرهنگ تحت‌تأثیر عواقب التیام‌بخش هنر قصه‌گویی از درگیری‌های ویرانگر حزبی فارغ می‌شوند. این موضوع به طور مستمر در بافت کلی داستان‌ها وجود دارد.

در این جا هر یک از چهره‌ها با شخصیتی تیز و شفاف ترسیم می‌شوند: طرف‌داران بینش‌های متضادی که به ستیز باهم برخاسته‌اند؛ آنانی که در پی ایجاد توازن هستند و نهایتاً چهره‌هایی که خویشتن‌داری به خرج می‌دهند. مشاجرۀ کارل و عضو شورای سری پرده از مصیبتی برمی‌دارد که باید التیام یابد. این مشاجره به افتضاحی که مشخصۀ آن دوران بود منتهی می‌گردد، وضعیتی که البته در شأن آن جمع نبود. جالب‌توجه آنکه در این نزاع لفظی، نه کارل جوان طرف‌دار انقلاب، بلکه آن مرد محافظه‌کار مسن است که الفاظ و نحوه بیان تندوتیز به کار می‌برد. پس از نزاع مردان، خانم خانه، بارونس، خواسته خود جهت التزام به رفتار مقبول را به کرسی می‌نشاند. او می‌خواهد مقولات سیاسی از بحث جمع بیرون رفته و به‌جای آن موضوعات مسالمت‌جویانه ادبی و علمی مطرح شوند.

خواندن کتاب تفنن و سرگرمی های مهاجران آلمانی را به چه کسی پیشنهاد می کنیم؟

کتاب تفنن و سرگرمی های مهاجران آلمانی برای علاقه‌مندان به آثار گوته کتابی مفید و جذاب است.

درباره یوهان ولفگانگ فون گوته

یوهان ولفگانگ فون گوته در سال ۱۷۴۹ در فرانکفورت آلمان به دنیا آمد. او شاعر، ادیب، نویسنده، نقاش، محقق، انسان‌شناس، فیلسوف و سیاست‌مدار آلمانی بود. او یکی از کلیدهای اصلی ادبیات آلمانی و جنبش وایمار کلاسیک و همچنین رمانتیسیسم به‌شمار می‌رود. وی یکی از مردان بزرگ فرهنگی قرون ۱۸ و ۱۹ اروپا و یکی از افراد برجستۀ ادبیات جهان محسوب می‌شود.

او بین سال‌های ۱۷۶۵-۱۷۶۸ در لایپزیگ به تحصیل حقوق پرداخت و در آنجا به اشعار کریستیان فورشتگت گلرت علاقه پیدا کرد. پس از سال ۱۷۶۸، گوته به زادگاهش بازگشت و مدتی نیز در دارمشتات بود. گوته در سال ۱۸۳۲ بر اثر نارسایی قلبی در شهر وایمار درگذشت و در همان‌جا به خاک سپرده شد.

بخش‌هایی از کتاب تفنن و سرگرمی های مهاجران آلمانی

بارونس در گیرودار این رفت‌وآمدها به نحو دلپذیری از ورود آقای فون اس. عضو شورای لیری و خانواده‌اش غافلگیر شد، مردی که از همان ایام جوانی به کار و فعالیت بی‌وقفه دل سپرده بود، کسی که استحقاق اعتماد فرمانروایش را داشت و البته از آن نیز بهره‌مند بود. او به‌شدت مقید به اصول بود و از نظریات خاص خود درباره برخی امور و وقایع برخوردار. او در کلام و رفتار دقت عمل به خرج می‌داد و همین انتظار را از دیگران نیز داشت. از دید او کردار قاطع، والاترین فضیلت انسانی محسوب می‌شد. فرمانروایش، سرزمینش و خود او به‌واسطه هجوم فرانسویان متحمل مشقت‌های فراوان شده بودند؛ او با خودسری ملتی که فقط قانون را در بوق‌وکرنا می‌کرد و نیز با روح خودکامه آنانی که آزادی ورد زبانشان بود، آشنایی داشت. شاهد بود که چگونه در این مورد نیز اکثریت به خود وفادار ماند و با گریبان دریدن، حرف را به‌جای عمل و تظاهر را به‌جای واقعیت پذیرا شد. عواقب یک لشکرکشی شوم، همچنین اشاعه و بسط آن افکار و عقاید از نگاه تیزبین او پنهان نبود، اگرچه نمی‌شد انکار کرد که خود نیز به پاره‌های موضوعات نگاه وسواسی داشت و با شور و شوق درباره آنها قضاوت می‌کرد.