کتاب این منم که رهایت می کنم!

کتاب این منم که رهایت می‌ کنم! اثری از هایدی پریب با ترجمه مریم تقدیسی است. این کتاب اثری است برای تمام ما تا بیاموزیم چطور با مشکلات روبه‌رو شویم و چگونه اندوه‌ها و رنج‌هایمان را رها کنیم. 

درباره کتاب این منم که رهایت می‌ کنم!

این منم که رهایت می‌ کنم! کتابی است برای تمام آن‌هایی که از همه چیز خسته شده‌اند. کتابی که به ما می‌آموزد چگونه می‌توانیم با تمام دردها و رنج‌ها خداحافظی کنیم. کتابی که به ما نحوه مواجهه با تغییرات را می‌آموزد. تمام زندگی ما سرشار از تغییرات و اتفاق‌ها و رخدادهایی است که گاهی پیشبینی نشده هستند و رخ دادنشان سبب می‌شود تا احساس کنیم آمادگی رویارویی با آن را نداریم. اما این اثر قرار است به ما کمک کند تا درک کنیم که زندگی به چه صورت پیش می‌رود و چه راهی برای مواجه شدن با این تغییرات وجود دارد. 

هایدی پریب در کتابش آمیزه‌ای از شوخی و جدی وارد کرده است تا اثرش، ترکیبی باشد که زندگی را به صورت تمام نما نشان دهد. زندگی که پر از ضربه‌های روحی و دردهای عاشقانه است. این کتاب متنی ساده و روان دارد که بعد از خواندنش، احساس خوبی در شما به وجود می‌آید. احساسی که خودش را به شکل یک لبخند بزرگ نشان می‌دهد. 

کتاب این منم که رهایت می‌ کنم! را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

هایدی پریب به تمام مخاطبانش اینطور توصیه کرده است: «اگر از همه چیز خسته شده‌ای این کتاب را بخوان». ما هم خواندن کتاب این منم که رهایت می کنم! را به تمام کسانی پیشنهاد می‌کنیم که دوست دارند با غم و رنج‌ها و اندوه‌هایشان خداحافظی کنند و آن‌ها را رها کنند. 

بخشی از کتاب این منم که رهایت می‌ کنم!

بیا و به خاطر من به چیز احمقانه‌ای فکر کن.

اگر همین امروز و همین ثانیه به گوی بلورین پیش‌بینی آینده نگاه می‌کردی و به وضوح متوجه می‌شدی که هرگز با فرد مناسب زندگی‌ات آشنا نمی‌شوی چه می‌کردی؟

می‌دانم که سؤال خوشایندی نیست. تا امروز امیدوار بودی با «فرد مناسب» یا حداقل «نیمه‌مناسبی» که بتوانی باقی زندگی را در کنار او سپری کنی آشنا شوی. می‌دانم. می‌دانم. تو مثل دیگران خیالباف نیستی و به همزاد اعتقاد نداری؛ ولی حداقل این انتظار را داشتی که با کسی آشنا شوی که بتوانی کمی او را دوست داشته باشی. کسی که بتوانی در پایان یک روز طولانی در کنار او آرام بگیری، کسی که وقتی مریض می‌شوی از تو مراقبت کند و هر روز عصر بعد از کار به حرف‌هایت گوش کند. همهٔ ما امیدواریم چنین کسی را پیدا کنیم. ما انسانیم.

ولی یک لحظه مجسم کن که به طور قطع هرگز چنین فردی سر راهت سبز نمی‌شود. این آگاهی از آینده چه تغییری در زندگی‌ات ایجاد می‌کرد؟

چون چیزی که در مورد پیدا کردن فرد مناسب در زندگی اهمیت دارد این است که چنین اتفاقی برای همیشه زندگی‌مان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. و همهٔ ما از تصدیق آن بیزاریم؛ ولی عشق در صف مقدم زندگی‌مان قرار دارد، حتی اگر در صف مقدم ذهنمان قرار نداشته باشد. به همین دلیل، هفتهٔ پیش آن شلوار جین تازه را خریدی. به همین دلیل است که هفتهٔ پیش به آن مهمانی باربکیویی رفتی که دلت نمی‌خواست بروی. به همین دلیل است که گاهی به شدت احساس ناامنی و بی‌کفایتی می‌کنی و از هر اتفاقی که قرار است رخ دهد می‌ترسی. عشق الهام‌بخش بزرگ‌ترین تغییرات زندگی تو است.

پس اگر قطعاً می‌دانستی که هرگز در زندگی عاشق نخواهی شد چه تغییراتی در زندگی‌ات ایجاد می‌کردی؟ در مورد روال روزمرهٔ زندگی‌ات چه چیزی را تغییر می‌دادی؟ در مورد نقشه‌های آینده‌ات چطور؟

شاید در وهلهٔ اول بگویی «هیچ تغییری ایجاد نمی‌کردم». به هر حال، آدم باهوشی هستی و نقشه‌هایی برای آینده‌ات داری که کسی نمی‌تواند در آن تأثیری داشته باشد. این در مورد همهٔ ما صدق می‌کند؛ ولی کمی بیشتر به آن فکر کن. چون این دقیقاً همان چیزی است که نمی‌خواهیم در مورد عشق تصدیق کنیم و بهانه‌ای است که دائم در مورد عشق می‌آوریم: روزی سرانجام کسی را پیدا می‌کنم که مرا با همهٔ عیب‌هایم بپذیرد و به همین بهانه روی این معایب کار نمی‌کنم. این‌که سرانجام نیمهٔ گمشدهٔ خودم را پیدا خواهم کرد بهانه‌ای است که به نیمهٔ بهترِ خودم تبدیل نشوم. کسی را می‌خواهیم که در تاریک‌ترین دوران زندگی‌مان وارد شود و نجاتمان دهد، ولی اگر بدانیم این اتفاق نخواهد افتاد باز هم منتظر می‌نشینیم؟ یا به روشی کاملاً متفاوت زندگی می‌کنیم؟