کتاب کمک های اولیه عاطفی

کتاب کمک های اولیه عاطفی اثری از گای وینچ است که در انتشارات متخصصان به چاپ رسیده است. این کتاب درباره کمک های اولیه عاطفی به دیگران سخن می‌گوید.

درباره کتاب کمک های اولیه عاطفی

اگر از یک کودک ده‌ساله بپرسید «وقتی سرما می‌خوریم چه کاری باید انجام دهیم؟» بلافاصله استراحت در تخت خواب و خوردن سوپ مرغ را پیشنهاد می‌دهد. اگر از او بپرسید «وقتی زانوهایمان زخم شود چه کاری باید انجام دهیم؟» او تمیز کردن آن (با استفاده از پماد آنتی‌باکتریال) و بانداژ کردن آن را پیشنهاد می‌دهد. همان طور که بچه‌ها می‌دانند که اگر یکی از استخوان‌های پای شما دچار شکستگی شود باید آن را گچ بگیرید تا خوب جوش بخورد. اگر از آن‌ها بپرسید که چرا لازم است این کارها انجام شوند آن‌ها به شما می‌گویند که رسیدگی مناسب به همچین جراحت‌هایی، به بهبودی آن کمک می‌کند و مانع از بدتر شدن آن می‌شود، می‌گویند همان طور که سرماخوردگی‌ها می‌توانند به پنومونی تبدیل شوند، اگر زانوی زخمی را درمان نکنیم عفونت می‌کند و اگر آن استخوان شکسته درست جوش نخورد بعد از باز کردن گچ در راه رفتن مشکل پیدا می‌کنیم.

ما به فرزندان خود از سنین کودکی آموزش می‌دهیم که چگونه از بدنشان محافظت کنند و آن‌ها نیز به‌خوبی یاد می‌گیرند.

اما از یک بزرگ‌سال بپرسید برای کاهشِ دردِ تیز حاصل از طردشدگی، درد ویرانگری که تنهایی باعث آن می‌شود، یا ناامیدیِ تلخ حاصل از شکست چه کاری باید انجام دهیم، متوجه می‌شوید مطلب زیادی درمورد رسیدگی به این زخم‌های شایع روان‌شناختی نمی‌داند. از او بپرسید برای رهایی از اعتمادبه‌نفس پایین یا حس فقدان و ضربه روحی چه کارهایی باید انجام دهیم و آن شخص بزرگ‌سال به اندازه به چالش کشیده می‌شود.

یا بپرسید چطور باید با نشخوارهایِ فکریِ ناخوانده یا احساس گناهِ آزاردهنده کنار بیایم و احتمالاً با صورت خجالت‌زده و مبهوتِ آن‌ها و یا این‌پا و آن‌پا کردنِ آن‌ها در حالیکه سعی در عوض کردن موضوع دارند، مواجه می‌شوید.

برخی ممکن است با دانستن اینکه هیچ متخصصِ سلامتِ روانی با حرف زدن درمورد احساسات خود مخالفت نخواهد کرد، با اطمینان پیشنهاد دهند که بهترین روش درمان اینست که درمورد احساساتمان با دوستان و اعضای خانواده خود صحبت کنیم، اگرچه این کار در برخی موقعیت‌ها ممکن است باعث تسکین شود، اما در موقعیت‌های دیگری قطعاً موجب آسیب می‌شود.

اشاره به این موضوع معمولاً باعث دور جدیدی از صورت‌های خجالت‌زده و مبهوت، پا تکان دادن‌ها و تلاش آن‌ها برای تغییر موضوع می‌شود.

دلیل اینکه ما برای رسیدگی به زخم‌های روان‌شناختیِ مختلفی که در طول زندگی روزمره امان متحمل می‌شویم هیچ کار هدفمندی انجام نمی‌دهیم یا کارهایی که انجام می‌دهیم ناکافی هستند، این است که ما فاقد ابزارهایی برای مدیریت چنین تجربیاتی هستیم.

درست است، ما می‌توانیم از مشاوره با یک متخصص سلامت روان در همچین موقعیت‌هایی کمک بگیریم، اما از آنجا که بیشتر زخم‌های روان‌شناختی که ما در زندگی متحمل می‌شویم به اندازه‌ای جدی نیستند که نیاز به مداخله حرفه‌ای باشد، انجام این کار عملی نیست.

دقیقاً همان طور که با اولین نشانه سرفه یا خس‌خس، به مطب پزشک مراجعه نمی‌کنیم، نمی‌توانیم هر زمان که یکی از درخواست‌های رمانتیکمان رد می‌شود یا رئیسمان سر ما فریاد میزند، نزد مشاور برویم.

اگرچه هر خانه‌ای یک جعبه کمک‌های اولیه پر از بانداژ، پماد و مسکن برای رسیدگی به بیماری‌های ساده‌ی جسمی دارد، اما همچین جعبه‌ای برای رسیدگی به زخم‌های کوچکِ روان‌شناختی که در زندگی روزمره متحمل می‌شویم، وجود ندارد و مطمئن باشید که همان‌قدر که ما متحمل زخم‌های فیزیکی می‌شویم، متحمل زخم‌های روان‌شناختی نیز می‌شویم. هرکدام از زخم‌های روان‌شناختی که در این کتاب پوشش داده می‌شوند به طور شایعی وجود دارند و هریک از نظر احساسی دردناک هستند و به‌طور بالقوه ممکن است باعث آسیب روان‌شناختی شود.

فصل‌های این کتاب هفت آسیب شایع روان‌شناختی را پوشش می‌دهد که ما در زندگی روزمره متحمل آن‌ها می‌شویم: حس طرد شدن، حس تنهایی، حس فقدان و صدمه روحی، حس گناه، نشخوار فکری، حس شکست و عزت‌نفس پایین.

اگرچه آن‌ها به‌عنوان فصل‌های مستقل از هم نوشته شده‌اند، اما توصیه می‌کنیم که کتاب را به‌طور کامل بخوانید. حتی اگر در نگاه اول برخی از فصول هیچ ارتباط مستقیمی با هم نداشته باشند، دانستن انواع آسیب‌های روان‌شناختی که ممکن است در موقعیت‌های گوناگون متحمل شویم، به ما کمک می‌کند که هنگامی که ما یا دوستان یا اعضای خانواده‌مان در آینده با آن‌ها روبه‌رو می‌شویم آن‌ها را بشناسیم.

هر فصل در این کتاب به دو بخش تقسیم شده است. بخش اول آسیب های روان‌شناختی خاصی که هریک از این جراحات وارد می‌کند را توصیف می‌کند _ ازجمله آسیب‌هایی که اغلب آن‌ها را نمی‌توانیم تشخیص دهیم. به‌عنوان مثال، ممکن است تصور کنیم که واضح است تنهایی باعث ایجاد درد احساسی می‌شود، اما ممکن است آگاه نباشیم که تنهایی درمان نشده دارای پیامدهای جدی برای سلامتی جسمی ماست که می‌تواند امید به زندگی ما را کاهش دهد. از طرفی موضوعی که کمتر واضح است این واقعیت است که اغلب، افراد تنها رفتارهایی در دفاع از خود نشان می‌دهند که آن‌ها را از افرادی که می‌توانند درد آن‌ها را کاهش دهد، ناخودآگاه دور می‌کند.

در بخش دوم هر فصل، درمان‌هایی که خوانندگان می‌توانند درمورد هریک از زخم‌های موردبحث در بخش اول اعمال کنند، تبیین شده است.

وینچ دستورالعمل‌های درمانیِ کلی برای روشن کردن چگونگی و زمان اجرای هریک از تکنیک‌های توصیه‌شده و همچنین خلاصه‌های درمانی و توصیه‌های «دوز مصرفی» را نیز ارائه می‌دهد. به دلیل اینکه این کتاب جایگزین یک کابینت پزشکی روان‌شناختی نیست و به‌هیچ‌وجه نیز قصد ندارد به‌عنوان یک جایگزین برای مراقبت‌های پزشکی یا روان‌شناختی توسط یک متخصص حرفه‌ای عمل کند، هر فصل با دستورالعمل‌هایی که چه موقع نیاز است خوانندگان به یک متخصص حرفه‌ای سلامت روان مراجعه کنند پایان می‌یابد.

پیشنهادات موجود در این کتاب بر اساس مطالعات علمی درجه‌یک که موردبررسی دقیق قرار گرفته‌اند، بوده و در مجلات علمی درجه‌یک منتشر شده‌اند.

 خواندن کتاب کمک های اولیه عاطفی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

 علاقه مندان به مطالعات روان‌شناسی مخاطبان این کتاب‌اند.

 بخشی از کتاب کمک های اولیه عاطفی

تمرین‌هایی برای کسانی که از احساس گناهِ جدایی رنج می‌برند

تمرین نوشتاری زیر شامل احساساتی است که توسط افرادی که از احساس گناهِ جدایی رنج می‌بردند، بیان شده است اما راه‌هایی برای مدیریت و غلبه بر این احساس یافته‌اند با این روش که تمرکز بر روی زندگیِ خودشان باعث شده بود که تمرکز کمتری بر روی نیازهای افراد نزدیکشان داشته باشند. پاراگراف کوتاهی در مورد اینکه چگونه احساسات مشابه ممکن است برای شرایط شما اتفاق بیفتد بنویسید.

۱- بیلی پدر کودکی با معلولیت شدیدی بود. «مراقبت از کودک استرس‌زاست و انرژی زیادی می‌طلبد.» من متوجه شدم هنگامی‌که وقت خود را به انجام کارهایی که رضایت و شادی من را به ارمغان می‌آورد سپری می‌کنم، انرژی بیشتری برای مراقبت از فرزندم دارم. «

۲- واندا از والدین سالخورده‌اش مراقبت می‌کند. «من همیشه آموزش‌های داخل هواپیما را در ذهن دارم. در مواقع اضطراری، ابتدا ماسک اکسیژن خود را بزنید و سپس به شخص دیگر کمک کنید. اگر مراقب خودتان نباشید نمی‌توانید از دیگران مراقبت کنید.»

۳- شوهر مارشا که به‌شدت افسرده بود، هر وقت که مارشا با دوستانش بیرون می‌رفت، گریه می‌کرد. «من ماه‌ها در خانه ماندم تا اینكه فهمیدم كه با بیرون رفتن و لذت بردن از زندگی من بی‌عاطفه نیستم، بلکه خوش‌بین بودن را تمرین می‌کنم.»

۴- کام و بِو از اینکه فرزندان کوچکِ دوقلوی خود را نزد پرستار بچه گذاشته‌اند، احساس گناه می‌کردند. «اولین بار که آن‌ها را با پرستار بچه تنها گذاشتیم، طوری گریه می‌کردند که انگار در عذابند؛ اما به این نتیجه رسیدیم که هرچه آن‌ها را بیشتر لوس کنیم، مقاومت و استقلال کمتری خواهند داشت. حتی اگر بعضی‌اوقات برای آن‌ها دردناک باشد، باید بتوانیم بعضی شب‌ها را هم به خاطر خودمان و هم به خاطر آن‌ها با هم سپری کنیم.»

تمرین‌هایی برای کسانی که از احساس گناهِ بی‌وفایی رنج می‌برند

تمرین نوشتاری زیر شامل احساساتی است که توسط افرادی که بر احساس گناه بی‌وفایی خود غلبه کرده‌اند و یا یاد گرفته‌اند که آن‌ها را مدیریت کنند، بیان شده است. پاراگراف کوتاهی در مورد اینکه چگونه احساسات مشابه ممکن است برای شرایط شما اتفاق بیفتد بنویسید.

۱- لوی، حسابدار و از یک خانواده‌ی یهودی_سنتی بود که عاشق یک زن غیر یهودی شد و با او ازدواج کرد. تمام خانواده او احساس می‌کردند که به آن‌ها خیانت شده اما هیچ‌کس به اندازه پدرش این حس را نداشت. «احساسات او قابل‌درک است؛ اما اگر به او اجازه دهم كه نحوه زندگی من را تعیین کند، او اساساً دو زندگی را رهبری می‌کند و من هیچ زندگی‌ای را رهبری نمی‌کنم و این نیز عادلانه نیست.»

۲- لوکاس عضو خانواده‌ای بود که فرزندان خود را در خانه آموزش می‌دادند. هنگامی که او دخترش را در کلاس اول در یک مدرسه خصوصی ثبت‌نام کرد، مادرش که از آموزش در خانه حمایت می‌کرد، حس کرد که لوکاس با این کارش او را طرد کرده. «مهم نبود که چقدر سعی می‌کردم برای او توضیح دهم، مادرم به‌هیچ‌وجه با این موضوع کنار نمی‌آمد؛ اما فهمیدم که حاضر نیستم به‌خاطر اینکه ممکن است به احساسات کسی صدمه بزنم، کاری را که می‌دانم برای فرزندم صحیح است، انجام ندهم.»

خلاصه درمان: دوباره مشغول زندگی خود شوید.

دوز درمانی: هر زمان که احساس گناه شدیدی در مورد ادامه‌ی زندگی شخصی خود کردید این روش درمانی را به‌طور کامل استفاده کنید و در صورت نیاز آن را تکرار کنید.

مؤثر برای: کاهش احساس گناه و خود تنبیهی.

چه زمانی با یک متخصصِ سلامت روان مشورت کنیم؟

اگر درمان‌های موجود را در این فصل به کار بردید و هنوز احساس گناه شدیدی دارید، اگر به هر دلیلی قادر به اعمال آن‌ها نیستید، یا اگر احساسِ گناه شما هنوز کیفیت زندگی و روابط شما را مختل می‌کند، برای ارزیابی اینکه آیا سایر عوامل روان‌شناختی مانند افسردگی، اضطراب یا اختلال استرس پس از سانحه در احساس گناه شما دخیل است یا خیر با یک متخصص سلامت روان مشورت کنید.