کتاب رمزگشایی پیام های معنوی در زندگانی روزمره

کتاب رمزگشایی پیام های معنوی در زندگانی روزمره نوشتهٔ پل دبل و ترجمهٔ محمود دانایی است. نیکو نشر این کتاب را منتشر کرده است.

درباره کتاب رمزگشایی پیام های معنوی در زندگانی روزمره

چگونه زندگی آنچه را نیاز به دانستنش داریم، به ما می‌آموزد؟ کتاب رمزگشایی پیام های معنوی در زندگانی روزمره (Decoding the spiritual messages of everyday life) کوشیده است به این پرسش پاسخ دهد. در این کتاب می‌آموزیم چگونه با استفاده از شیوه‌های عقلانی همانند به کار گرفتن ابزارهای رفتارشناختی و روان‌شناسی، پیام‌های آمده از ابعاد ژرف‌تر زندگی را شناسایی و رمزگشایی کنیم. این کتاب نگاهی تازه به مفهوم زندگی دارد و دربارهٔ یافتن نشانه‌های معنوی در زندگی روزمره، حین یک زندگی فعال اجتماعی بیان شده است. نویسندهٔ این کتاب، پل دبل (Paul DeBell) است. او با آشنایی به علم پزشکی، در فصل‌های پایانی دست به مقایسهٔ رشد بُعد جسمی با رشد بُعد روحی زده و مراحل و مقاطع پیشرفت و علائم آن را نشان داده و در پایان دو نمونه را که به‌باور او حاکی از رسیدن به مرحلهٔ رشد کامل معنوی است، معرفی کرده است؛ همچنین هر فصل از کتاب با فهرستی از نکات کلیدی آن فصل و چند سؤال برای تفکر بیشتر پایان گرفته است. چگونه زندگی آنچه را نیاز به دانستنش داریم، به ما می‌آموزد؟

خواندن کتاب رمزگشایی پیام های معنوی در زندگانی روزمره را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران مطالعه در باب روان‌شناسی عمومی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب رمزگشایی پیام های معنوی در زندگانی روزمره

«هنگامی که توانستیم با مبدأ پیام‌هایمان ارتباط برقرار کنیم، چه کار دیگری باید انجام شود؟ آیا از آن پس ما رو به رشد و بلوغ می‌رویم؟ و اگر این طور است در چه جهتی؟ چه مهارت‌های دیگری را باید در خود به وجود آوریم و چه مراحل دیگری را باید بگذرانیم؟ تمام الگوهای رشد معنوی، ما را در این جهت ترغیب می‌کنند که می‌بایست تمرکز خود را روی پرورش مهارتی قرار دهیم که در سفر به سوی بلوغ معنوی حائز اهمیت است؛ یعنی در پرورش استعدادهایی مانند عشق، محبت، فضیلت‌های اخلاقی و خدمت به دیگران. از نظر من مهم‌ترین خصوصیت در ادامهٔ سفر پیشرفت معنوی، رشد هوش معنوی است.

در این مقطع، ما هوش معنوی خود را بیشتر پرورش می‌دهیم تا بتوانیم مهارت‌های ذهنی و خصوصیاتی به دست آوریم که مشابه مهارت‌هایی است که بچه در دوران دبستان به دست می‌آورد. انجام این کار از طریق روشی امکان‌پذیر است که من در بخش دوم و سوم این کتاب توضیح داده‌ام. در اینجا سه مقطع مهم را اسم می‌برم که نشان می‌دهد تغییراتی که در این دوران صورت می‌گیرد تا چه حد حائز اهمیت است. آن سه مقطع از این قرارند: به وجود آوردن تصویرها و کلماتی که مفهوم مفیدی را به ما منتقل می‌کنند. تشخیص نحوهٔ برهمکنش بُعدِ مادی و معنوی. یادگیری اینکه چگونه تجربیاتمان را به نحو معناداری نظم دهیم.

وقتی وارد این مرحله می‌شویم، کاملاً تشخیص می‌دهیم که رشد بیشتر، مستلزم کوشش در مسیری است که پیام‌ها به ما توصیه می‌کنند. بیشترین کاری که در این مرحله باید انجام دهیم آن است که بتوانیم گرایش‌های عاطفی‌مان را کنترل کنیم و خود را به کارهایی وادار کنیم که شعور متعارف و اصول و مبانی اغلب آیین‌های معنوی به ما توصیه می‌کنند. وقتی که در موقعیت‌های مختلف زندگی، کوشش خود را برای به دست آوردن این مهارت‌ها به کار ببریم، پاداش‌های روانی و مادی که به ما انگیزه می‌دهند و ما را در مشکلاتمان و رسیدن به آسایش خاطر کمک می‌کنند، تغییر می‌یابند و به جای آن راغب می‌شویم که اعمال، احساسات و افکار خود را در جهت توصیهٔ پیام‌ها و اصول اعتقادی‌مان به کار ببندیم. اگر چه در این مرحله هم ما هنوز به دنبال بهبود موقعیت مادی خود هستیم، اما می‌بایست چنان دیدگاه دو بُعدی در خود پرورش دهیم که زندگی مادی سالم و معقولی داشته باشیم ولی مهم‌تر آن است که بتوانیم زندگی مادی را در جهت پیشرفت معنوی به کار ببندیم.»