کتاب صوتی با تو شروع نشده

کتاب صوتی با تو شروع نشده (نقش تروماهای موروثی در شکل‌گیری شخصیت ما و نحوه‌ی توقف این چرخه) نوشته مارک وولین، رابطه‌ی ترس‌ها و رنج‌های شخصی را با تجربه‌های نسل‌های پیشین بررسی می‌کند. نویسنده از تجربه‌ی خودش و سرگذشت مراجعانش کمک می‌گیرد تا نشان دهد چرا بعضی احساسات را نمی‌توان فقط با اتفاق‌های زندگی یک نفر توضیح داد. ملیکا شایسته و شبنم درویش مترجمان این اثر هستند. نشر رادیو گوشه این کتاب صوتی را با گویندگی حامد عابدینی منتشر کرده است. سؤال محوری اثر این است: آیا شناخت گذشته‌ی خانواده می‌تواند به درک الگوهای تکرارشونده‌ی زندگی کمک کند؟

درباره کتاب صوتی با تو شروع نشده

کتاب صوتی با تو شروع نشده نوشته مارک وولین، موضوع تروماهای موروثی را در پیوند با حافظه، روابط عاطفی و واکنش‌های جسمانی بررسی کرده است. نویسنده بحث را از تجربه‌ی ازدست‌دادن بینایی و ترس شدیدی آغاز می‌کند که زندگی‌اش را تحت‌تأثیر قرار داده بود. این تجربه برای او به جست‌وجویی درباره‌ی جدایی، احساس ناامنی و رابطه با والدین تبدیل می‌شود. متن سپس از شرح زندگی شخصی فاصله می‌گیرد و سرگذشت افرادی را پیش می‌کشد که نویسنده در جلسات فردی و کارگاه‌هایش با آن‌ها کار کرده است. وولین از خلال این تجربه‌ها توضیح می‌دهد که چگونه سکوت درباره‌ی فقدان‌ها، طردشدن اعضای خانواده و رنج‌های بیان‌نشده ممکن است در فهم مشکلات نسل‌های بعد اهمیت پیدا کند. مقدمه با عنوان زبان مخفی ترس، جایگاه ویژه‌ی کلمات را در این بررسی روشن می‌کند. نویسنده عبارت‌های تکراری، تصویرهای ذهنی و توصیف‌های بدنی را سرنخ‌هایی برای جست‌وجوی تجربه‌های فراموش‌شده می‌داند.
کتاب صوتی با تو شروع نشده در بخش یکم، شبکه‌ی تروماهای خانوادگی، سه فصل تروماهای گم و پیداشده، سه نسل با پیشینه‌ی خانوادگی مشترک بدنِ خانوادگی و ذهن خانوادگی را دربرمی‌گیرد. بحث این فصل‌ها از اختلال حافظه و دشواری بیان تجربه‌ی آسیب‌زا به محیط زیستی مشترک نسل‌ها و شیوه‌های انتقال الگوهای ارتباطی می‌رسد. نویسنده توضیح‌هایی درباره‌ی اپی‌ژنتیک و تنظیم واکنش به استرس آورده است و پژوهش‌های انسانی و آزمایش‌های حیوانی را در کنار برداشت‌های درمانی خود قرار می‌دهد. او همچنین از تأثیر برت هلینگر بر نگاهش به روابط خانوادگی سخن می‌گوید. شنونده در این مسیر با دو زمینه‌ی متفاوت روبه‌روست: یافته‌های پژوهشی درباره‌ی پیامدهای استرس و تفسیر نویسنده از پیوند سرگذشت مراجعان با گذشته‌ی خانواده‌هایشان. محور مشترک این بحث‌ها، توجه به زمینه‌ای گسترده‌تر از زندگی شخصی است. متن درعین‌حال شناخت ذهنی مسئله را برای تغییر پایدار کافی نمی‌داند و تجربه‌ی عاطفی، توجه به بدن و بازنگری در روابط را نیز در توضیح روش نویسنده دخیل می‌کند.

خلاصه کتاب صوتی با تو شروع نشده

مارک وولین در کتاب صوتی با تو شروع نشده، این ایده را دنبال می‌کند که منشأ برخی ترس‌ها و الگوهای عاطفی ممکن است به تجربه‌های نسل‌های پیشین مربوط باشد. او برای توضیح این دیدگاه، سرگذشت جسی را مطرح می‌کند؛ جوانی که بی‌خوابی و ترس از بیدارنشدن زندگی‌اش را مختل کرده است. نویسنده میان توصیف‌های جسی و مرگ عمویی که خانواده درباره‌اش سکوت کرده بود، ارتباطی پیدا می‌کند. این نمونه زمینه‌ای برای معرفی روش زبان درون است: توجه به کلمات خاص، پرسیدن از پیشینه‌ی خانواده و بررسی احساسات همراه با این کلمات. پیام اصلی نویسنده، گسترش جست‌وجو از تجربه‌ی شخصی به تاریخ روابط خانوادگی است. او آگاه‌شدن از این پیوندها را آغاز فرایندی می‌داند که به‌گفته‌ی خودش، برای ادامه‌یافتن به تجربه‌ی عاطفی و تغییر رابطه با گذشته نیاز دارد.

چرا باید کتاب صوتی با تو شروع نشده را بشنویم؟

دلایل خواندن کتاب صوتی با تو شروع نشده را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• متن، مفهوم تروماهای بین‌نسلی را از خلال سرگذشت مراجعان توضیح می‌دهد.
• شنونده با نقش کلمات تکرارشونده در روش زبان درون آشنا می‌شود.
• بحث‌ها زمینه‌ای برای تأمل درباره‌ی سکوت‌ها و فقدان‌های خانوادگی فراهم می‌کنند.
• توضیح‌های مربوط به استرس، بدن و روابط، وجوه مختلف مسئله را کنار هم قرار می‌دهند.

شنیدن این کتاب صوتی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب صوتی با تو شروع نشده به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به روان‌شناسی خانواده و موضوع تروماهای بین‌نسلی.
• مخاطبانی که درباره‌ی تکرار الگوهای عاطفی در خانواده سؤال دارند.
• شنوندگانی که به بررسی پیوند تجربه‌های بدنی، ترس و پیشینه‌ی خانوادگی علاقه‌مندند.

بخشی از کتاب صوتی با تو شروع نشده

«ازطریق زبان بود که وارد دنیای روان‌شناسی شدم. هم به‌عنوان دانشجو و هم بعداز آن به‌عنوان پزشک، علاقهٔ چندانی به آزمون‌ها و نظریه‌ها و مدل‌های رفتاری نداشتم. در عوض زبان را می‌شنیدم. تکنیک‌های گوش‌دادن را پرورش دادم و به خودم یاد دادم که بشنوم مردم پشت شکایاتشان، در پسِ داستان‌های قدیمی‌شان، چه می‌گویند. یاد گرفتم به آن‌ها کمک کنم کلمات خاصی را شناسایی کنند که منشأ درد آن‌هاست. اگرچه برخی از نظریه‌پردازان بر این باورند که زبان هنگام ضربهٔ روحی از دست می‌رود، من بارها و بارها از نزدیک دیده‌ام که این زبان هرگز از دست نمی‌رود؛ در عالم ناخودآگاه پرسه می‌زند و منتظر است تا دوباره کشف شود.
اینکه زبان برای من ابزاری قوی برای شفاست، اتفاقی نیست. تاجایی‌که به یاد دارم، زبان آموزگارم و روشم برای سازمان‌دهی و درک جهان بوده است. من از دوران نوجوانی شعر می‌گفتم و وقتی موجی از کلمات سمج اصرار دارند که متولد شوند، همه‌چیز... خب تقریباً همه‌چیز... بیرون خواهد ریخت. می‌دانم که در طرف دیگر این تسلیم، رهیافتی است که جز از این راه برایم روشن نمی‌شد. در روند درمان خود من، یافتن کلمات «تنهایی و ناتوانی و ویرانی» ضروری بود.
از بسیاری جهات، التیام ضربهٔ روحی شبیهِ خلق شعر است. هر دو نیازمند زمان‌بندی مناسب و کلمات مناسب و تصویرسازی مناسب است. هنگامی که این عناصر در یک راستا قرار می‌گیرد، چیزی معنادار رقم می‌خورد که در بدن احساس می‌شود. برای شفا، گام‌های ما باید هماهنگ باشد. اگر خیلی سریع به یک تصویر برسیم، ممکن است ریشه نداشته باشد. اگر کلماتی که به ما آرامش می‌دهد خیلی زود به گوشمان برسد، ممکن است آمادگی پذیرش آن‌ها را نداشته باشیم. اگر کلمات صریح نباشد، ممکن است آن‌ها را نشنویم یا اصلاً با آن‌ها هماهنگ نشویم.»