بریده‌هایی از کتاب طرز تهیه تنهایی در آشپزخانه عشق

باید حرف دلم را بنویسم. باید تنهایی‌ام را بنویسم، همان تنهایی‌ای که سال‌هاست بزرگ و بزرگ‌ترش کرده‌ام و کم‌کم دارم از آن لذت می‌برم.

ماورای ماجراها رو ببینین، هر ماجرایی فقط تا جایی که دلش بخواد خودش رو به شما نشون می‌ده. فراموش نکنین که باطن هر چیز با ظاهرش فرق داره.»

درسته که با کتابا توی یه دنیای خیالی زندگی می‌کنم و توشون دنبال ردپای دردها و رنج‌ها می‌گردم، اما با شما هم لذت زندگی رو تجربه می‌کنم. با شما که هستم، می‌تونم از یه پنجرهٔ دیگه دنیا رو ببینم.

«مشکل‌ترین بخش عشق دوست‌داشته‌شدن است.»... چقدر احمق بودم. مشکل‌ترین بخش عشق این است که بتوانی خودت را کنار بگذاری تا بفهمی دوست داشته شده‌ای

اگر آن حس غریب وابستگی به خانواده، که از بچگی در وجودمان ریشه دوانده، معذبش نکند، حتی تماس هم نمی‌گیرد.

«آدم فقط یه بار عاشق می‌شه. اگه همیشه موقع نگاه‌کردن به آینه چهرهٔ طرف رو ببینی، یعنی کار تمومه. وقتی هم گذاشت و رفت، اگه توی ایستگاه آخر هر مسیری اون رو ببینی، یعنی کار خودت تمومه.»

البته کتابام هم، که بعد از تو بیش‌تر از هر چیز دیگه‌ای من رو خوشحال می‌کنن، جزیی از اون چیزا هستن (با تو شادم، چون تو آن کسی هستی که می‌توانم نشانش دهم چقدر کتاب خوانده‌ام).

من می‌خوام همهٔ چیزایی رو که دارم با تو قسمت کنم (من می‌خواهم فقط خواسته‌های خودم را با تو قسمت کنم) و البته کتابام هم، که بعد از تو بیش‌تر از هر چیز دیگه‌ای من رو خوشحال می‌کنن، جزیی از اون چیزا هستن (با تو شادم، چون تو آن کسی هستی که می‌توانم نشانش دهم چقدر کتاب خوانده‌ام).

برای اثبات زنده‌بودنت باید کاری کنی. دو انتخاب داری: یا زارزار گریه کنی یا دیوانه‌وار قهقهه بزنی...هر دو انتخاب تو را به یک درگاه می‌رساند

«آدم فقط یه بار عاشق می‌شه. اگه همیشه موقع نگاه‌کردن به آینه چهرهٔ طرف رو ببینی، یعنی کار تمومه. وقتی هم گذاشت و رفت، اگه توی ایستگاه آخر هر مسیری اون رو ببینی، یعنی کار خودت تمومه.»