کتاب حکایت مرد تنها؛ زندگی‌نامه داستانی آیت الله سید حسن مدرس

«حکایت مرد تنها» زندگی‌نامه داستانی آیت‌الله‌سیدحسن مدرس به روایت حمیدرضا شاه‌آبادی است. بخشی از کتاب: آقا هنوز توی حیاط ایستاده بود. می‌دانستم که دوست ندارد مزاحمش باشم. توی اتاق نشستم روی تشک و زل زدم به دیوار روبه‌رو. صدای تیراندازی چند بار دیگر بلند شد و بعد دیگر تمام شد. یک ساعتی نشسته بودم که صدای قدم‌های آقا را از حیاط شنیدم. کنار پنجره که آمدم، دیدم آقا لب حوض وضو می‌گیرد. بعد از پله‌ها بالا رفت و برگشت توی اتاق. من هم بیرون آمدم و وضو گرفتم. نماز صبح را که خواندم، چشم‌هایم از بی‌خوابی می‌سوخت. کراهت خواب بعد از نماز را نادیده گرفتم و خوابیدم. هوا روشن شده بود که با صدای در از خواب پریدم. در حیاط را با شدت می‌زدند. بلند شدم و از اتاق بیرون آمدم. ماجرای دیشب پاک از یادم رفته بود. آن که پشت در بود یک‌ریز به در می‌کوبید، طوری که قبل از رسیدن من به در، آقا از ایوان بیرون آمد و بالای پله‌ها ایستاد. در حیاط را که باز کردم چهار قزاق تفنگ به دست پشت در بودند. آن‌ها با چشم‌های برزخ به من نگاه می‌کردند. یکی که انگار ارشدشان بود گفت: «به آقای مدرس بگو بیایند دم در.»