کتاب ناخلف

کتاب ناخلف، نوشته حسام آبنوس، رمانی است که در فضایی نظامی و پراضطراب، زندگی سربازی را دنبال می‌کند که با یک احضاریه و رشته‌ای از تردیدها، ترس‌ها و خاطره‌ها روبه‌رو می‌شود. داستان هم‌زمان از مناسبات سخت‌گیرانه‌ی پادگان، شکاف طبقاتی، فشار قدرت و کشمکش‌های درونی شخصیت اصلی پرده برمی‌دارد. آنچه در این رمان جلب‌توجه می‌کند ذهن آشفته‌ی راوی و برخورد او با اطاعت، تحقیر، وفاداری و وجدان است. انتشارات سوره مهر در سال ۱۴۰۳ این کتاب را منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب ناخلف اثر حسام آبنوس

کتاب ناخلف، نوشته‌ی حسام آبنوس، داستانی است درباره‌ی عبدالله داودی، یکی از نیروهای گارد، که با احضاریه‌ای مبهم به رکن دو روبه‌رو می‌شود و از همان لحظه، ترس و بی‌اعتمادی به جانش می‌افتد. رمان از همین موقعیت آغاز می‌شود؛ موقعیتی که در ظاهر فقط یک احضار اداری است، اما در عمل بهانه‌ای می‌شود برای بازشدن لایه‌های مختلف زندگی عبدالله. او در محیطی زندگی می‌کند که نظم، اطاعت و سلسله‌مراتب حرف اول را می‌زند، اما ذهنش مدام میان وظیفه، خاطره، ترس و قضاوت در رفت‌وآمد است.

کتاب ناخلف فقط به فضای پادگان و زندان محدود نمی‌ماند و گذشته‌ی عبدالله را هم پیش می‌کشد؛ از خانه و خانواده تا فقر، کارگری، رابطه‌اش با پدر، خواهر و هم‌خدمتی‌هایش. همین رفت‌وبرگشت‌ها باعث می‌شود شخصیت اصلی به‌عنوان انسانی دیده شود که از محرومیت بالا آمده و حالا در ساختاری گرفتار است که هم به آن دل بسته و هم از آن زخم خورده است. در کنار او، چهره‌هایی مثل سعید، ستوان رحمانی، سرگرد میمندی و تیمسار هرکدام بخشی از فضای خشن، متناقض و گاه تحقیرآمیز داستان را می‌سازند.

این کتاب در ۳۵ فصل بر اضطراب، تعلیق و فشار روانی تکیه دارد. حسام آبنوس در کنار ماجرای اصلی، به موضوعاتی مثل اطاعت کور، شکاف میان ظاهر قدرت و تجربه‌ی زیسته‌ی زیردستان، تحقیر طبقاتی، خاطره، ترس از بازخواست و دوگانگی میان باور شخصی و وظیفه‌ی سازمانی می‌پردازد. نتیجه داستانی است که هم فضای بیرونی‌اش پرتنش است هم درون شخصیت اصلی را با دقت می‌کاود.

خلاصه داستان ناخلف

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
عبدالله داودی، نیروی گارد، با احضاریه‌ای از رکن دو روبه‌رو می‌شود و بی‌آنکه بداند دلیل این احضار چیست، در موجی از ترس و حدس‌وگمان فرومی‌رود. او در روزهای پیش از مراجعه، مدام گذشته و رفتارهایش را مرور می‌کند؛ از برخوردش با فرزند یکی از مقام‌ها تا شنیدن حرف‌های انتقادی مردم در خیابان و خاطراتی از خانواده، فقر و ورودش به ارتش.

هرچه پیش می‌رود، فشار روانی بیشتر می‌شود و ذهن داودی میان وفاداری به ساختار نظامی و زخمی که از تحقیرها و بی‌عدالتی‌ها خورده، سرگردان می‌ماند. داستانْ این تعلیق را به‌تدریج گسترش می‌دهد و از خلال آن، تصویری از زندگی عبدالله و جهان اطرافش می‌سازد.

چرا باید کتاب ناخلف را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب ناخلف را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب تصویری نزدیک از یک سرباز در موقعیت ترس، بازخواست و بی‌اطمینانی ارائه می‌دهد.
• رمانْ مناسبات قدرت و تحقیر را نه در سطح شعار، بلکه در تجربه‌های روزمره‌ی شخصیت‌ها نشان می‌دهد.
• فضای پادگان، بازجویی، انضباط اجباری و فشار سلسله‌مراتب در این کتاب حضوری پررنگ دارد.
• داستان هم‌زمان به فقر، آبرو، وفاداری، ترس و شکاف میان باور شخصی و وظیفه می‌پردازد.
• این رمان با شخصیت‌پردازی دقیق، به‌خوبی تنش روانی سرباز را آشکار می‌کند.

خواندن کتاب ناخلف را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب ناخلف به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به رمان‌های اجتماعی که به رابطه‌ی فرد و ساختار قدرت توجه دارند.
• خوانندگانی که از داستان‌های شخصیت‌محور و پرتنش لذت می‌برند.
• کسانی که می‌خواهند فضای زندگی نظامی، ترس از بازخواست و فشار سلسله‌مراتب را در قالب داستان دنبال کنند.
• مخاطبانی که به داستان‌هایی درباره‌ی فقر، آبرو، تحقیر و کشمکش درونی علاقه دارند.
• کسانی که دوست دارند تغییر نگاه یک شخصیت را در تجربه‌های سخت ببینند.

بخشی از کتاب ناخلف

«تیمسار یکی از آن آدم‌های داخل بند است که خیلی زود خودش را نشان داد. انگار خل‌وچل است. اولین نفری که بعداز آجودان شناختم، او بود. قبل‌از اینکه پایم به سلول باز شود و با هم‌سلولی‌هایم آشنا شوم، خودش را انداخت جلو و با چهرهٔ گرفته و لحن محکمی که فقط از یک نظامی سال‌خورده مثل او برمی‌آید، فریاد زد: «کجا آموزش دیدهٔ که بهت یاد نداده‌ن وقتی مافوقت رو می‌بینی، باید احترام بذاری؟!» من که حسابی خودم را باخته بودم، دستپاچه شدم و با همان لباس دست بالا زدم و پا چسباندم. صدای شلپ دمپایی و دست بالازده‌ام به‌نشانهٔ احترام نظامی با آن لباس گل‌وگشاد کار خودش را کرد. صدای خندهٔ تیمسار مثل بمب داخل بند منفجر شد. از صدای خندهٔ او، عده‌ای خندیدند و از سلول‌ها زدند بیرون.»