کتاب آهنگهای فراموش‌شده

از مقدمه کتاب: قطعاتی که درین کتاب جمع‏‌آوری شده است، نوشته‌هائیست که در حقیقت می‌بایستی سوزانده شده باشد. نوشته‏‌هائیست که باید دور ریخته شده باشد. نوشته‏‌هائیست که بهتر بود اصلاً نوشته نشده باشد! این‌مطلب پیش از چاپ کتاب برای من روشن بود. نوشته‏‌های این کتاب آهنگهائیست که خیلی زود از یاد می‌رود. جرقه‌‏هائیست که تا می‌جهد در هوا خاموش می‌شود. از جمله‌‏ی نوشته‌‏هائیست که گذشت زمان زود پیرشان می‌کند، ـ گمشان می‌کندـ نابودشان می‌کند... این قطعه‌‏ها به چهره‏‌ی زیبا و دلنشین شباهت ندارد که در نخستین نظر با همه‏‌ی ریزه‏‌کاریهای خود روی مغز نقاشی بشود؛ اینها شبیه قیافه‏‌های عادی و پیش پا افتاده‌‏ایست که آدم حتی برای یکبار هم میل نمی‌کند برضا در آن بنگرد؛ این نوشته‌‏ها مثل لرزش یک سیم تار از برخورد بال یک حشره، یا مثل یک نفس کوتاه نسیم در یک شب گرم تابستان، فقط در وجود خود زنده است؛ یعنی نقش نمی‌‏بندد، باقی نمی‌ماند، زود از بین می‌رود و فراموش می‌شود و تا باز تکرار نشود بیاد نمی‌آید و تا هنگامی‌که مجددا خودش را نشان نداده است، مرده است!