کتاب عملیات شکر قهوه‌ای

«عملیات شکر قهوه‌ای» نوشته آروپ کوپار دوتا(-۱۹۴۸) نویسنده هندی است. او تاکنون ۱۷ عنوان رمان ماجراجویانه کودکان و نوجوانان نوشته است. این کتاب نمونه‌ای از این مجموعه است. در بخشی از رمان می‌خوانیم: چهار مرد دور لالاجی حلقه زده بودند و داشتند با صدایی آرام از او سؤالاتی می‌کردند. حالا دیگر به‌طور حتم خواب از سر آقای لالاجی پریده بود. گولو از همان‌جا حس می‌کرد که او حسابی ترسیده است. لالاجی با وحشت با سرش به پشت پرده‌ای که امداد علی پشت آن پنهان شده بود، اشاره کرد. مردان پوزخندی زدند؛ ولی در لبخندشان هیچ اثری از ترحّم وجود نداشت. گولو وقتی به آنها نگاه می‌کرد، وحشت سر تا پای وجودش را فرا می‌گرفت. آنها انسان‌هایی وحشی با صورت‌های خشن و سرد و چشمانی خالی از هرگونه احساس بودند. یکی از آنها دست در جیبش کرد و چاقویی بیرون کشید. لبه‌های چاقو زیر نور چراغ‌ها می‌درخشید. آن چهار نفر آهسته آهسته به سمت محفظه راه افتادند. امداد علی در گوشه‌ای از محفظه، مثل یک کودک کز کرده بود. سردستۀ مردان وقتی که پرده را کنار زد و شکارش را دید، قهقهه‌ای از موفقیت سر داد و گفت: «به‌به آقای جاسوس!» بعد غرّشی کرد و در حالی که با چشمان بی‌روح و سردش به او خیره شده بود، ادامه داد: «کثافت. آشغال.» امداد چیزی نگفت. دوتا از مردها او را گرفتند و بلند کردند. سردسته گفت: «او را خوب بگردید.» امداد به‌طور ناگهانی لب به سخن گشود و به سردسته گفت: «من چیزی همراهم نیست کاکا. من جاسوس نیستم. دارید اشتباه بزرگی می‌کنید.» یکی از مردها پس از اینکه او را خوب بازرسی کرد، گفت: «چیزی ندارد.» امداد بلند گفت: «فکر می‌کردی چه شِرو. من که گفتم جاسوس نیستم.» چیزی در ذهن گولو جرقّه زد. کاکا!‌ شرو!‌ امداد عمدی نام آنها را بلند می‌گفت تا بتواند آن را به گوش گولو و مأموران پلیس برساند.