کتاب فلسفه علم

کتاب فلسفه علم (از کتاب فهم فلسفه) نوشتهٔ سو جانسون، مل تامپسون، کیت مسلین، راپرت وودفین و روی جکسون و ترجمهٔ منصور نصیری است. انتشارات علمی و فرهنگی این کتاب را منتشر کرده است.

درباره کتاب فلسفه علم

فلسفۀ علم رشته‌ای نوپاست که توجه اندیشمندان و فیلسوفانبسیاری را به خود جلب کرده است. فیلسوفان علم کاشفان زوایای پنهان دانش و دانشمندان‌ هستند که بی‌ادعا عرصه‌های فکری دشواری را سیر کرده‌اند. دانش‌پژوهان عصر حاضر با ورود به عرصۀ فلسفۀ علم هرچه می‌بینند برایشان تازگی خواهد داشت. امروزه فیلسوفی را نمی‌توان سراغ داشت که از پرداختن به دست‌کم برخی از مسائل مطرح در این رشته بی‌نیاز باشد. فلسفۀ علم خدمات زیادی برای ما انجام می‌دهد؛ ماهیت، مبانی، پیش‌فرض‌ها، مسائل و نیز ارزش و اعتبار داده‌ها و یافته‌های علم را بررسی می‌کند؛ با بررسی ماهیت علم، معیارهای تمایز علم از غیر علم را به دست می‌دهد، مبانی موجود در علم را کشف و بررسی می‌کند، روش‌های تحقیق و پژوهش در علم و میزان اعتبار آن‌ها را می‌کاود، صدق‌رسان بودن و واقع‌نمایی علم یا عدم آن را بررسی می‌کند و توصیفی از شیوۀ کار دانشمندان در اختیار ما قرار می‌دهد. با مطالعهٔ کتاب فلسفه علم به شناختی عمیق از این حوزه دست پیدا خواهید کرد.

خواندن کتاب فلسفه علم را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران فلسفه و علاقه‌مندان به فلسفهٔ علم پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب فلسفه علم

«خاستگاه‌های جامعه‌شناسی

بسیاری از ویژگی‌های اصلی جامعه‌شناسی در نیمهٔ دوم قرن نوزدهم تثبیت شده‌اند. کارل مارکس (۱۸۱۸ ـ ۱۸۸۳) هم در جامعه‌شناسی و هم در علوم سیاسی بسیار تأثیرگذار بوده است. تحقیقات او دربارهٔ پدیده‌های مربوط به تغییرات اجتماعی و سیاسی، واقعیت‌هایی را در اختیار وی گذاشت که نظریه‌های خود را دربارهٔ تضاد بر آن‌ها مبتنی ساخت. وی کوشید تا نشان دهد که تغییرات، در مبنای مادی حیات انسان‌ها، تأمین مایحتاج و مانند آن‌ها ریشه دارد. هرچند که مارکس فلسفهٔ هگل را برای فراهم ساختن پایه‌ای برای «مادی‌انگاری دیالکتیک» خود شرح و بسط داد، اما بی‌تردید کار خود را به عنوان کاری علمی عرضه می‌کرد، به این معنا که نظریه‌اش نظریه‌ای مبتنی بر «واقعیت‌ها» ی مشاهده‌شده و ثبت‌شده در مورد جامعه است. همین نکته در مورد امیل دورکِم۱۳۶ (۱۸۵۸ ـ ۱۹۱۷) که بنیان جامعه‌شناسی را پایه‌ریزی کرد و نیز دربارهٔ ماکس وبر (۱۸۶۴ ـ ۱۹۲۰) صادق است. دورکِم به این امر پرداخت که گرایش‌های مشترک ـ‌ـ یعنی روندهایی که پس از بررسی شاخص‌های آماری آشکار می‌شوند ــ نیروهایی هستند که به اندازهٔ نیروهای مطرح در جهان فیزیک واقعی‌اند. بدین ترتیب، وی نیز همانند مارکس گردآوری اطلاعات دربارهٔ رفتار اجتماعی را که جامعه‌شناس همانند هر دانشمند دیگری انجام می‌دهد مبنایی برای طراحی و آزمون نظریه‌ها می‌دانست.»