کتاب کشاکش آرا در جامعه شناسی

کتاب کشاکش آرا در جامعه شناسی نوشتهٔ استیون سیدمن و ترجمهٔ هادی جلیلی است. نشر نی این کتاب را روانهٔ بازار کرده است.

درباره کتاب کشاکش آرا در جامعه شناسی

استیون سیدمن، نظریه‌پرداز اجتماعی در کتاب کشاکش آرا در جامعه شناسی، به‌روزترین موضوعات در نظریهٔ اجتماعی را ارائه می‌کند و نظریه‌های جامعه‌شناسی را با دیدگاهی معاصر مرور می‌کند. سیدمن در این سفر به بررسی نظریهٔ اجتماعی از «آگوست کنت» تا «زیگمونت باومن» می‌پردازد و بسیاری از مکتب‌ها از جمله فمینیسم، سیستم‌های جهانی و پسااستعمار را شرح می‌دهد. این کتاب در ۵ بخش و ۱۷ فصل همراه با مقدمه و جمع‌بندی نويسنده سامان يافته است. سیدمن در انتهای كتاب بخشی با عنوان «وضعيت امروزی نظريهٔ اجتماعی» افزوده و در آن نگرش خود در طول كتاب را شرح داده است. او به اين جمع‌بندی می‌رسد كه ساختار و سازمان دانش اجتماعی در حال تغيير است و برای نتيجه‌گيری به دو تغيير كه نشان‌دهندهٔ تحول در دانش اجتماعی است، اشاره می‌كند. استیون سيدمن با شرح تمامی مفاهيم نهفته در اشارات خود و ربط و پيوستگی بين بخش‌های آن، كتاب را به پايان می‌رساند.

عنوان ۱۷ فصل این کتاب عبارت است از «ایدهٔ علم جامعه: روشنگری و آگوست کنت»، «نظریهٔ انقلابی کارل مارکس»، «نوید جامعه‌شناسی: امیل دورکیم»، «نظریهٔ اجتماعی ماکس وبر و طنز تاریخ»، «نظریهٔ کلان تالکوت پارسونز، پیتر برگر و توماس لاکمن»، «نظریهٔ علمی رندال کالینز و پیتر بلو»، «جامعه‌شناسی اخلاقی سی. رایت میلز و رابرت بلا»، «نظریهٔ انتقادی یورگن هابرماس»، «مطالعات فرهنگی بریتانیایی و استوارت هال»، «جامعه‌شناسی انتقادی آنتونی گیدنز و پیر بوردیو»، «جهان پست‌مدرن ژاک دریدا، ژان فرانسوا لیوتار و ژان بودریار»، «جامعهٔ انضباطی میشل فوکو»، «جامعه‌شناسی پست‌مدرنیته زیگمونت باومن»، «نظریهٔ فمینیستی»، «نظریهٔ نژادی انتقادی»، «کوئیر تئوری و مردان و زنان همجنس‌خواه» و «استعمار و امپراتوری».

خواندن کتاب کشاکش آرا در جامعه شناسی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دانشجویان جامعه‌شناسی و علاقه‌مندان به مطالعهٔ نظریه‌‌های جامعه‌شناسی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب کشاکش آرا در جامعه شناسی

«فمینیسم زنان همجنس‌خواه پاسخی بود به تبعیض جنسی جنبش مردان همجنس‌خواه و ناهمجنس‌خواهی جنبشِ فمینیسم. فمینیست‌های همجنس‌خواه قصد داشتند همجنس‌خواهی زنان را از همجنس‌خواهی مردان جدا کنند و با جنبش زنان متحد شوند. استراتژی آنان عبارت بود از تعریف مجدد همجنس‌خواهی زنان. زنان همجنس‌خواه با انکار دیدگاه‌هایی که همجنس‌خواهی زنان را ترجیح یا یک سبک زندگی سکسی می‌دانستند، عنوان کردند که زن همجنس‌خواه کسی است که با محور قرار دادن زندگی‌اش با سایر زنان به مبارزه علیه پدرسالاری برخاسته است. فمینیست‌های همجنس‌خواه عنوان می‌کنند که ناهمجنس‌خواهی اساس سلطه مردان را تشکیل می‌دهد. ناهمجنس‌خواهی به منظومه‌ای از اَعمال اجتماعی، شامل هنجارهای رفتار سکسی و جنسیتی، ایدئولوژی عشق به ناهمجنس و نهاد ازدواج و خانواده اشاره دارد. سیستم ناهمجنس‌خواهی از طریق تنظیم زندگی زنان حول محور منافع، ارزش‌ها و نیازهای مردان، به سلطه مردان تداوم می‌بخشد. فرهنگِ احساس عاشقانه و نهادهای ازدواج و خانواده سلطه مردان را پنهان می‌کند و زنان را به نقش‌های به‌لحاظ اجتماعی فرمانبردار، مانند همسر و مادر، وامی‌دارد. تبدیل‌شدن به یک زن همجنس‌خواه عملی سیاسی و طغیان به حساب می‌آمد؛ چنین عملی سلطه ناهمجنس‌خواهی و مردان را به چالش می‌کشید. همجنس‌خواهی زنان آنان را به‌منزله انسان‌هایی مستقل که برای خود زندگی می‌کنند تعریف می‌کرد و بر انسجام آنان تأکید داشت. زنان همجنس‌خواه به‌منزله فمینیست‌های نمونه وارد صحنه شدند: انسان‌های مستقل و زن‌محور.»