کتاب در غبار برف (جلد اول و دوم)

کتاب در غبار برف (جلد اول و دوم) نوشتهٔ عمران صلاحی است. نشر چشمه این مجموعه کامل اشعار عمران صلاحی را روانهٔ بازار کرده است.

درباره کتاب در غبار برف (جلد اول و دوم)

کتاب در غبار برف (جلد اول و دوم) حاوی تمام شعرهای فارسی‌زبان عمران صلاحی در قالب‌های شعری گوناگون است. در مقدمه آمده است که اولین دفتر شعر این شاعر معاصر ایرانی، شامل شعرهای ابتدایی او است؛ از سال‌های حدود ۱۳۴۰ تا ۱۳۴۵ و پس از آن دفتری در هر سال تا دفتر آخر در سال ۱۳۸۵. در هر دفتر، شعرهای هر سال به‌ترتیب تاریخ سرایش پاک‌نویس شده‌اند و تقریباً در پایان همهٔ شعرها، مکان و زمان سرایش شعر نوشته شده است؛ این ترتیب تاریخی در کتاب‌های شعر او نیز رعایت شده است. مجموعهٔ حاضر شامل ۱۶ فصل از دفترهای شعر عمران صلاحی است. بعضی از این دفترها به‌شکل کتاب مستقل و برخی دیگر به‌صورت منتخب در کتاب‌های دیگر چاپ شده‌اند. دفترهایی را که مستقلاً در کتابی چاپ شده بوده در ابتدای فصل‌هایشان با عنوان «کتاب» و بقیه را با عنوان «دفتر» آورده‌اند. این شاعر در زمینه‌ها و سبک‌های گوناگون ادبیات طبع‌آزمایی کرده و این باعث شده در مجموعهٔ حاضر نیز انواع سبک‌ها، شیوه‌ها و قالب‌های شعری را از او ببینیم.

می‌دانیم که شعر فارسی عرصه‌های گوناگونی را درنوردیده است. در طول قرن‌ها هر کسی از ظن خود یار شعر شده است و بر گمان خود تعریفی از شعر به‌دست داده است. حضور شعر در همهٔ عرصه‌ها از رزم و بزم گرفته تا مدرسه و مسجد و خانقاه و دیر و مجلس وعظ، همه و همه گویای این مطلب است که شعر، بی‌محابا، زمان، مکان و جغرافیا را درنوردیده و در هفت‌اقلیم جان و جهان به دلبری پرداخته است. آمیختگی شعر با فرهنگ مردم و اندیشه‌های اجتماعی، این هنر را زبان گویای جوامع بشری ساخته است؛ بدان‌گونه که هیچ جامعه‌ای از این زبان بارز، برای انتقال اندیشه‌هایش بی‌نیاز نبوده است. گاهی شعری انقلابی به پا کرده است و گاه انقلابی، شعری پویا را سامان داده است.

شعر نو فارسی با وانهادن قالب‌های شعر کلاسیک در قرن ۱۴ هجری به‌وجود آمده است. این گونه از شعر فارسی آزادی بسیاری را در فرم و محتوا به شاعر می‌دهد. شعر نو به لحاظ محتوا و جریان‌های اصلی ادبی حاکم بر آن کاملاً با شعر کلاسیک فارسی متفاوت است و به‌لحاظ فرم و تکنیک ممکن است همانند شعر کلاسیک موزون باشد یا نباشد یا وزن آن عروضی کامل باشد یا ناقص. استفاده از قافیه نیز در شعر نو آزاد است. معمولاً شعر نو فارسی را به ۳ دستهٔ اصلی شعر نیمایی، شعر سپید و موج نو تقسیم می‌کنند و پدر شعر نوی ایران را نیما یوشیج (علی اسفندیاری) می‌دانند. احمد شاملو، فروغ فرخزاد، سهراب سپهری، هوشنگ ابتهاج (سایه)، نادر نادرپور، فریدون مشیری و محمدرضا شفیعی کدکنی بعضی از شاعران مشهور ایرانی هستند که در قالب شعر نو می‌سروده‌اند.

خواندن کتاب در غبار برف (جلد اول و دوم) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران شعر معاصر ایران پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب در غبار برف (جلد اول و دوم)

«"تو را دوست دارم"

تو را من به اندازهٔ آسمان دوست دارم

تو را من به اندازهٔ بیکران دوست دارم

تو خود آسمانی، تو خود بیکرانی، عظیمی

تو را من به قدر خودت در جهان دوست دارم

تو را مثل آن دختر شاه پریان که قصرش

بنا گشته در عمق یک داستان دوست دارم

تو جاری شدی در رگم، در تمام وجودم

تو آبی، تو را چون نهالی جوان دوست دارم

تو روح منی، بی‌تو من مُرده‌ام، هیچِ هیچم

تو جانی، ولی من تو را بیش از آن دوست دارم

تو را با امیدی که مرغابی بی‌پناهی

پرد سوی دریاچه‌ای بی‌نشان دوست دارم

تو سرشار عطری، تو شورآفرینی، تو سبزی

تو را چون گذرگاه پروانگان دوست دارم

تهران ــ دی ۱۳۴۶»