کتاب مکاشفات مایستر اکهارت

مایستر اکهارت(۱۳۲۸-۱۲۶۰ م)، الهی‌دان آلمانی است. طریقت معنوی مایستر اکهارت سنت معنوی هستی‌محور است. در حالی که سنت‌های معنوی دیگر مسیحیت بر گناه ازلی انسان تأکید می‌کنند، مایستر اکهارت بر عظمت اُلوهی انسان و بر عشق و شفقت و زیبایی و سهیم شدن تأکید می‌کند. او خوش ندارد راه خود را با گناه آغاز کند، در نتیجه، با عشق آغاز می‌کند. اکهارت راه خود را زیبا، دلپذیر، شاد و آشنا می‌خواند. نه آن است که هرچه زیبا و دلپذیر و شاد است آشنا نیز هست؟ آنچه مایستر اکهارت می‌گوید، همه تجربه‌های زیسته‌ی اوست. او گرچه تحصیلات عالیه و دانشی عظیم داشت، اما زبانش ساده و روان و بی‌پیرایه بود. آنگونه که می‌زیست حرف میزد. او می‌گفت: «بهترین دانش آن است که از طریق زندگی کسب شود.» در بخشی از متن کتاب می‌خوانیم: «روح الهی را در روح انسان در نظر بگیر. این روح، به سادگی ارضا نمی‌شود، بلکه فلک را سخت می‌شکافد، خود را به اوج آسمان برمی‌کشد و می‌کوشدخود را به روح خدا برساند. به واسطه‌ی نیروی این اشتیاق است که همه‌چیز در جهان سبز می‌شود، می‌شکوفد، و به برگ و بار می‌نشیند. این روح، بیتاب رسیدن به اصل خویش است. خدا این روح را به خلوت یگانه‌ی خود می‌کشاند. و با خود یگانه می‌سازد. شبی خوابی دیدم. خواب دیدم، گرچه مَردم، اما آبستن هستم؛ من آبستنِ نیستی بودم. و دیدم از این نیستی هستی به دنیا آمد. کلمه‌ی خداوند همواره «در آغاز» است. و این یعنی کلمه همواره در روند زاده شدن است و همواره پیش از این زاده شده است. حقیقت کلمه آن است که آنچه را مخفی‌ست آشکار کند».