کتاب صوتی یک عمر کار

کتاب صوتی یک عمر کار (دربارهٔ مادرشدن) با عنوان اصلی A life's work: on becoming a mother نوشتهٔ ریچل کاسک و ترجمهٔ طهورا آیتی است. سحر بیرانوند گویندگی این کتاب صوتی را انجام داده رادیو گوشه آن را منتشر کرده است. این کتاب صوتی شامل روایتی شخصی، صریح و بدون سانسور از تجربهٔ مادر شدن است که در آن، نویسنده با خودش، جامعه و انتظارات فرهنگی مرتبط با جایگاه زن درگیر می‌شود. این اثر صوتی، دوران بارداری، زایمان و مادری را به‌عنوان حالتی پیچیده، تناقض‌آمیز، سیاسی و درعین‌حال وجودی، بازگو و بررسی می‌کند. کاسک با اتکا به تجربهٔ شخصی خود، به موضوعات عمیق‌تر اجتماعی و جنسیتی می‌پردازد که غالباً مورد بی‌توجهی قرار می‌گیرند. 

درباره کتاب صوتی یک عمر کار

کتاب صوتی یک عمر کار در قالب خاطرات و تأملات شخصی نوشته شده است و در آن، ریچل کاسک از زمان بارداری تا ماه‌های نخستین پس از تولد فرزندش را شرح می‌دهد. اما این کتاب فراتر از یک خاطره‌نگاری ساده، به پرسش‌های فلسفی و اجتماعی مهمی درباره مادری می‌پردازد: مادری چیست و چگونه یک زن به مادر تبدیل می‌شود؟ این اثر در فضایی به نگارش درآمده که مادر بودن، علاوه‌بر یک مسئولیت فردی، تجربه‌ای عمیقاً سیاسی و ساختارشکن محسوب می‌شود. کاسک در این کتاب از انزوا، تضادهای درونی، نابرابری جنسیتی، رنج، وحشت و همچنین از شگفتی و قدرت نهفته در مادری سخن می‌گوید. او با صداقتی بی‌رحمانه اما همراه با همدلی، زوایای ناگفتهٔ مادری را به تصویر می‌کشد.

نویسنده از ابتدا اشاره می‌کند که همواره کنجکاو بوده تا بداند آیا روزی مادر خواهد شد یا خیر، زیرا این سؤال برایش جذاب‌تر از مفاهیمی چون عشق، کار و خوشبختی بوده است. او زایمان را یک تهدید و نوعی ناتوانی می‌دانست که او را به موجودی متفاوت و نابرابر با دیگران مبدل می‌سازد و همین واقعیت را انکار می‌کرده است. کاسک بدون آمادگی وارد دنیای مادری می‌شود و می‌کوشد تا این نقطه و نمایش آغازین آن را که زایمان صرفاً پرده اول آن است، توصیف کند.

نویسنده بیان می‌کند که اشتیاقش برای بازگو کردن افکار و احساسات خود دربارهٔ مادری در ابتدا بسیار قوی بود، اما پس از به دنیا آمدن دختر اولش، «آلبرتین»، این میل کاهش یافت و او به عمد تمام احساسات شدید دوران اولیه مادری را به دست فراموشی سپرد، زیرا توان تحمل آن‌ها را نداشت. او حس می‌کرد که هویت پیشین خود را از دست داده و مادری برایش به فضایی محدود تبدیل شده که از باقی دنیا جداست و پیوسته در اندیشه رهایی از آن بوده است. با بارداری مجدد در شش‌ماهگی آلبرتین، کاسک خود را تسلیم این وضعیت می‌یابد. کتاب صوتی یک عمر کار در طی ماه‌های اولیه بارداری دختر دومش، جسی، نوشته شده است تا نویسنده این بار چیزی را از دست ندهد.

در کتاب صوتی یک عمر کار، نویسنده توضیح می‌دهد که این کتاب نه تاریخچه یا پژوهشی درباره مادری است و نه راهنمایی برای «چگونه مادری کردن». او صرفاً افکار شخصی خود را دربارهٔ تجربهٔ فرزندآوری به شکلی نگاشته است که امیدوار است دیگران بتوانند با آن ارتباط برقرار کنند. او اذعان دارد که این شیوهٔ نگارش صریح و بی‌پرده، برای یک رمان‌نویس اضطراب‌آور است، چرا که نویسنده باید هم دربارهٔ حالات شخصی‌اش افشاگری کند و هم به زندگی اطرافیانش ورود یابد. کاسک این ورود را با حذف جزئیات خاص زندگی و اشخاص اطرافش انجام داده است. 

در کتاب صوتی یک عمر کار، کاسک به این موضوع می‌پردازد که چگونه وظایف تربیت فرزند به شکلی عمیقاً سیاسی شده‌اند و پس از تولد فرزند، زندگی مادر و پدر مسیرهای متفاوتی را در پیش می‌گیرند. او تفاوت میان مراقبت از کودک در خانه با فعالیت در اداره را مطرح می‌کند و اشاره دارد که این دو فعالیت در دو قطب مخالف جهان سپری می‌شوند و به نابرابری جنسیتی و نقش سنتی مادر در خانه، حتی در خانواده‌های با دیدگاه باز، منجر می‌شود.

خلاصه کتاب صوتی یک عمر کار

کتاب صوتی یک عمر کار، داستان یک نویسنده زن را روایت می‌کند که به شکلی ناگهانی و بدون هیچ آمادگی قبلی وارد تجربه مادری می‌شود. او در این فرآیند، خود را میان دو قطب متضاد می‌یابد: آزادی و اسارت، فردیت و فداکاری، و استقلال و وابستگی. کاسک از این می‌نویسد که چگونه بارداری، زایمان و پرورش کودک، زن را نه‌تنها از مردان، بلکه از خودش نیز جدا می‌کند. او از شکاف عمیق میان نقش پدر و مادر، از تقسیم ناعادلانهٔ مسئولیت‌ها، از تضاد مادری با حرفهٔ نویسندگی و از تبدیل شدن زن به «دیگری» برای خودش سخن می‌گوید. او این کتاب را در دوران بارداری دومش نوشت تا هیچ‌یک از احساسات، تردیدها و دگرگونی‌های درونی‌اش از دست نرود.

چرا باید کتاب صوتی یک عمر کار را بشنویم؟

کتاب صوتی یک عمر کار، روایتی بی‌پرده و ژرف از جنبه‌هایی است که اغلب در تجربهٔ مادر شدن نادیده گرفته شده و کمتر به آنها پرداخته می‌شود. ریچل کاسک با صداقتی کامل، افکار و احساسات خود را دربارهٔ چالش‌ها، تغییرات هویتی و واقعیت‌های سیاسی و اجتماعی مرتبط با مادری به اشتراک می‌گذارد. این کتابپ صوتی برای کسانی که به‌دنبال درکی عمیق‌تر و صادقانه‌تر از مادری هستند و می‌خواهند با تجربیات درونی یک مادر که اغلب در سکوت و انزوا باقی می‌مانند، آشنا شوند، بسیار ارزشمند است.

شنیدن کتاب صوتی یک عمر کار را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

شنیدن کتاب صوتی یک عمر کار در وهلهٔ نخست به مادران توصیه می‌شود، به‌خصوص آن دسته که تجربهٔ مادری برایشان دشوار و طاقت‌فرسا بوده و به دنبال درک و هم‌ذات‌پنداری با این تجربه هستند. علاوه بر این، این کتاب می‌تواند برای افرادی که هنوز فرزند ندارند، اما مایلند درکی عمیق‌تر از واقعیت‌های مادری و تغییراتی که این تجربه در زندگی یک زن ایجاد می‌کند به دست آورند، مفید باشد. همچنین، دانشجویان و پژوهشگران رشته‌های مطالعات زنان، جامعه‌شناسی خانواده و روان‌شناسی مادر و کودک نیز می‌توانند از تحلیل‌های شخصی و دیدگاه‌های انتقادی مطرح شده در این کتاب بهره‌مند شوند.

درباره ریچل کاسک

ریچل کاسک، متولد سال ۱۹۶۷، به‌عنوان یک رمان‌نویس شناخته می‌شود. او نویسندهٔ کتاب «یک عمر کار: درباره مادر شدن» است که در سال ۲۰۰۲ با عنوان اصلی A life's work: on becoming a mother منتشر شد. او مادر دو دختر به نام‌های «آلبرتین» و «جسی» است و تجربهٔ شخصی‌اش از مادری، به‌ویژه احساس از دست دادن هویت قبلی و مواجهه با واقعیت‌های غیرمنتظرهٔ این نقش، هستهٔ اصلی این کتاب را تشکیل می‌دهد. کاسک با سبک نگارشی رک و بی‌پرده، به تحلیل درونیات و پیامدهای اجتماعی و سیاسی مادری می‌پردازد.

بخشی از کتاب صوتی یک عمر کار

«یک روز به دو مقاله در روزنامه برخوردم که نویسندگان هردو مرد بودند. نویسندهٔ مقالهٔ اول تازه پدر شده بود. لحن محزون و سوگوار مقاله‌اش طوری بود که انگار داشت غزل خداحافظی می‌خواند. موضوع مقاله مرگ آزادی بود، قتل نابهنگام آزادی به‌خاطر والد‌شدن. فرم مقاله عجیب و شاعرانه بود: سیرو‌سیاحت پرشوری در عشق مرد نسبت‌به فرزند نورسیده‌اش‌ـ‌ـ‌ـ‌آه کودکم، با آن دست‌ها و پاهای مرواریدگونت، آن چشم جواهرنشانت! و الی آخر‌ـ‌ـ‌ـ‌خیلی سریع تبدیل می‌شود به «اما خیلی دیر شده، خیلی دیر»، چون می‌فهمد که سرپرستی این جواهر تهدیدی جدی برای سفر آخر هفته‌اش به حساب می‌آید، عادت داشت هر سال این‌موقع برای خرید کریسمس به نیویورک برود. زندگی جدید مثل یک بستهٔ پستی بمب‌گذاری‌شده از راه رسیده و حالا دیگر فقط لفافی است که مرگ لذت را دربر گرفته. در یک جای متن خیالبافی می‌کند که مثلاً با همسر و فرزندش رفته‌اند به نیویورک و مسلماً سفر فجیعی از آب درآمده. دیگر سر شب نمی‌توانند بروند بیرون، رفتن به مغازه‌ها و موزه‌ها به عذاب الیم تبدیل شده و ساعت‌هایی که سوار هواپیما هستند شکنجهٔ مطلق است. با لحنی تلخ و گزنده می‌گوید به زحمتش نمی‌ارزد که برود. می‌بیند این وضعیت هجده سال دیگر هم به همین منوال در انتظارش است. چراغانی‌های کریسمس در نیویورک می‌درخشند. مغازه‌ها با گنجینه‌هایشان برق می‌زنند و عطری دلنشین می‌پراکنند، عطر گذشته، عطر سعادت و شادکامیِ گریزپا و بی‌بازگشت. عصبانیت، ناباوری و حس ستم‌دیدگی‌اش برایم ملموس است. انگار یکی از اعضای بدنش را از دست داده یا به جرمِ نکرده متهم شده. تصور می‌کنم در آپارتمان پنت‌هاوس شیکی نشسته و بچه‌اش مثل غل‌وزنجیری دور پایش بسته شده؛ خریدهای گران‌قیمت گذشته دورش را گرفته‌اند و قطره اشکی از سر حسرت و دریغ از گونه‌اش سرازیر می‌شود. به‌وضوح این حس به آدم دست می‌دهد که اگر می‌توانست بچه را درجا پس می‌داد. در بند پایانی با سرخوردگی و ناامیدی ضجه می‌زند که دیگر تمام شد! دیگر تمام شد! پس جوانی و سِحر و افسون و عاشقی کجا رفت؟ نیویورک کجا رفت؟»