کتاب صوتی بلندی‌ های بادگیر (خلاصه کتاب)

کتاب صوتی «بلندی‌های بادگیر» رمانی عاشقانه اثر امیلی برونته، شاعر و نویسندهٔ انگلیسی است. این کتاب خلاصه‌ای از کتاب اصلی است و انتشارات نوژین آن‌ را با ترجمهٔ نیلوفر شیرازیان و گویندگی سحر بیرانوند منتشر کرده است. از این رمان ماندگار اقتباس‌های سینمایی زیادی نیز انجام شده است.

درباره خلاصه کتاب صوتی بلندی های بادگیر

داستان روایت عشق شورمند و تا حدی شرارت‌آفرین میان کاترین و هیتکلیف است. هیتکلیف فرزند یتیمی است که از کودکی توسط پدر کاترین به سرپرستی گرفته می‌شود. کاترین و هیتکلیف هم‌زمان که با یکدیگر رشد می‌کنند دلدادهٔ هم می‌شوند. هیتکلیف که به دلیل موقعیت خود تمسخر می‌شد گمان می‌کند که احساسش به کاترین یکسویه و بی‌اساس است و از این‌رو بلندی‌های بادگیر را ترک می‌کند تا زندگی جدیدی برای خود از نو بسازد.

موفقیت رمان بلندی‌های بادگیر تا اندازه‌ای به‌خاطر ابهام و پیچیدگی آن است. برونته شخصیت‌های داستانش را نقد نمی‌کند و قضاوت دربارهٔ خوبی و بدی آن‌ها را بر عهدهٔ خواننده می‌گذارد. این خصوصیت باعث شده هر خواننده‌ای نظری منحصربه‌فرد نسبت به اثر داشته باشد.

خلاصه کتاب صوتی بلندی های بادگیر را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به دوستداران رمان‌های عاشقانهٔ کلاسیک که فرصت خواندن و شنیدن متن کامل این رمان را ندارند، پیشنهاد می‌شود.

بخشی از خلاصه کتاب صوتی بلندی‌های بادگیر

«صاحب‌خانه‌ام، آقای هیت‌کلیف، تنها کسی است که در همسایگی من زندگی می‌کند و به گمانم روحیاتی مشابه روحیات من دارد؛ او نیز از آدم‌ها گریزان است. امروز که برای ملاقات به خانه‌اش رفتم در دروازه‌ی عمارت ایستاده بود. صمیمانه گفتم: «اسم من لاکوود است و مستأجر شما در تراش‌کراس گرینج هستم.»

آقای هیت‌کلیف چیزی به زبان نیاورد، اما اخم‌های‌اش در هم رفت. برای لحظه‌ای به نظرم رسید که قصد ندارد من را به داخل دعوت کند، اما پس از درنگی کوتاه فریاد زد: «جوزف! اسب آقای لاکوود را به اصطبل ببر و از سردابه شراب بیاور.»

جوزف که خدمت‌کاری بسیار پیر بود افسار اسبم را گرفت، چپ‌چپ نگاهم کرد و زیر لب غرغرکنان گفت: «خدا به دادمان برسد! مهمان آمده!»

خانه‌ی مرد «وودرینگ هایتس» نام دارد؛ به معنای بلندی‌های بادگیر، که خصوصیات آن را به خوبی توصیف می‌کند. بادی قدرتمند هر روزِ سال از سمت شمال می‌وزید و درختان پیرامون زیر فشار باد کج می‌روییدند.»