کتاب صوتی سایکوسیس ۴:۴۸

کتاب صوتی سایکوسیس ۴:۴۸ نوشته سارا کین است و با ترجمه عرفان خلاقی و صدای بنفشه جوکار و فروغ حداد و مهران نوروزی در انتشارات شرکت توسعه محتوای لحن دیگر منتشر شده است. 

درباره کتاب سایکوسیس ۴:۴۸

نمایشنامه سایکوسیس 4:48 بدون پیرنگ کلاسیک یا حتی غیرکلاسیک نوشته شده است. کین در هر بخش، با تکرار نشانه‌های ثابت در طول متن به‌عنوان معیاری برای سنجش تغییرات شخصیتِ «من» شما را مرحله به مرحله به نقطۀ نهایی و لحظۀ خودکشی می‌رساند.

سارا کین از جنجالی‌ترین و مهم‌ترین چهره‌های نمایشنامه‌نویسی معاصر بریتانیاست. از اولین نمایشنامهٔ او، نفرین‌شده، تا آخرینش، سایکوسیس ۴:۴۸، همواره حادثه‌ای در جهان درام‌نویسی محسوب شده است.

خشونت کین معطوف به جهان اطرافش است و از ما نیز می‌خواهد تا در برابر آن و، در نتیجه، در برابر خشونتِ موجود در جهانِ واقعی که بخشی از آن به روی صحنه بازنمایی می‌شود، واکنش نشان دهیم. او برای تشریحِ جهانِ مدرنِ ما از خشونت وام می‌گیرد، چرا که این جهان بر قاعدهٔ خشونت پیش می‌رود. او بارها در آثارش از وقایعِ زندگیِ واقعی الهام گرفته است: خشونت.

رویکرد کین در سایکوسیس ۴:۴۸، برخلاف سه نمایشنامهٔ اولش که سرشار از صحنه‌ها و تصاویرِ تکان‌دهنده و خشونت‌بار، بود تغییری اساسی کرده است. باوجوداینکه همچنان تنشی دراماتیک در جای‌جای نمایشنامه وجود دارد، اما این وضعیت خود را در قالب استعاره و کلام شاعرانه نشان می‌دهد، فرمی که متن را همچون کولاژی از اندیشه‌ها، نقل‌قول‌ها و ارجاعات بینامتنی برمی‌سازد ــــ قطعات ساخته‌شده از دیالوگ، تک‌گویی، حدیث نفس هذیان‌وار، شعر، اعداد، گزارش‌های کلینیکی، آیات کتاب مقدس و حتی ارجاعاتی به تجربهٔ زیستهٔ خودِ نویسنده. سایکوسیس متنی است که اضطرار فرم را، درنهایت، در هردو وجه متنی و اجرایی، به خواننده یا اجراگر تحمیل می‌کند. 

شنیدن کتاب سایکوسیس ۴:۴۸ را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به ادبیات نمایشی پیشنهاد می‌کنیم. 

بخشی از کتاب سایکوسیس ۴:۴۸

یک خودآگاهِ راکد و مُرده که توی تاریکیِ یک تالار ضیافت جا خوش کرده و به سقفِ چاردیواریِ ذهنی چسبیده که کف اون مثل ده‌هزار سوسکِ حمام زیر باریکهٔ نور توی خودشون می‌لولن، انگار همهٔ فکر و خیال‌ها توی یک چشم‌به‌هم‌زدن جمع بشن درون جسم واحدی که ازش هیچ راهِ فراری نیست و این‌جوری همین سوسک‌ها می‌شن حاملِ اون حقیقتی که هیچ‌وقت هیچ‌کس فاش نمی‌کنه.

من شبی را از سر گذرانده‌ام که همه چیز بر من آشکار گردید.

چگونه توانم دوباره سخن‌گفتن؟

دوجنسهٔ شکست‌خورده‌ای که تنها به خودش اعتماد داشت این اتاق رو واقعیتی شلوغ و پُرازدحام می‌بینه و برای اینکه هیچ‌وقت از این کابوس بیدارش نکنن التماس می‌کنه.

و آن‌ها همگی آنجا بودند

تا آخرینشان

و همگی نام مرا می‌دانستند

آن‌گاه که همچون سوسکی می‌گریختم از پسِ صندلی‌هایشان.

به یاد آر نور را و باور دار نور را

روشنایی‌ای آنی پیش از شبی ابدی

نگذار که فراموش کنم

***

غمگینم

احساس می‌کنم آینده بی‌امیده و نمی‌شه چیزی‌رو بهتر کرد

خسته‌ام و ناراضی از همه‌چیز

به‌عنوان یک انسانْ شکست‌خورده‌ای تمام‌عیارم

گناه‌کارم، دارم تقاص پس می‌دم

دوست دارم خودم رو بکُشم

پیش از این می‌تونستم گریه کنم، اما الآن کارم دیگه از اشک گذشته

علاقه‌ام رو به آدم‌های دیگه از دست داده‌ام

نمی‌تونم تصمیم بگیرم

نمی‌تونم بخورم

نمی‌تونم بخوابم

نمی‌تونم فکر کنم