کتاب صوتی گردش دسته جمعی کارکنان کارخانه

کتاب صوتی گردش دسته جمعی کارکنان کارخانه نوشته بریل بینبریج، ماجرای دو زن هم‌اتاقی است که کار در کارخانه‌ی شراب‌سازی، زندگی‌شان را به جمعی از کارگران ایتالیایی پیوند می‌زند. فردا برای گردش بیرون شهر نقشه‌های عاشقانه دارد اما برندا از همین برنامه هم مضطرب می‌شود. کاوه بلوری مترجم این رمان است؛ رمانی که میان موقعیت‌های خنده‌آور و تجربه‌های تلخ تنهایی و نادیده‌گرفته‌شدن حرکت می‌کند. کتاب صوتی با گویندگی فروغ حداد منتشر شده و انتشارات شرکت توسعه محتوای لحن دیگر انتشار نسخه‌ی صوتی را برعهده داشته است. تفاوت خواسته‌های این دو دوست، به گردش ظاهراً معمولی کارکنان معنایی فراتر از تفریح می‌دهد.

درباره کتاب صوتی گردش دسته جمعی کارکنان کارخانه

کتاب صوتی گردش دسته جمعی کارکنان کارخانه از بریل بینبریج، زندگی روزمره‌ی آدم‌هایی را پیش می‌کشد که نزدیکی جسمی و معاشرت دائمی، لزوماً به شناخت متقابلشان نرسیده است. فردا و برندا در اتاقی اجاره‌ای زندگی می‌کنند و در کارخانه‌ای سرد و فرسوده مشغول برچسب‌زدن به بطری‌های شراب‌اند. فردا مشتاق بازیگری، عشق و پیوستن به جمع است؛ برندا پس از ترک زندگی زناشویی، بیشتر به خلوت و امنیت احتیاج دارد. نویسنده تفاوت این دو زن را نه‌فقط در حرف‌هایشان بلکه در لباس‌پوشیدن، غذاخوردن، خوابیدن و دیدن منظره‌ی پشت پنجره نشان داده است. شیشه‌های رنگی برای یکی به محیط زیبایی می‌دهند و برای دیگری واقعیت ناخوشایند حیاط را پنهان می‌کنند. همین فاصله‌ی میان برداشت‌ها، پایه‌ی طنز تلخ رمان است. راوی سوم‌شخص به ذهن شخصیت‌ها نزدیک می‌شود و فاصله‌ی میان آنچه می‌خواهند، آنچه می‌گویند و آنچه دیگران می‌فهمند را آشکار می‌کند. شنونده از خلال این جزئیات، رابطه‌ای را دنبال می‌کند که حمایت و سلطه در آن به‌آسانی از یکدیگر جدا نمی‌شوند.
کتاب صوتی گردش دسته جمعی کارکنان کارخانه، محیط کار را نیز به فضایی برای شناخت روابط قدرت تبدیل کرده است. کارگران مهاجر ایتالیایی، صاحب کارخانه را حامی زندگی خود می‌دانند؛ فردا همان مناسبات را از دریچه‌ی دستمزد پایین، سرمای محیط و ضرورت حمایت صنفی می‌بیند. شخصیت‌هایی مانند ماریا، راسی، لوئیجی و پاتریک، هریک جایگاه متفاوتی در این جمع دارند. خاطره‌ی مهاجرت، تعلق مذهبی، پیشینه‌ی طبقاتی و پیش‌داوری‌های ملی بر رفتارشان اثر گذاشته است. نویسنده گفت‌وگوهای معمولی را کنار خیال‌پردازی‌ها و خاطرات خصوصی قرار می‌دهد تا نشان دهد رفتار ظاهری همیشه توضیح کاملی برای حال درونی آدم‌ها نیست. شوخی‌ها نیز همیشه بی‌خطر نیستند؛ گاهی رنج کسی را کوچک می‌شمارند یا مانع شنیده‌شدن اعتراض او می‌شوند. فضای رمان از همین هم‌نشینی امر مضحک و آزاردهنده شکل می‌گیرد. برنامه‌ی گردش، خواسته‌های پنهان این جمع را به نقطه‌ای مشترک می‌رساند؛ هرکس از بیرون‌رفتن از کارخانه انتظاری دارد که شاید هیچ‌کس دیگر از آن خبر نداشته باشد.

خلاصه داستان گردش دسته جمعی کارکنان کارخانه

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
فردا و برندا پس از آشنایی در یک مغازه‌ی قصابی، هم‌اتاقی شده‌اند و حالا در کارخانه‌ی شراب‌سازی پاگانوتی کار می‌کنند. فردا به ویتوریو، مدیر کارآموز و برادرزاده‌ی صاحب کارخانه، دل بسته است. او برنامه‌ی گردش کارکنان را فرصتی می‌بیند تا دور از محیط کار به ویتوریو نزدیک شود. برندا برخلاف دوستش، از معاشرت جمعی استقبال نمی‌کند و در کارخانه نیز گرفتار مزاحمت‌های راسی است. او برای دورکردن راسی، از مراسم تشییعی حرف می‌زند که صبح دیده‌اند اما حرفش به سوءتفاهمی درباره‌ی مرگ مادر فردا می‌انجامد. فردا در این سوءتفاهم، امکانی برای جلب توجه محبوبش پیدا می‌کند. کتاب صوتی گردش دسته جمعی کارکنان کارخانه، از دل این گرفتاری‌ها و امیدهای ناسازگار، مقدمات گردشی را می‌چیند که برای اعضای جمع معنای یکسانی ندارد.

چرا باید کتاب صوتی گردش دسته جمعی کارکنان کارخانه را بشنویم؟

دلایل خواندن کتاب صوتی گردش دسته جمعی کارکنان کارخانه را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• طنز تلخ رمان، فاصله‌ی میان نیت آدم‌ها و برداشت اطرافیان را نشان می‌دهد.
• جزئیات زندگی مشترک دو زن، مرز مراقبت و دخالت را پیش می‌کشد.
• محیط کارخانه، مناسبات مهاجرت، وابستگی شغلی و قدرت را ملموس می‌کند.
• شخصیت برندا، زمینه‌ای برای فکرکردن به دشواری اعتراض و دفاع از حریم شخصی فراهم می‌کند.

شنیدن این کتاب صوتی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب صوتی گردش دسته جمعی کارکنان کارخانه به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به رمان‌های اجتماعی و طنز تلخ.
• مخاطبان علاقه‌مند به دوستی‌های پرتنش و شخصیت‌های ناهمگون.
• شنوندگان کنجکاو درباره‌ی زندگی کارگران مهاجر.
• کسانی که بررسی مرزهای شخصی و نابرابری قدرت در داستان برایشان اهمیت دارد.

بخشی از کتاب صوتی گردش دسته جمعی کارکنان کارخانه

«ماشین نعش‌کش جلوی مجتمعِ آپارتمانی نگه داشت، منتظر بانوی پیر بود. فِرِدا گریه می‌کرد. چند بچه و یک سگ لابه‌لای ردیف درخت‌های عریانِ سیاهی که در پیاده‌رو کاشته بودند می‌دویدند.
بِرِندا گفت: «نمی‌دونم برای چی گریه می‌کنی، تو که نمی‌شناختیش!»
چهار کارگرِ مرد با لباس‌های سیاه، تابوت‌به‌دوش، راه افتادند و از این سر تا آن سرِ پاگرد بالایی رد شدند. پایین، در طبقهٔ اول، ردیفی از سالمندان با لباس‌خواب و پالتو ایستاده بودند در بالکن‌هایشان و آماده بودند تا برای بانوی پیر دست تکان بدهند و با او وداع کنند.
فرِدا گفت: «خوشم می‌آد! خیلی قشنگه!»
با حالتی پرشکوه کنار پنجره ایستاد، گونهٔ نخودی‌رنگش را تکیه داد به شیشه و غم‌زده خیره شد به مجتمع آپارتمانی. مجتمع به کشتی اقیانوس‌پیمایی می‌مانست که در سیمان لنگر انداخته باشد. پشت آنتن‌های تلویزیون، که طناب‌ها و دکل‌هایش بودند، باد ابرهای سفید را در آسمان از این‌سو به آن‌سو می‌برد. خدمهٔ سالخورده همه باهم سردرگریبان آمده بودند روی عرشه و لک‌ولک‌کنان رفته بودند پشت نرده‌ها تا پیاده‌شدنِ آخرین مسافر را تماشا کنند.
فرِدا کیفش کوک بود. قطره اشکی را با نوک انگشت نگه داشت و آن را تا دهانش برد.
همین‌طور که تابوت به‌شکلِ اریب از پله‌ها پایین می‌رفت، گفت: «واقعاً متأثر شدم.»
برندا، با کوچک‌ترین چیزی معذب می‌شد، دلش نمی‌خواست کسی او را ببیند که پشتِ پنجره ایستاده و بِروبِر نگاه می‌کند. وقتی تابوت را توی ماشین می‌گذاشتند، برندا حاضر نشد سقف نعش‌کش را تماشا کند که مثل کلاه‌های زنانهٔ مخصوصِ کلیسا مملو از گل بود.»