کتاب لکان و پسا فمینیسم

الیزابت رایت(۲۰۰۰-۱۹۲۶)، پژوهشگر فلسفه مدرن است و در کتاب «لکان و پسافمینیسم» از منظری پسافمینیستی به بررسی آرای ژاک لکان(۱۹۸۱-۱۹۰۱)، اندیشمند برجسته‌ی فرانسوی می‌پردازد و می‌کوشد با قرار دادن آثار او در بستری پست‌مدرن دیدگاه‌های مهم وی را شرح دهد. کتاب در واقع تضاربی از آرای فمینیست‌ها در مورد نظریات جنجال‌برانگیز لکان پیرامون سکسوالیته و جنسیت را عرضه می‌کند و در پی آن است که بدفهمی‌های صورت گرفته از نظریات لکان به خصوص نظریه‌ی جنس‌یابی وی، یعنی خاستگاه و گسترش تفاوت جنسی درون قلمرو زبان را واکاوی و تصویر دقیق‌تری از این پرنفوذترین روان‌کاوِ پسافرویدی ارائه کند. در بخشی از کتاب می‌خوانیم: «زن یک واقعیت ثابت نیست اما بدن وی جایی است تا امکان‌ها را دنبال کند. این امر به صورت طرح کلی نگاه اگزیستانسیالیستی سیمون دوبووار تلقی می‌شود که انکار نمی‌کرد بیولوژی بستر بنیادین جهان انسانی است. برای او اما، «بدن یک موقعیت است»، بخشی از کانون موقعیت‌های تاریخی که بیرون از آن آزادی باید به دست آید. «زن شدن» به معنای مخالفت جنس و جنسیت نیست بلکه روشی است که یک زن از آزادی خود بهره می‌برد. این بدان معنا نیست که مرد نسبت به زن کامل‌تر نیست برای اینکه مرد وقتی کامل است که تماماً وارد دلالت‌گری فالیک شود. از سوی دیگر، زن فاقد یک دال است و لذا باید از شگرد نمایشگری استفاده کند. اهمیت مقاله‌ی ریویر در به پرسش کشیدن تمایز میان زن‌بودگی و تظاهر نهفته است.»