کتاب مرغ مگس خوار

مرغ مگس خوار  رمانی از نویسنده معاصر فرانسوی، لائتیسیا کولومبانی است. نرگس کریمی این اثر را ترجمه کرده است.

 درباره کتاب مرغ مگس‌خوار

داستان درباره دو زن و زندگی آنها است سولن وکیل معروفی است که دچار افسردگی شده و تلاش می‌کند بهبود یابد. او که از نوجوانی به نویسندگی علاقه داشته به محلی که زنان بی‌پناه را نگهداری می‌کنند، می‌رود و داوطلبانه به زنانی که زبان فرانسه نمی‌دانند و یا نوشتن نیاموخته‌اند، در نوشتن نامه‌هایشان کمک می‌کند. زنانی که در این خانه ساکنند از سراسر جهان هستند. آنها ابتدا به سولن سوء ظن دارند اما او با قاطعیت تصمیم می‌گیرد جایی میان این زنان برای خودش باز کند؛ زنانی که هرکدام سرنوشتی دردناک داشته‌اند. در این بین نویسنده سفری هم به یک قرن پیش می‌کند تا روایت زندگی واقعی زن دیگری به اسم بلانش پیرون را بگوید که خود را وقف سپاه رستگاری کرده بود و آرزو داشت پناه‌گاهی برای زنان مطرود بسازد....

 لائتیسیا کولومبانی در این کتاب، با داستانش به این زنان گمنام و بلانش فراموش شده زندگی دوباره بخشیده است.

 خواندن کتاب مرغ مگس‌خوار را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

اگر به داستان‌های اجتماعی و تاریخی به ویژه داستان‌هایی درباره زنان و مظلومیت‌های آنان علاقه دارید، مرغ مگس خوار را بخوانید.

 درباره لائتیسیا کولومبانی

لائتیسیا کولومبانی در سال ۱۹۷۶ در شهر بوردو در فرانسه به دنیا آمد. وی فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان، بازیگر و نویسنده است.

لائتیسیا کولومبانی ابتدای فعالیتش را با نوشتن و کارگردانی فیلم‌نامه‌های کوتاه و بعد از مدتی فیلم‌نامه‌های بلند آغاز کرد. او همچنین هنرپیشهٔ سینما و تلویزیون است و در ده‌ها فیلم بلند ایفای نقش کرده است.

نخستین رمان او به نام «بافته» در سال ۲۰۱۷ به چاپ رسید و بیش از یک میلیون نسخه از آن در فرانسه به فروش رفته و به سی‌وپنج زبان دنیا ترجمه شده است. به‌زودی قرار است فیلمی از روی این کتاب ساخته شود.

 بخشی از کتاب مرغ مگس‌خوار

سولن روی موبایلش خم شده است و عبور پی‌درپی از ایستگاه‌های مترو را نمی‌بیند. به‌تازگی خواندن مقاله‌ای تحت عنوان «زنان و فقر» را آغاز کرده؛ مدتی است که بیشتر به این موضوع علاقه‌مند شده است. نتایج تحقیق هشداردهنده است: زنان اولین قربانیان فقر هستند. و نیز اولین کسانی که از کمک هزینهٔ معیشتی بهره می‌گیرند. آن‌ها ۷۰ درصد کارگران فقیر را تشکیل می‌دهند. بیشتر از نیمی از کسانی که از بانک‌های غذایی۲۸ تقاضای کمک می‌کنند، مادران مجرد هستند. این رقم بی‌وقفه در حال افزایش است و در چهار سال گذشته دو برابر شده است. تقاضای پذیرش در خوابگاه از سوی زنان بچه‌دار هم به‌سرعت رو به افزایش است.

سولن، اندوهگین، سرش را بالا می‌آورد. متوجه می‌شود که مترو در ایستگاه شارون ایستاده است. او باید همین‌جا پیاده شود. به‌سرعت روی سکو می‌شتابد و از ایستگاه مترو بالا می‌آید. هنگام عبور از مقابل سوپرمارکت، به یاد نامه‌ای می‌افتد که برای زنی که چای می‌نوشید نوشته است. پنج‌شنبهٔ هفتهٔ بعد از نوشتن آن نامه، هنگامی که به کاخ برگشت، زن آنجا بود، در همان جای همیشگی و دوستانش هم دورش جمع شده بودند. با ورود سولن، از جایش بلند شد، به‌طرف او رفت و فقط گفت: آن‌ها پولم را پس دادند.

و سولن برای این پیروزی بزرگ و به‌ظاهر ناچیز خندید. یک پیروزی دو یورویی که وجودش را گرم کرد. درون او شعلهٔ کوچکی روشن شده است. سولن به تمام پرونده‌هایی فکر کرد که در آن‌ها پیروز شده بود، به میلیون‌ها یورویی که دو طرف دعوا برای به دست آوردن آن مبارزه می‌کردند، مثل توپی که در زمین راگبی بر سرش دعوا می‌کنند. به ثروتی اندیشید که موکلانش به دست آورده بودند، به حق‌الوکاله‌های سرسام‌آوری که دفتر حقوقی فاکتور می‌کرد، به شب‌نشینی‌های باشکوه در مکان‌های بی‌نظیر که برای نوشیدن شامپاین به آن‌ها دعوت می‌شد. او این پیروزی‌ها را جشن گرفته بود اما هیچ‌کدام به معنای واقعی او را خوشحال نکرده بود. حالا این پیروزی احساسی متفاوت را در او برانگیخته بود. احساس اینکه در جای درستی قرار گرفته است، در مکانی مناسب، در لحظه‌ای مناسب.

زن تشکر نکرد. فقط یک فنجان چای ریخت و آن را روی میزی گذاشت که سولن پشت آن نشسته بود.