کتاب به نام ناپدیدشدگان بوئنوس آیرس

کتاب به نام ناپدیدشدگان بوئنوس آیرس (Naming the Spirits) نوشته لارنس تورنتون و ترجمه مریم رییسی و دومین جلد از سه‌گانه‌ی آرژانتین است که نشر خوب آن را منتشر کرده است. این رمان به‌سراغ یکی از تاریک‌ترین دوره‌های تاریخ معاصر آرژانتین رفته است؛ دورانی که هزاران نفر به‌دلیل عقاید یا صرفاً به‌خاطر حضورشان قربانی سرکوب و ناپدیدشدگی شدند. نویسنده مرز میان واقعیت و خیال را در هم می‌شکند تا به لایه‌های پنهان حافظه‌ی جمعی، عدالت و زخم‌های خاموش جامعه بپردازد. رمان حاضر تجربه‌ای ادبی و فرصتی برای بازخوانی تاریخی است که هنوز به پایان نرسیده و صدای قربانیانش همچنان در گوش زمان طنین‌انداز است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب به نام ناپدیدشدگان بوئنوس آیرس اثر لارنس تورنتون

کتاب به نام ناپدیدشدگان بوئنوس آیرس به قلم لارنس تورنتون، رمانی پرجزئیات از سرگذشت قربانیان و خانواده‌های ناپدیدشدگان در دوران دیکتاتوری نظامی آرژانتین است. این رمان با بهره‌گیری از عناصر واقع‌گرایانه و خیال‌پردازانه، در بستر تاریخی دهه‌های پرآشوب آرژانتین می‌گذرد. نویسنده با نگاهی موشکافانه، زندگی روزمره، اضطراب، امید و ناامیدی شخصیت‌هایی را به تصویر می‌کشد که در سایه‌ی تهدید دائمی سرکوب و حذف، برای حفظ هویت و خاطره‌ی عزیزانشان تلاش می‌کنند. این کتاب بر پایه‌ی روایت‌های متقاطع و شخصیت‌های متنوع استوار است؛ از خانواده‌هایی که در جست‌وجوی فرزندان ناپدیدشده‌ی خود هستند تا افرادی که ناخواسته درگیر این چرخه‌ی خشونت و فراموشی شده‌اند. لارنس تورنتون در این رمان نه‌تنها به روایت فجایع و دردها می‌پردازد، بلکه به نقش حافظه و مقاومت و بازگشت امید نیز توجه ویژه‌ای کرده است.

خلاصه داستان به نام ناپدیدشدگان بوئنوس آیرس

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

رمان با روایت جمعی قربانیان آغاز می‌شود؛ کسانی که بی‌آن‌که نشانه‌ای ظاهری داشته باشند، تنها به‌خاطر افکار یا تصادف، هدف سرکوب و ناپدیدشدگی قرار گرفته‌اند. داستان از شبی تاریک و پراضطراب شروع می‌شود که گروهی از جوانان و زنان و مردان عادی، بی‌دلیل یا با اتهاماتی واهی، دستگیر و به مکانی نامعلوم منتقل می‌شوند. دختری نوجوان با دخالت یکی از افسران، به‌ظاهر از مرگ نجات می‌یابد، اما سرنوشتش به‌شکلی تراژیک رقم می‌خورد. دختر که پس از این واقعه از تیراندازی جان سالم به در برده، روزها در بی‌خبری و بی‌هویتی سرگردان است، حافظه‌اش پاک شده و تنها با غرایز ابتدایی به زندگی ادامه می‌دهد. او در مسیرش با شخصیت‌هایی از طبقات و پیشینه‌های مختلف روبه‌رو می‌شود؛ از خانواده‌ای که به‌خاطر ترس از گذشته مدام در حال فرارند تا ساکنان ساختمانی در بوئنوس‌آیرس که هرکدام با زخم‌ها و رازهای خود دست‌وپنجه نرم می‌کنند. حضور دختر، خاطره‌ی ناپدیدشدگان را در ذهن اطرافیان زنده می‌کند و جست‌وجوی هویت و حقیقت به دغدغه‌ای جمعی بدل می‌شود. خانواده‌ای که دخترشان ناپدید شده، با امیدی شکننده به‌سراغ مردی می‌روند که گفته می‌شود توانایی دیدن سرنوشت گمشده‌ها را دارد. رمان با تلاقی سرگذشت دختر و خانواده‌های جست‌وجوگر به بازخوانی درد و امید در دل جامعه‌ای سرکوب‌شده می‌پردازد؛ جایی که مرز میان واقعیت و خیال، خاطره و فراموشیْ پیوسته در حال جابه‌جایی است.

چرا باید کتاب به نام ناپدیدشدگان بوئنوس آیرس را بخوانیم؟

کتاب به نام ناپدیدشدگان بوئنوس آیرس تجربه‌ای دیگر از مواجهه با تاریخ و حافظه‌ی جمعی را رقم زده است. این رمان نه‌تنها به بازنمایی رنج و سرکوب می‌پردازد، بلکه به نقش مقاومت و همدلی و جست‌وجوی حقیقت در دل تاریکی اشاره می‌کند. لارنس تورنتون با پرداختن به جزئیات زندگی شخصیت‌ها و پیوندزدن سرگذشت فردی و جمعی به یکدیگر، تصویری ملموس از تأثیرات خشونت ساختاری بر انسان‌ها ارائه داده است. خواندن این کتاب فرصتی است برای درک عمیق‌تر مفهوم فراموشی، هویت و عدالت و نیز تأمل بر اهمیت نام‌بردن و یادآوری قربانیان در برابر فراموشی تاریخی.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب به دوستداران ادبیات داستانی قرن ۲۰ آمریکا و قالب رمان، ادبیات اجتماعی، تاریخ معاصر و کسانی که در باب عدالت، حافظه‌ی جمعی و سرنوشت قربانیان سرکوب می‌اندیشند، پیشنهاد می‌شود. همچنین رمان حاضر برای پژوهشگران علوم انسانی و افرادی که به روایت‌های چندلایه و پیچیده علاقه‌مندند، مناسب است.

نظر افراد یا مجله‌های مشهور درباره این کتاب چیست؟

- فردریک بوش: این کتابْ محکم، مستقیم و تأثیرگذار است و داستانی تأثرانگیز و شهادتی ضروری را در خود دارد.

- آلیس آدامز: لارنس تورنتون در رمان حاضر با زیبایی و نبوغ، اثری کاملاً جذاب و هراس‌آور را به رشته‌ی تحریر درآورده است.

- Publishers Weekly: این رمان حالتی رؤیایی و نوحه‌گون دارد و فضایی از وحشت آرام را ایجاد می‌کند که در نهایت واکنش شدیدی را در خواننده برمی‌انگیزد. نویسنده بار دیگر توانایی خود را در شخصی‌سازی ابعاد قتل‌عام سیاسی به نمایش گذاشته است.

- goodbooksinthewoods.com: این رمان که در سال ۱۹۹۵ میلادی منتشر شد، با همان لحن ماندگار و تأثیرگذاری روایت می‌شود که رمانِ تصور آرژانتین از لارنس تورنتون را به یکی از به‌یادماندنی‌ترین رمان‌ها تبدیل کرد. رمان حاضر محکم، روشن و تمیز است.

- kirkusreviews.com: کتاب به نام ناپدیدشدگان بوئنوس آیرس برابر با تصویری جدی، گاه آزاردهنده و پرپیچ‌وخم، اما بسیار تأثیرگذار از سرکوب سیاسی در آمریکای لاتین است. نویسنده صبر خواننده را با تصادفات غیرقانع‌کننده به چالش می‌کشد. نثر او گاه آزاردهنده است، گاه شفاف و تأثیرگذار و گاه خشک و پرزحمت. این رمان دارای صحنه‌ها و جزئیات دراماتیک بسیاری است؛ مانند کشف میدان قتل هنگام بازگشت پسربچه‌ها با یک گوشواره و تصویر به‌یادماندنی پدری داغ‌دار که همچنان با گچ رنگی روی پیاده‌روهای شهر تصاویر پسر گمشده‌اش را می‌کشد. ماده‌ی داستانی حاضر ذاتاً جذاب است و استعداد لارنس تورنتون در خلق جزئیات خلاقانه، شما را به ادامه‌ی خواندن وامی‌دارد.

درباره لارنس تورنتون

لارنس تورنتون (Lawrence Thornton) زاده‌ی سال ۱۹۳۷‏ میلادی، نویسنده، منتقد ادبی، استاد دانشگاه و اهل آمریکا با نام کامل لارنس آلن تورنتون (Lawrence Allen Thornton)، در ۲۰ ژوئن ۲۰۲۳ درگذشت. او که آثارش اغلب به بررسی بی‌عدالتی‌ها و تاب‌آوری انسانی پرداخته، بیشتر به‌خاطر سه‌گانه‌ی آرژانتین شناخته می‌شود. این سه‌گانه وقایع دوران «جنگ کثیف» آرژانتین (۱۹۷۶ - ۱۹۸۳) را روایت می‌کند؛ دوره‌ای که دولت نظامی هزاران شهروند را ربود، شکنجه کرد و بسیاری را به قتل رساند. رمان نخست از این سه‌گانه با نام تصور آرژانتین از روش رئالیسم جادویی برای بازسازی سرنوشت افرادی استفاده می‌کند که توسط رژیم نظامی ناپدید شده بودند و از دیدگاه کارلوس روئدا، یک کارگردان تئاتر، روایت می‌شود که یک توانایی فراطبیعی برای پیشبینی سرنوشت ناپدیدشدگان دارد. این اثر توانست توجه جهان را به خشونت‌ها و سرکوب‌های رژیم جنتا جلب کند و جوایز متعددی نیز دریافت کرد. همچنین فیلمی با اقتباس از این رمان در سال ۲۰۰۳ توسط کریستوفر همپتون ساخته شد. آنتونیو باندراس و اما تامپسون در این اثر سینمایی ایفای نقش کردند.

لارنس تورنتون تحصیلات دانشگاهی خود را در دانشگاه کالیفرنیا پی گرفت و پس از دریافت مدرک کارشناسی در سال ۱۹۶۰، مدرک کارشناسی‌ارشد و دکترای خود را تحت راهنمایی هیو کنر، منتقد مشهور ادبی، به دست آورد. او چهار دهه در دانشگاه‌های مختلف ازجمله مونتانا استیت یونیورسیتی، کارلتون کالج، UCLA، UC Irvine، Claremont Graduate University و Pomona College تدریس کرد و در طول این مدت مقالات علمی متعددی در مجلات منتشر ساخت. پس از انتشار رمان تصور آرژانتین در سال ۱۹۸۷، تمرکز خود را به‌طور کامل بر داستان‌نویسی گذاشت و آموزش خلاقیت نوشتاری را در دانشگاه‌ها، تا زمان بازنشستگی در سال ۲۰۰۹ میلادی، ادامه داد.

آثار او علاوه‌بر سه‌گانه‌ی آرژانتین شامل رمان‌هایی چون زیر ماه کولی (Under the Gypsy Moon)، زن شبح (Ghost Woman) و دریانوردان در دریای درون (Sailors on the Inward Sea) است که به بررسی موضوعات سیاسی، تاریخی و اجتماعی می‌پردازند. این نویسنده علاوه‌بر داستان‌نویسی، نویسنده‌ی اثری علمی به نام امید بی‌تن: خودشیفتگی و رمان مدرن (Unbodied Hope: Narcissism and the Modern Novel) است که با تمرکز بر خودشیفتگی در ادبیات قرن بیستم، تحلیلی عمیق از شخصیت و ساختار رمان ارائه داده است.

زندگی شخصی لارنس تورنتون بر آثارش تأثیر گذاشت. او به یاد درگذشت همسرش بنیاد خیریه‌ای برای حمایت از زنان در پومونا کالج ایجاد کرد. آثار او به‌خاطر ترکیب سبک رئالیسم جادویی با واقعیت تاریخی، بررسی خشونت سیاسی، تاب‌آوری انسانی و تحلیل روان‌شناختی شخصیت‌ها، جایگاه ویژه‌ای در ادبیات معاصر آمریکا داشته است و همچنان در مدارس و دانشگاه‌ها تدریس می‌شود. رمان به نام ناپدیدشدگان بوئنوس آیرس (Naming the Spirits) یکی دیگر از آثار او و جزو سه‌گانه‌ی آرژانتین است.

این کتاب یا نویسنده چه جوایز و افتخاراتی کسب کرده است؟

رمان تصور آرژانتین به قلم لارنس تورنتون جوایزی مانند PEN/Hemingway و PEN West را برای بهترین رمان دریافت کرد و برای دریافت جایزه‌ی PEN/Faulkner نامزد شد. این نویسنده در طول فعالیت ادبی و علمی خود جوایز و افتخارات متعددی دریافت کرد؛ ازجمله مدال طلای باشگاه همسود کالیفرنیا در سال ۱۹۹۶، بورس هنرمندان شورای هنر کالیفرنیا در سال ۱۹۹۳، بورس بنیاد ملی هنرها در سال ۱۹۸۹، بورس بنیاد جان سایمون گوگنهایم در سال ۱۹۸۸، مدال نقره‌ی باشگاه همسود کالیفرنیا در سال ۱۹۸۷، جایزه‌ی شریل کالیر در زمینه‌ی داستان از دانشگاه UCLA در سال ۱۹۸۷، گرنت شورای آمریکایی جوامع علمی در سال ۱۹۸۴ و همچنین بورس بنیاد ملی علوم انسانی در سال‌های ۱۹۷۵، ۱۹۷۹ و ۱۹۸۰ میلادی.

بخشی از کتاب به نام ناپدیدشدگان بوئنوس آیرس

«دخترک عاشق این بود که اسامی آن دو و دیگر ساکنین ساختمان را به زبان بیاورد، عاشق این بود که اسم هرچیزی را که می‌دید، بگوید. بعد از آن‌همه وقت سکوت، روبرتو و مرسدس اولین جمله‌ای را که گفت همچون نوزادی تازه متولدشده شادمانه پذیرا شدند، اما چیزی نگذشت که برایشان سؤال شد آیا بهتر نبود به‌جای تکرار بی‌پایان اسامی و بیان این‌همه جملهٔ بی‌سروته و کلمات بی‌معنایی که پشت هم ردیف می‌کرد، سکوتش را ادامه می‌داد؟ مرسدس و روبرتو که گیج و آشفته شده بودند، به این فکر کردند که دخترک را ببرند پیش دوست قدیمی‌شان، روان‌شناس برجسته دکتر رائول اسپینوزا؛ اما عملی‌کردن این تصمیم را هر روز به تعویق می‌انداختند. مثل زنی که توده‌ای را در سینه‌اش حس کرده اما مراجعه به پزشک را به تعویق می‌اندازد و امیدوار است که توده خودبه‌خود از بین برود. پس از مدتی که دیدند پیشرفتی در وضعیت دخترک حاصل نشد، از رائول وقت گرفتند و امید داشتند شاید او با تکیه بر دانشی که داشت، بتواند کلام درهم‌ریختهٔ دخترک را رمزگشایی کند.»