کتاب زیر خال سیاه

زیر خال سیاه اولین رمان بابک بیات، نویسنده جوان ایرانی است. در این رمان که بیات چند سال روی نگارش آن کار کرده، یک روایت جاده‌ای جریان دارد که با بخش‌هایی از شهر گره می‌خورد.

خلاصه کتاب زیر خال سیاه

این اثر داستان عاشقانه- فلسفی از زندگی یک نمایش‌نامه‌نویس و استاد دانشگاه به اسم عطا بهروز است. روز تاسوعا با تولد عطا یکی است و ما با او از این روز تا دو روز بعد از عاشورا روزی که پدر او که جانباز شیمیایی جنگ است در کما می‌میرد همراه هستیم. ۱۵ سال پیش ماجرایی برای عطا اتفاق افتاده که سایه آن هنوز بر زندگی اوست. این اثر از منظری فلسفی نظریه قضا و قدر ملاصدرا را هم مطرح می‌کند و این تئوری را در لابه‌لای روایت به زیبایی می‌گنجاند.

رمان پر است از رفت و برگشت‌های زمانی و پر از قصه و ماجرا که در نهایت مخاطب را با فضایی مواجه می‌کند که در عین ایستایی بسیار پویا و پر از حرکت است.بیات قهرمان داستانش را به گشتن و حرکت وامی‌دارد و درک نشانه‌هایی هرچند کمرنگ از گذشته که می‌توانند راهنمای او شوند تا حفره های زندگی اش را آنها پر کند.

خواندن کتاب زیر خال سیاه را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

علاقه‌مندان به خواندن داستان‌های عاشقانه و فلسفی را به خواندن این رمان دعوت می‌کنیم. 

جملاتی از کتاب زیر خال سیاه

تنِ عطا، خشک و خرچنگ‌وار، پیچیده است به پتویی که کفاف سرمای این شهر را نمی‌دهد. سرمای شب و هوای یخ ماشین خاموش به استخوان‌هایش نفوذ کرده‌اند. در آینهٔ ماشین نگاه خودش می‌کند. چشمانش پف کرده و بار دارد و سرخ است؛ رنگ این مناسبت. آن‌چه او می‌بیند جای خالی‌ماندهٔ پردهٔ مخملین سیاه کنده‌شده از سردرِ تماشاخانه‌ای است که او پانزده سال پیش بنا داشت در آن نمایشی روی صحنه ببرد، از روایت هولِ آن روزهایش، از خودکرده‌هایش، از قَدَری که خود برای خود رقم زد و تنها توانست پردهٔ اولش را بنویسد و از باقی ماجرا ترسید، از نوشتنش، از پی‌گیری‌اش و از هر کس و هر چیزی که او را به آن واقعه و متعلقاتش وصل نگه می‌داشت. بیش از نیمی از آدم‌های آن نمایش رفتند. نیست شدند. کار زمین ماند. نشد. و او دور شد. بلکه واقعه نیز از او دوری کند. برود از یادها و دور شود از کلمات. خیال می‌کرد باید تمام شده باشد. فراموشی بزرگ‌ترین نعمت است. و حالا چه؟ چه شده بود که همهٔ ارواح سرگردان آن غایلهٔ شوم، مُرده و زنده، رفته و مانده، باز به‌تمامی بر او نازل شده بودند؟