کتاب صد نامه عاشقانه

صد نامه‌ی عاشقانه نام اثری از نزار قبانی است.

این کتاب توسط سارا سعیدی ترجمه شده و انتشارات پرنده آن را چاپ و منتشر کرده است. 

درباره‌ی کتاب «صد نامه‌ی عاشقانه»

صد نامه‌ی عاشقانه ترجمه‌ی مئه الرساله الحب است. نزار قبانی شاعر مشهور دمشقی از میان تمام نامه‌های عاشقانه‌ای که برای معشوقانش نوشته است، این صد نامه را انتخاب کرده است. ویژگی مشترک این نامه‌ها ماهیت شعرگونه‌ی آن‌ها و موضوع‌شان است که عشق است. این نامه‌ها مانند سرزمینی آرمانی برای نزار قبانی است و او مانند کودکی پابرهنه در آن می‌دود و دوران کودکی را تجربه می‎کند. 

تجربه‌های ذکر شده در نامه‌ها که از روابط شخصی او سخن می‌گوید و زبان شاعرانه و لطیف نزار قبانی، هر خواننده‌ای را با متن همراه می‌کند. این همراهی از نوعی است که با خواندن هر سطر و هر نامه فرد احساس می‌کند موضوعی مشترک و شخصی را می‌خواند. 

کتاب «صد نامه‌ی عاشقانه» را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

صد نامه‌ی عاشقانه برای تمام فرادی که به دنبال درک تجربه‌ی عشق از راه واژگان و کلمات هستند، دلچسب و خواندنی است. همچنین اگر به دنبال نمونه‌ای برای آشنایی با ادبیات عرب و دنیای شاعران عرب می‌گردید، این کتاب برایتان گزینه‌ی مناسبی است. 

درباره‌ی نزار قبانی

نزار قبانی در سال ۱۹۲۳ در دمشق به دنیا آمد. از ۱۶ سالگی به سرودن شعر روی آورد و در دانشگاه به تحصیل رشته‌ی حقوق پرداخت. به علت شغلش که کار در وزارت خارجه بود به کشورهای زیادی سفر کرد و همین سفرها تاثیرات بسیاری از زبان اشعار او گذاشتند. اشعار او عاشقانه هستند و به اکثر زبان‌ها زنده‌ی دنیا ترجمه شده‌اند. خوانندگان بسیاری شعرهای او را خوانده‌اند. خودکشی خواهرش در سن ۲۵ سالگی به دلیل مخالفتش با ازدواجی که برایش ترتیب داده بودند، مرگ پسرش به علت بیماری قلبی و کشته شدن همسرش در بمب‌گذاری سفارت عراق، از جمله رخدادهایی بودند که بر شعر او تاثیر گذاشت. نزار قبانی در سال ۱۹۹۸ در لندن، از دنیا رفت.

جملاتی از کتاب «صد نامه‌ی عاشقانه»

روزی که به دیـــدارم آمدی

در صبح روزی از روزهای بهار

به شعــری زیبا می‌ماندی که راه میرود

خورشیــــد با تو دمید

و بهـــــــــــار با تو رسید

کاغذهایی روی میزم بودند

ورق خوردنــد

و پیش رویم، فنجانی قهـــوه

پیش از آنکه بنوشمش، مرا نوشید،

روی دیوار، تابلوی رنگ روغنی

از اسبهای تازان

که به محض دیدنت

رهایـــم کردند

و به سوی تــــو تاختند...