کتاب سیاه و کبود

«سیاه و کبود» رمانی از آنا کوئیندلن، نویسنده آمریکایی با موضوع خشونت خانگی علیه زنان است. کوئیندلن در نیویورک‌تایمز مقاله می‌نویسد و ستون مقالاتش به نام «عمومی و خصوصی» جایزه پولتیزر را دریافت کرده و مجموعه آن مقالات، «فکر کردن با صدای بلند» جزو پرفروش‌ترین کتاب‌ها شده است، همین‌طور رمان‌های قبلی او «یک چیز واقعی» و «درس عبرت». فران در نوزده سالگی عاشق بابی بندتو می‌شود. آنها با شور و علاقه ازدواج می‌کنند اما این علاقه و عشق در اندک زمانی جای خود را به کابوس می‌دهد؛ آنقدر که فران تصمیم می‌گیرد شبی با پسر ده ساله‌اش از خانه بگریزد و زندگی تازه‌ای را با یک نام جدید آغاز کند. در خلال داستان با رشته‌های پیچیده یک خانواده روبه‌رو می‌شویم. با هویت و آرزوهای یک زن و دردهای زندگی گذشته او که به تدریج التیام می‌یابند و این باور را در او ایجاد می‌کنند که دیگر بازنخواهند گشت درحالی‌که ترسی همیشه همراه او است. ترس از بازگشت شوهر و به آتش کشیده شدن دوباره زندگی. «دو سال پیش داستانی در روزنامه خواندم، دربارهٔ مردی که زنی را در زیرزمین ساختمانی که سرایدارش بود، به زنجیر کشیده بود. هر وقت دوست داشت از پله‌های سیمانی پایین می‌رفت و هر کاری که می‌خواست با او می‌کرد. نیمی از وجود من نیز در یک سلول زندانی بود، منتظر صدای پا بر روی پلکان. و من حتی در غل و زنجیر نبودم. باقی ماندم چون فکر می‌کردم اوضاع بهتر می‌شود، یا دست‌کم بدتر نخواهد شد. ماندم زیرا می‌خواستم پسرم پدر داشته باشد و من یک خانه می‌خواستم. برای مدتی طولانی باقی ماندم چون بابی بندتو را دوست داشتم، زیرا هیچ‌کس نتوانسته بود مثل او در دلم نفوذ کند. فکر می‌کنم بابی این را می‌دانست. مرا در کاری که می‌کرد همدست خود ساخته بود، و من رابرت را همدست خودم کرده بودم. تا آخرین بار، وقتی که فهمیدم باید بروم، وقتی که فهمیدم اگر به پسرم بگویم توی تاریکی به درِ اتاق ناهارخوری خورده‌ام و بینی‌ام را شکسته‌ام، چشمم را کبود کرده‌ام و لبم را شکافته‌ام، دیگر از نقطه‌ای گذشته‌ام که راه بازگشتی از آن وجود ندارد.آن رازِ ناگفته کودک وجود او را می‌کشت و زنِ درون مرا، آنچه را که از او باقی مانده بود.» «سیاه و کبود» داستانی نفس‌گیر است که آنا کوئیندلن در آن، با قدرت، خردمندی و شوخ‌طبعی، دربارهٔ زندگی واقعی زنان و مردان می‌گوید، گوناگونی مردم و عشق، پیوند بین مادر و فرزند، تسلای خانواده، دوست و احساسات توصیف‌ناپذیر بین اشخاصی که به طرزی غیرقابل درک به هم وابسته‌اند.