کتاب معلم های نادان

محمدرضا تاجیک در کتاب «معلم‌های نادان؛ رؤیت‌پذیری و آگاه‌سازی امر تروماتیک» آموزه‌های اخلاقی و اجتماعی را با روایتی نمایشی بیان می‌کند. معلم‌های این کتاب شخصیتی کمیک دارند اما نقشی تراژیک را ایفا می‌کنند. آن‌ها تصاویری خنده‌دار و درعین حال غمگین از صحنه زندگی آدم‌هایی هستند که در شهر زندگی می‌کنند. شخصیت‌ها در بستر شیوهٔ خاصِ زیستن، احساس‌کردن و اندیشه‌کردنشان خلق می‌شوند و اگرچه سیال، لغزنده، غیرقابل اعتماد با هویت‌های تخیلی نیستند، اما وجودشان دربرگیرندهٔ افکار، اعمال، گفتار واقعی و غیرواقعی و رؤیاگونه و کابوس‌واری است که گاهی درصدد گسستن از همه چیز است. محمدرضا تاجیک معلم‌های کتاب خود را افرادی معرفی می‌کند که با انجام کارهای ناپسند در جامعه عامل اشاعه بداخلاقی در اجتماع هستند. آنها معلم‌هایی هستند که نوعی بازی‌درمانی را به عنوان تکنیکی روان‌شناختی به نمایش می‌گذارند و همچون روان‌درمان‌گر عمل می‌کنند. تماشاگر از طریق آنها درمی‌یابد که واقعیت‌های زندگی اجتماعی چه هستند و دلیل زندگی آن‌ها در این جامعه چیست.