کتاب مقدمات روان‌شناسی فروید

کتاب مقدمات روانشناسی فروید نوشتهٔ کالوین اس هال و ترجمهٔ شهریار شهیدی است. انتشارات آینده درخشان این کتاب را منتشر کرده است؛ کتابی حاوی آرای روان‌شناشانهٔ فروید به زبان ساده.

درباره کتاب مقدمات روانشناسی فروید

کتاب مقدمات روانشناسی فروید (A primer of freudian psychology) به قلم یکی از خلاق‌ترین و برجسته‌ترین روان‌شناسان آمریکا نوشته شده است. این کتاب در سال ۱۹۵۴ میلادی منتشر شد. هدف نویسنده از نگارش کتاب حاضر آن بود که در حد توان، نظریه‌های روان‌شناختی زیگموند فروید را به‌گونه‌ای روشن، موجز و نظام‌یافته بازگو کند. او این کتاب را به زبان ساده و برای همگان نوشته است؛ کتابی که صرفاْ جنبهٔ روایی دارد و نویسنده‌اش تلاش نکرده تا از نظریه‌های فروید ارزیابی به عمل آورد یا از آن‌ها انتقاد کند یا مقایسه‌ای با نظریهٔ دیگران انجام دهد؛ زیرا بر این باور بوده است که نقد، زمانی ارزش واقعی دارد که منتقد، مطلبی را که از آن انتقاد می‌کند، کاملاً درک کرده باشد. کالوین اس هال در این کتاب، منبع اصلی خود را نوشته‌های شخص فروید قرار داده و ترجیح داده است به‌جای تکیه بر منابع ثانوی، نظریات خودِ فروید را مبنا قرار دهد. این کتاب پنج فصل دارد.

خواندن کتاب مقدمات روانشناسی فروید را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران مطالعهٔ آرای زیگموند فروید و به دانشجویان روان‌شناسی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب مقدمات روانشناسی فروید

«یکی از حقایق آشکار در مورد شخصیت این است که شخصیت دائماً در حال تغییر و رشد و نمو می‌باشد. این رشد مخصوصاً در دوران نوزادی، کودکی و نوجوانی مشهود است. در این زمان « من » از نظر ساختاری بیش‌تر متمایز می‌شود و از نظر پویایی، توانایی کنترل بیشتری را بر روی منابع غریزی انرژی به دست می‌آورد. در این زمان ما شاهد پیچیده‌تر شدن الگوهای رفتاری، افزایش چشمگیر در تعداد نیروگذاری‌ها در شیء، در قالب وابستگی‌ها و علاقمندی‌ها و رشد قابل توجه در فرآیندهای روان‌شناختی ادراک، حافظه و تفکر هستیم. در این زمان، کل شخصیت از یکپارچگی بیشتری برخوردار می‌شود و این بدین معنی است که تبادل انرژی بین سه نظام شخصیت و با دنیای بیرونی با سهولت بیشتری صورت می‌گیرد. نیروگذاری‌های روانی و نیروگذاری‌های بازداشتی به تدریج متعادل می‌شوند، به گونه‌ای که هر چه بر سن فرد افزوده می‌گردد، عملکرد شخصیت راحت‌تر، منظم‌تر و با ثبات بیشتری صورت می‌گیرد. از طریق یادگیری، فرد مهارت‌های بیشتری را برای کنار آمدن با اضطراب‌ها و ناکامی‌ها به دست می‌آورد. این تغییرات و تغییرات دیگری که در حین رشد به وقوع می‌پیوندند، نتیجه‌ی پنج حالت اساسی محسوب می‌شوند: ۱. رسش، ۲. برانگیختگی‌های دردناک در نتیجه‌ی کمبودها و محرومیت‌های بیرونی (ناکامی‌های بیرونی)، ۳. برانگیختگی‌های دردناک برآمده از تعارض‌های درونی (نیروگذاری‌های روانی در مقابل نیروگذاری‌های بازداشتی)، ۴. نابسندگی‌های شخصی و ۵. اضطراب.

رسش، توالی تغییرات رشدی را که به صورت فطری کنترل می‌شوند شامل می‌شود. برای مثال، راه رفتن یک فرایند مربوط به رسش است. در آغاز نوزاد هیچ قدرت حرکتی ندارد. سپس در اثر رشد استخوان‌ها، عضلات و رباط‌ها و تکامل نظام عصبی، نوزاد مراحل مشخص پیشرفت را طی می‌کند. این مراحل از توانایی برای بالا گرفتن سر آغاز می‌شود و به توانایی در برداشتن نخستین گام‌های مستقل توسط کودک تداوم می‌یابد. به طور مشابه، زبان باز کردن کودک نمایانگر گذار از مراحل مشخص، از غان و غون کردن گرفته تا ادای نخستین کلمات معنی‌دار توسط کودک است. ادراک، حافظه، یادگیری، داوری و تفکر، تحت تأثیر رسش در سلسله‌ی اعصاب مرکزی قرار دارند و غرائز، به خصوص غریزه‌ی جنسی، به واسطه‌ی رسش در نظام عصبی ـ هورمونی که شامل سلسله اعصاب خودکار و غدد درون‌ریز می‌شود، رشد می‌یابد.

رسش یک پدیده‌ی همه‌جانبه است. شاید هیچ جنبه‌ای از رشد و تکامل نباشد که به نحوی تحت تأثیر رسش قرار نگیرد. با این همه تفکیک رسش و یادگیری از یکدیگر، اگر غیرممکن نباشد، بسیار دشوار است. یادگیری و رسش، دست در دست یکدیگر، در رشد شخصیت مؤثرند.»