کتاب اختلال خودشیفتگی پیامد‌ها و راهبردها

کتابی که در پیش رو دارید دربارهٔ «نارسیسیم» یا «خودشیفتگی» است. در این اثر سعی شده به طور اختصار به موضوع اختلال شخصیت خودشیفته و خودشیفتگی، پیامدها و راهبردهای مواجهه با آن و تاثیر آن بر فرزندان و افراد دیگر بپردازد. «نارسیسوس» در اساطیر یونانی نام جوان زیبایی است که مورد مهر دختری به نام «اکو» قرار می‌گیرد. او آنقدر به «اکو» بی‌اعتنایی می‌کند که جسم دختر بیچاره از فرط اندوه تحلیل می‌رود و از او فقط صدایی از درد و رنج باقی می‌ماند. بعدها «نارسیسوس» در جزای بی‌مهری خود به رنجی مشابه مبتلا می‌گردد، به این معنی که در چشمه‌ای زلال تصویر خویش را می‌بیند و به عشق خویشتن گرفتار می‌شود. او هر بار که برای لمس معشوق خود دست به چشمه دراز می‌کند، جز امواجی لرزان که تصویر را تکه تکه و مخدوش می‌سازند، چیزی به چنگ نمی‌آورد. کلمهٔ «نارسیسیم» به معنی «خودشیفتگی» از همین روایت گرفته شده است و «نارسیست» یعنی «خودشیفته» به کسی می‌گویند که در حدی نامتعادل و بیمارگونه به خود توجه داشته باشد. خودشیفتگی از هیچ پشتوانهٔ ارزشی برخوردار نیست. مثل چک بی‌محل است! همان‌طور که «نارسیسوس» هرگز به تصویر و معشوق خیالی خود نمی‌رسد، یک خودشیفته نیز هرگز به ارزش‌های خیالی خود دست پیدا نمی‌کند. بنیاد خودشیفتگی بر تخیلات پوچ است. درست مثل یک درجه‌دار ارتش که خیال کند تیمسار است و علاوه بر آن به زور بخواهد دیگران را نیز وا دارد تا این خیال باطل را بپذیرند! خودشیفتگی نوعی خود فریبی است و خودشیفته کسی است که از گول زدن خود لذت کاذب می‌برد. یک خودشیفته گاهی برای فریب دیگران نیز دست به ریاکاری می‌زند و غالباً این ریاکاری ناآگاهانه صورت می‌گیرد.تخیلات موهومی باعث می‌شوند یک خودشیفته اصلاً فرصت نیابد واقعیت‌های اطراف خود را ببیند. بنابراین معمولاً او شریک مناسبی برای دیگران در کار و زندگی نیست و بسیاری از مشارکت‌ها با افراد خودشیفته از ثبات و اطمینان کافی برخوردار نیستند. این کتاب اختلال خودشیفتگی را تعریف کرده و بر پیامدهای آن با تمرکز بر روی رفتارها و نگرش‌های فرد خودشیفته تاکید کرده و تاثیر این بیماری را بر روابط فرد خودشیفته بررسی می‌کند.