کتاب خاطرات جنگ

کتاب خاطرات جنگ، با عنوان اصلی Journal de guerre، نوشته سیمون دو بووار و ترجمه صدف محسنی، مجموعه‌ای از خاطرات سال‌های ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۱ دو بووار در میانه‌ی جنگ جهانی دوم است. این کتاب که بنگاه ترجمه و نشر کتاب پارسه در سال ۱۴۰۲ آن را منتشر کرده است، دفترهای روزانه‌ی بووار را در دوره‌ای پرآشوب گرد هم آورده و تصویری نزدیک از زندگی او در پاریس، رابطه‌اش با سارتر و مواجهه‌اش با جنگ ارائه داده است. یادداشت‌ها از صبحانه در کافه‌ها و قدم‌زدن در خیابان‌ها تا خبرهای جبهه، آژیر خطر، ترس از بمباران و نگرانی برای عزیزان را در بر می‌گیرند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب خاطرات جنگ اثر سیمون دو بووار

کتاب خاطرات جنگ (۱۹۴۱ـ۱۹۳۹) مجموعه‌ای از هفت دفتر یادداشت است که سیمون دو بووار در سال‌های آغازین جنگ جهانی دوم آن‌ها را نوشته است. این دفترها بخشی از مجموعه‌ی بزرگ‌تری از خاطرات او به‌ شمار می‌آیند، اما در این کتاب به‌طور مستقل منتشر شده‌اند تا در کنار مکاتبات بووار و سارتر، تصویر کامل‌تری از آن دوره بسازند. در مقدمه‌ی سیلوی لوبن دو بووار، توضیح داده شده که چگونه این یادداشت‌ها شکاف‌های زمانیِ نامه‌ها را پر می‌کنند؛ روزهایی که دو عاشق کنار هم بوده‌اند و دیگر نامه‌ای ردوبدل نشده یا دوره‌ی اسارت سارتر که فقط دفتر روزانه‌ی بووار به‌روز شده است.

خواننده در کتاب خاطرات جنگ با روزنوشت‌هایی روبه‌روست که از ۱ سپتامبر ۱۹۳۹، هم‌زمان با اعلام حمله به لهستان، آغاز می‌شود و تا اوایل سال ۱۹۴۱ ادامه پیدا می‌کند. بووار در این یادداشت‌ها از کافه‌های پاریس، خیابان‌ها، صف‌های طولانی، ماسک‌های گاز، آژیرهای خطر، خاموشی شبانه و شایعات جبهه می‌نویسد و در کنارش، از دوستی‌ها، معاشرت‌ها، عشق، حسادت، خستگی، بی‌خوابی و تلاش برای ادامه‌دادن زندگی روزمره می‌گوید. صدف محسنی در مقدمه‌ی مترجم، جایگاه این دفترها را در زندگی فکری و شخصی بووار توضیح داده و نشان داده است که چگونه تجربه‌ی جنگْ دو بووار را از جست‌وجوی صرفِ خوشبختی فردی به درگیری با داستانی جمعی و تأمل درباره‌ی زنانگی و وضعیت زنان کشانده است. کتاب خاطرات جنگ بدنه‌ای پیوسته از یادداشت‌های تاریخ‌دار دارد که سیمون دو بووار در آن‌ها، هم‌زمان با ثبت وقایع، به خواندن، نوشتن، فلسفه‌ورزی، شرح روابط عاطفی و ترس از مرگ نزدیکانش می‌پردازد و تصویری زنده از زیستن در سایه‌ی جنگ ترسیم می‌کند.

خلاصه کتاب خاطرات جنگ

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از کتاب را فاش می‌کند!

کتاب خاطرات جنگ بر پایه‌ی دفترهای روزانه‌ای شکل گرفته که سیمون دو بووار در سال‌های ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۱ نوشته است. او از روز اعلام حمله به لهستان در کافه‌ای در پاریس شروع می‌کند و قدم‌به‌قدم تغییر فضای شهر را ثبت می‌کند: از بی‌خبری و شوخی‌های اولیه تا اعلام بسیج عمومی، اعزام سارتر به جبهه، صف‌های ماسک گاز، خاموشی شبانه و آژیرهای خطر. در کنار خبرهای جبهه و شایعات سیاسی، بووار جزئیات زندگی روزمره‌اش را می‌نویسد؛ صبحانه در کافه‌ی سه تفنگدار، ناهار در دُم و لاکوپل، فیلم‌دیدن و رفتن به کنسرت، بحث‌های سیاسی در کافه فلور و تلاش برای کارکردن و نوشتن در میانه‌ی اضطراب.

محور اصلی کتاب دلهره‌ی مداوم او برای سارتر و ژک، تجربه‌ی تنهایی و نوسان میان ترس، بی‌حسی و امیدهای کوتاه است. این دفترها هم ثبت دقیق فضای پاریسِ زمان جنگ‌اند هم تلاشی برای فهمیدن خود و جهان در لحظه‌های بحرانی.

چرا باید کتاب خاطرات جنگ را بخوانیم؟

خواندن کتاب خاطرات جنگ امکان همراهی نزدیک با ذهن و زندگی سیمون دو بووار در میانه‌ی جنگ را فراهم می‌کند. این کتاب نشان می‌دهد چگونه جنگ در جزئی‌ترین عادت‌های روزانه، روابط عاطفی، کار فکری و احساس از زمان نفوذ می‌کند و تصویر دقیقی از پاریسِ زیر سایه‌ی آژیر خطر، خاموشی و شایعات ترسیم می‌کند.

خواندن کتاب خاطرات جنگ را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن این کتاب به دوستداران سیمون دو بووار و سارتر، علاقه‌مندان به خاطرات و دفترهای روزانه، پژوهشگران تاریخ اندیشه و جنگ جهانی دوم و کسانی که درباره‌ی تجربه‌ی زیسته‌ی زنان در دوره‌های بحرانی کنجکاوند، پیشنهاد می‌شود.

درباره سیمون دو بووار

سیمون دو بووار در ۹ ژانویه‌ی ۱۹۰۸ در پاریس و در خانواده‌ای بورژوا به دنیا آمد. نام کامل او سیمون لوسی ارنستین ماری برتراند دو بووار بود. او فیلسوف، نویسنده، فمینیست و از چهره‌های مهم جریان اگزیستانسیالیسم در فرانسه بود و سال‌ها با ژان پل سارتر رابطه‌ی فکری و عاطفی داشت.

دو بووار از مهم‌ترین متفکران فمینیسم قرن بیستم است. او در سال ۱۹۷۱، متن مانیفست ۳۴۳ را نوشت؛ بیانیه‌ای که در آن ۳۴۳ زن فرانسوی به انجام سقط جنین در زندگی خود اعتراف کردند و عملاً خود را در معرض پیگرد قانونی قرار دادند. این متن در نشریه‌ی نوول ابسرواتور منتشر شد و نقش مهمی در بحث‌های اجتماعی و حقوق زنان در فرانسه داشت.

مشهورترین اثر او کتاب جنس دوم است. او در این کتاب، با رویکردی اگزیستانسیالیستی به بررسی جایگاه زنان در تاریخ و فرهنگ پرداخته و استدلال کرده که زن‌بودن یک سرنوشت طبیعی نیست، بلکه نتیجه‌ی شکل‌گیری اجتماعی و تربیتی است؛ یعنی انسان زن زاده نمی‌شود، بلکه زن می‌شود. او نشان داده که چگونه ساختارهای تاریخی و فرهنگی زنان را در موقعیتی فرودست قرار داده‌اند.

سیمون دو بووار در ۱۴ آوریل ۱۹۸۶ در اثر سینه‌پهلو درگذشت و در کنار ژان پل سارتر در گورستان مونپارناس به خاک سپرده شد. از آثار مهم او می‌توان به میهمان، خون دیگران، همه می‌میرند، جنس دوم، ماندارین‌ها، مرگی بسیار آرام، وانهاده و کهنسالی اشاره کرد.

بخشی از کتاب خاطرات جنگ

«روزی که تقریباً از جنگ خبری نبود. دقایق طولانیِ آرامش شگفت‌زده‌ام می‌کند؛ گویی به ناگاه دریازدگی برطرف شده و با توقف در خشکی گمان نمی‌بریم که روی ساحل ایستاده‌ایم و تمام آن نوسان‌ها به‌سر آمده باشد. بسته‌ای به دستم رسید، نامهٔ سارتر که به‌نظر آسوده می‌رسید هم داخلش بود و سرآخر نامه‌ای از ژک که نوشته بود در حال حاضر مصون از خطر است. گویی دستبند از دستانم باز کردند و از نظر جسمانی احساس آزادی کردم. حالا می‌توانستم تمام روز را فارغ از هر دلهره‌ای بگذرانم. ناگهان تصاویری از آینده پیش چشمم جان گرفت؛ همه در کنار یکدیگریم، دل‌هایمان به هم گرم است، کار می‌کنیم و بالاخره زندگی مفهومی پیدا کرده است.»