کتاب بوطیقای رمان

کتاب بوطیقای رمان نوشتهٔ ونسان ژوو و ترجمهٔ نصرت حجازی است. انتشارات علمی و فرهنگی این کتاب را منتشر کرده است. این اثر در باب نقد ادبی است.

درباره کتاب بوطیقای رمان

کتاب بوطیقای رمان با هدف آشناسازی خواننده با روش‌های گوناگون نقد ادبی نوشته شده است. این کتاب تحلیلی که مفاهیم نظری را با مطالعات ملموس همراه کرده، شش فصل دارد. نویسنده، هر فصل را به معرفی یک بعد ویژه از مجموعه ابعاد یک روایت داستانی اختصاص داده است. «در آستانۀ رمان»، «پیکرۀ رمان»، «قلب رمان»، «گفتمان یک رمان»، «واقعیت رمان» و «خواننده در رمان» از عناوینی است که در این فصل‌ها به آن پرداخته شده است. واژهٔ «بوطیقا» در وسیع‌ترین مفهوم آن، یعنی بررسی عناصری که در تشکیل یک اثر ادبی شرکت دارند. در این کتاب واژۀ بوطیقا به بررسی صنایع داخلی که در تشکیل یک اثر ادبی شرکت دارند، اطلاق شده است. هدف ونسان ژوو آشنایی مخاطب با روش‌های گوناگون نقد ادبی است که تحلیل‌های صوری را در فرایند منتقدانۀ خود مورد توجه قرار می­‌دهد و در فصل‌های گوناگون کتاب، ابعاد گوناگونی که کلیت یک رمان را تشکیل می­‌دهد، بررسی می­‌کند. این نویسنده معتقد است اگرچه رمان بیش از هر چیز حقیقتی زبانی یا مجموعه‌ای از اشکال یا قالب‌ها است، از داشتن ردپای بافتی که در بستر آن شکل گرفته، بی‌بهره نیست. دورۀ تاریخی و شخصیت رمان‌نویس، در هر صورت و به هر شکل ممکن، خود را در اثری که از نویسنده سرچشمه گرفته، بازتاب می­‌دهد.

خواندن کتاب بوطیقای رمان را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران حوزهٔ نقد ادبی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب بوطیقای رمان

«‌حال وقت آن رسیده است که این روش را بر مجموعه‌داستان‌های نروال، یعنی دختران آتش، پیاده کنیم. در بیشتر روایت‌های نروال می‌توان بازگشت طرح مضمون‌های یکسان را مشاهده کرد: مرگ، اندوه، دوگانگی، ‌پناه بردن به گذشته و عوالم تخیلی و بها دادن به آفرینش‌های زیباشناختی. ‌از این مرحله به بعد، می‌توان وضعیت‌های دراماتیک اصلی را در بیشتر این روایت‌ها شناسایی کرد: فرد ‌مورد مطالعه به دلیل مرگ عزیزی که غم از دست دادنش را برنمی‌تابد، به وضعیتی مالیخولیایی دچار می‌شود که در نهایت، به پیدایش بحران هویتی می‌انجامد. او با پناه بردن به عوالم تخیلی سعی دارد که به کمک خلق مهارت‌های زیباشناختی به درد و رنج خویش تعالی بخشد. بدین‌ ترتیب، اسطورۀ فردی نروال بر پایۀ اعتقادی راستین به هنر بنا شد. در واقع، هنر ‌با استحالۀ نویسنده به اُرفه‌ای جدید تنها عاملی بود که توانست درد و مصیبت او را به نوعی حرکت کشف و شهودی تبدیل سازد و به دردهای او معنا و مفهوم بخشد؛ درست همانند فرو رفتن به اعماق جهنم در داستان‌های اسطوره‌ای؛ ‌تعب و جنونی که در این راستا رهرو را گام به گام همراهی می‌کرد، بشارتی است برای تولد دوبارۀ او. بررسی زندگی‌نامۀ نویسنده نیز مؤید همین مطلب است که زندگی نروال متأثر از غم از دست دادن زودهنگام مادری است که هرگز چهرۀ او را به خاطر ندارد؛ همچنین زندگی وی به دلیل از دست دادن جنی کولون، هنرپیشه‌ای که همواره عاشقش بود، همواره متلاطم بوده است. به همین ترتیب، می‌توان حدس زد که پریشانی عاطفی مزبور‌، احساسات عمیقی از افسردگی و بحران شدید هویتی را در فرد ایجاد کرده است؛ چنان‌که بستری شدن نویسنده ‌به دفعات در تیمارستان‌ها،‌ مؤید همین مطلب در واقعیت است. بنابراین، جای هیچ تعجبی نیست که در این شرایط، از سر‌گیری عمل نوشتاری به دستور دکتر بلانش، پزشک معالج نروال، به منزلۀ شیوه‌ای صورت گرفته باشد برای فائق آمدن بر توهمات پریشان‌کنندۀ نروال.»