کتاب باجه تلفن میان دو دنیا

کتاب باجه تلفن میان دو دنیا نوشتۀ لائورا ایمای مسینا با ترجمۀ مژگان رنجبر توسط نشر گویا منتشر شده است. این اثر داستانی عمیق و تأثیرگذار درباره غم، از دست دادن و بازسازی امید است که با الهام از رویدادی واقعی در ژاپن نوشته شده است. کتاب، تصویری شاعرانه و انسانی از سوگواری و تلاش برای ادامه زندگی ارائه می‌دهد.

درباره کتاب باجه تلفن میان دو دنیا

این کتاب با الهام از یک مکان واقعی در ژاپن به نام «باجه تلفن باد» نوشته شده است. این باجه که در یک باغ خصوصی در اوتسوچی قرار دارد، به عنوان فضایی برای تسلی خاطر بازماندگان حادثۀ سونامی سال ۲۰۱۱ ساخته شده است. افراد در اینجا با گوشی تلفنی که به جایی وصل نیست، با عزیزان از دست رفته خود "صحبت" می‌کنند.

داستان باجه تلفن میان دو دنیا حول شخصیت یوئی، زنی که در زلزله و سونامی، مادر و دخترش را از دست داده، می‌چرخد. او درگیر سوگواری و اندوه است، اما روزی درباره «باجه تلفن» می‌شنود و تصمیم می‌گیرد از آن دیدن کند. در این سفر، او با تاکاشی، مردی که همسرش را از دست داده و دختر کوچکش با او زندگی می‌کند، آشنا می‌شود. این دو نفر در میان غم و درد مشترک، دوستی و ارتباطی عمیق ایجاد می‌کنند و همراه هم یاد می‌گیرند که چگونه با گذشته کنار بیایند و آینده را بپذیرند. سوگواری و مراحل بازسازی امید، قدرت ارتباط انسانی در مواجهه با اندوه و کاوش در معنا و اهمیت زندگی پس از فقدان از موضوعات مهمی است که در این کتاب بررسی می‌شوند.

لائورا ایمای مسینا با نثری روان و توصیفاتی شاعرانه، داستانی تأمل‌برانگیز و احساسی خلق کرده است. کتاب، نه تنها روایت از دست دادن، بلکه ادای احترامی به قدرت خاطرات و تأثیر عشق بر زخم‌های روح است. لائورا ایمای مسینا، نویسنده ایتالیایی، در ژاپن زندگی می‌کند و در دانشگاه‌های این کشور تدریس می‌کند. او در آثارش، فرهنگ و زندگی ژاپنی را با مضامین انسانی و جهانی ترکیب می‌کند. باجه تلفن میان دو دنیا یکی از موفق‌ترین آثار اوست که به زبان‌های متعددی ترجمه شده است.

کتاب باجه تلفن میان دو دنیا را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب برای علاقه‌مندان به داستان‌های احساسی و عمیق که به موضوعاتی مانند سوگواری، امید و روابط انسانی می‌پردازند، مناسب است. همچنین برای خوانندگانی که به ادبیات معاصر با الهام از رویدادهای واقعی علاقه دارند، پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب باجه تلفن میان دو دنیا

«کارمند جوانی از آیچی تلفن زد که بگوید به کافه‌ها می‌رود تا سگ‌ها و گربه‌ها و به‌خصوص موش‌خرماها را نوازش کند. تنها نوازش بینی‌های کوچکشان با انگشتانش باعث می‌شد تا لذت زنده‌بودن دوباره در وجودش احیا شود. پیرمردی که به نجوا حرف می‌زد تا همسرش نتواند صدایش را از اتاق‌خواب بشنود اعتراف کرد که پاچینکو بازی می‌کند؛ مرد حقوق‌بگیری که به‌خاطر پایان‌یافتن رابطه‌اش عزادار بود، دچار عادت نوشیدن فنجانی کاکائوی قوی و خوردن سنبِی شده بود.

همه لبخند زدند وقتی زن خانه‌داری از توکیو که دوروبر پنجاه سال داشت و بهترین دوستش را در تصادف رانندگی از دست داده بود گفت که شروع به خواندن زبان فرانسوی کرده و اینکه تغییر آواها در صدایش، به‌کارگیری آوای ق‌ق‌ق پرطنین و علامت‌های پیچیدهٔ تکیه روی واژه‌ها، سبب می‌شود احساس کند زنی جدید است: «من هیچ‌وقت اون زبون رو یاد نمی‌گیرم، واقعاً هیچ امیدی ندارم، اما نمی‌تونین تصور کنین که گفتنِ بونژوووووققققق چه حس خوبی داره.»

آخرین تماس تلفنی آن قسمت از برنامه از ایواته بود، یکی از مناطقی که در فاجعهٔ سال ۲۰۱۱ آسیب دید. تهیه‌کننده نگاهی به تکنسین صدا کرد و او لحظه‌ای طولانی یویی را زیر نظر گرفت و بعد نگاهش را پایین آورد تا به صفحهٔ کنترل چشم بدوزد و تا پایان آن تماس در همان حال ماند.»