کتاب تا بلندای روشنی

کتاب تا بلندای روشنی نوشته نادر نصیری است و نشر گویا آن را منتشر کرده است. این اثر با محوریت آرمان و جمعی که گرد شخصیتی به نام استاد شکل می‌گیرند، مسیر جست‌وجوی معنا، خودشناسی، رابطه، مسئولیت، آزادی، سلامت و انتخاب را در قالب گفت‌وگوهای پی‌درپی دنبال می‌کند. فضای کتاب از کافه و کوه تا جنگل، ساحل و پارک جابه‌جا می‌شود و هر موقعیت، بهانه‌ای برای طرح یک پرسش انسانی تازه است؛ از شکست و ترس گرفته تا حقوق دیگران و شیوه‌ی زندگی. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب تا بلندای روشنی

کتاب تا بلندای روشنی نوشته نادر نصیری، روایتی گفت‌وگومحور از سفری درونی است؛ سفری که از احساس شکست، سردرگمی و نارضایتی آغاز می‌شود و به‌تدریج به سمت شناخت خود، بازنگری در انتخاب‌ها و ساختن نگاهی مسئولانه‌تر به زندگی می‌رود. هسته‌ی اصلی اثر بر دیدار آرمان با شخصیتی به نام استاد شکل گرفته است؛ فردی که در جمعی کوچک، درباره‌ی معنا، موفقیت، ترس، رابطه، انضباط، طبیعت، آزادی و حقوق انسان‌ها بحث و گفت‌وگو می‌کند. متن از همان ابتدا روشن می‌کند که قرار نیست با پاسخ‌های آماده روبه‌رو باشیم؛ بلکه هر فصل، موقعیتی تازه می‌سازد تا شخصیت‌ها از خلال تجربه، پرسش‌های خود را دقیق‌تر ببینند.
کتاب تا بلندای روشنی در فصل‌های متعدد پیش می‌رود و هر فصل، بر یکی از موضوع‌های اصلی زندگی تمرکز می‌کند. از جایی برای یافتن خود و اولین آینه تا گفت‌وگو در دل کوه، کنار آتش، در جنگل، ساحل، پارک و نمایشگاه، مسیر کتاب مدام از فضای بسته به طبیعت و از مسئله‌ی فردی به دغدغه‌های جمعی حرکت می‌کند. در این میان، فقط آرمان نیست که تغییر می‌کند؛ شخصیت‌های دیگری مثل غزل، فرهاد، مهتاب، کیوان، حامد، رؤیا، سامان و نگین هم هرکدام زاویه‌ای از تجربه‌ی زیستن را وارد بحث می‌کنند. همین تنوع باعث شده موضوع‌هایی مثل شکست، رابطه‌ی عاطفی، مشاوره، ورزش، محیط‌زیست، آزادی بیان، برابری، حقوق زنان، کار کودک و انتخاب همسر در امتداد هم قرار بگیرند و کتاب به یک گفت‌وگوی گسترده درباره‌ی شیوه‌ی زندگی تبدیل شود.
کتاب تا بلندای روشنی بیش از آن‌که بر حادثه تکیه کند، بر جمله‌ها، مکث‌ها و تغییر نگاه شخصیت‌ها استوار است. نادر نصیری در این اثر از تصویرهای تکرارشونده‌ای مثل کوه، آتش، مه، باران و قله استفاده کرده است تا مفاهیم ذهنی را به تجربه‌های ملموس نزدیک کند. نتیجه، متنی است که هم حال‌وهوای داستانی دارد و هم بر طرح ایده‌ها و تأمل‌های اخلاقی و انسانی متمرکز می‌ماند. خواندن این کتاب بیشتر از هر چیز با همراهی در یک مسیر فکری معنا پیدا می‌کند؛ مسیری که در آن رشد، نه یک اتفاق ناگهانی، بلکه حاصل دیدن، پذیرفتن و انتخاب‌کردن است.

خلاصه کتاب تا بلندای روشنی

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
آرمان در آغاز داستان جوانی است که از شکست‌های پیاپی خسته شده و احساس می‌کند راهی به‌سوی موفقیت ندارد. یک دیدار اتفاقی در کافه، او را وارد جمعی می‌کند که استاد در آن درباره‌ی زندگی، مسئولیت، ترس، رابطه و معنا گفت‌وگو می‌کند. از آن‌جا به بعد، آرمان در کنار دیگران در موقعیت‌های مختلفی مثل کوه‌پیمایی، دورهمی کنار آتش، سفر به جنگل و ساحل و قدم‌زدن در پارک، با لایه‌های تازه‌ای از خودش و جهان روبه‌رو می‌شود. کتاب تا بلندای روشنی نشان می‌دهد که تغییر از لحظه‌ای شروع می‌شود که انسان به‌جای سرزنش دنیا، سهم خود را در انتخاب‌ها، عادت‌ها و نگاهش ببیند.

چرا باید کتاب تا بلندای روشنی را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب تا بلندای روشنی را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب موضوع‌هایی مثل خودشناسی، شکست، ترس، رابطه و مسئولیت را در دل موقعیت‌های ملموس و روزمره کنار هم قرار می‌دهد.
• خواننده با مطالعه‌ی این کتاب می‌تواند ببیند چگونه یک گفت‌وگوی ساده، به بازنگری در نگاه انسان به خودش و دیگران منجر می‌شود.
• این اثر فقط بر موفقیت فردی تمرکز نمی‌کند و موضوع‌هایی مثل محیط‌زیست، آزادی بیان، برابری و حقوق انسان‌ها را هم وارد بحث می‌کند.
• فصل‌های کتاب هرکدام بر یک مسئله‌ی مشخص متمرکزند و همین موضوع، دنبال‌کردن ایده‌های اصلی را آسان‌تر می‌کند.
• حضور چند شخصیت با تجربه‌ها و دیدگاه‌های متفاوت، بحث‌ها را از حالت تک‌صدایی بیرون می‌آورد.
• کتاب نشان می‌دهد رشد درونی فقط به فکرکردن محدود نیست و با عادت، حرکت، گفت‌وگو و انتخاب پیوند دارد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب تا بلندای روشنی به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• خوانندگانی که به داستان‌های گفت‌وگومحور با محور خودشناسی و تغییر علاقه دارند.
• کسانی که درگیر ترس از شکست، تردید در انتخاب‌ها یا احساس سردرگمی در مسیر زندگی هستند.
• مخاطبانی که دوست دارند درباره‌ی رابطه، مسئولیت فردی و شیوه‌ی برخورد با مسئله‌های روزمره بیشتر فکر کنند.
• علاقه‌مندان به متن‌هایی که طبیعت، پیاده‌روی و کوه‌پیمایی را به بستری برای تأمل و گفت‌وگو تبدیل می‌کنند.
• خوانندگانی که از آثاری با موضوع‌های اجتماعی مثل آزادی، برابری، حقوق انسان‌ها و احترام به محیط‌زیست استقبال می‌کنند.

بخشی از کتاب تا بلندای روشنی

«باران به‌آرامی روی شیشه‌های کافهٔ کنار کوهستان می‌بارید. صدای قطره‌ها مثل موسیقی غمگینی بود که با دلِ آرمان هماهنگ شده بود. روبه‌روی فنجان قهوه نیمه‌سردش نشسته بود و به بیرون نگاه می‌کرد؛ به خیابانی که پر از آدم‌هایی بود که انگار همه‌شان مقصدی داشتند، جز او.
مدام در ذهنش می‌چرخید: «برای چی موفق نمی‌شم؟ چرا هر بار شروع کردم شکست خوردم؟ یعنی واقعاً موفقیت فقط مال بقیه‌ست؟»
چشمش به زن‌وشوهری سرشار از نشاط افتاد که بچه‌ای را در آغوش داشتند. خندیدند، بوسیدندش، بعد زیر همان باران خیس خیس شدند، اما انگار هیچ چیز جز عشق برایشان مهم نبود. آرمان لبخندی تلخ زد.
زیر لب گفت: «کاش من هم روزی مثل اون‌ها زندگی شیرینی داشته باشم...»
کافه خلوت نبود، ولی هرکس سرگرم داستان خودش بود. بوی قهوه با بوی باران قاطی شده بود و حال‌وهوای خاصی ساخته بود. نگاه آرمان ناگهان روی میز کناری قفل شد. مردی موقر با کت‌وشلوار سورمه‌ای و پیراهنی سفید و کراواتی با رنگ شاد، میان جمعی کوچک نشسته بود. صورت بشاشش برازندهٔ چهرهٔ آرام‌اش بود. صدای رسا و گرمش طوری در فضا می‌پیچید که حتی در شلوغی کافه، مستقیم به گوش آرمان می‌رسید.
آن مرد می‌گفت: «آدم‌ها مثل وسایل هستن. هر وسیله‌ای دفترچهٔ راهنما داره، ولی ما فکر می‌کنیم روابط خیلی نیاز به آموزش و یادگرفتن ندارن. وقتی دانش و هنر زندگی‌کردن رو بلد باشی، می‌تونی برای خودت و افراد دیگه خیلی مفید باشی...»»