کتاب مصائب عشق

کتاب مصائب عشق نوشتهٔ موسسه مدرسه زندگی (آلن دوباتن) و ترجمهٔ میترا نادری است. انتشارات شمعدونی این کتاب را منتشر کرده است.

درباره کتاب مصائب عشق

گفته شده است که کتاب مصائب عشق یکی از بهترین کتاب‌هایی است که موسسه مدرسه زندگی منتشر کرده است. این کتاب به ما می‌گوید که عاشق و معشوق وقتی به هم می‌رسند، چه اتفاقی می‌افتد. در ادبیات کلاسیک، شعر و رمان‌های عاشقانه ما با تصویری پر دردورنج از سختی‌های رسیدن عاشق و معشوق به یکدیگر مواجه می‌شویم، اما این کتاب رابطهٔ عاشق و معشوق را پس از رسیدن به یکدیگر نشان داده است؛ آن‌جایی که مصائب عشق آغاز می‌شود. نویسنده با طرح نکاتی صریح درمورد واقعیت‌های عشق، محکم به صورت خوانندهٔ خود سیلی می‌زند و سعی می‌کند نگاهی متفاوت و کمتر دیده‌شده به موضوع عشق بکند. این اثر را کتابی موجز اما بسیار کاربردی برای جوانان ایرانی دانسته‌اند. موسسه مدرسه زندگی در سال ۲۰۰۸ میلادی و زیر نظر آلن دوباتن، نویسنده و فیلسوف سوئیسی - بریتانیایی تأسیس شد. بسیاری از خوانندگان فارسی‌زبان آلن دوباتن را با کتاب‌هایی همچون «تسلی‌بخشی‌های فلسفه»، «جستارهایی در باب عشق»، «هنر سیروسفر» می‌شناسند. او دورهٔ دکترای فلسفه را در دانشگاه هاروارد رها کرد و نوشتن کتب فلسفی به زبان ساده را شروع کرد و سپس با تأسیس «THE SCHOOL OF LIFE» سعی کرد مدرسه‌ای برای آگاهی و رشد فردی انسان پایه‌ریزی کند. کتاب حاضر در ۱۰ فصل نوشته شده است.

خواندن کتاب مصائب عشق را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به همهٔ افرادی که در رابطه هستند و یا می‌خواهند وارد رابطه‌ای بشوند، پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب مصائب عشق

«زمانی که رابطه دچار چالش می‌شود، همیشه شکایت می‌کنیم که عاشق ماندن بسیار سخت شده است. امکان دارد که مدام درباره جزئیات زندگی خانوادگی‌خود در حال بحث باشیم و ممکن است که مدتی بسیار طولانی از زمانی که خوشی درست‌وحسابی داشته‌ایم، گذشته باشد. مشکلات، هم به نوبه خود ما رادرمانده می‌کنند وهم احتمال دارد ناموجه و خلاف قوانین عشق وحتی نشانه‌ای برای اشتباه بودن خود رابطه به نظر برسند. این بازمانده رومانتیک‌گرایی است. ایدئولوژی‌ای که ما را آرام می‌کند، با این اعتقاد اشتباه که عشق چیزی نیست که بشود درباره‌اش کاری انجام داد، چون فکر می‌کنیم که عشق فقط احساس است نه مهارت. ما نیاز داریم که از احساساتمان صرف‌نظر کنیم تا رابطه‌ای موفق و قوی داشته باشیم. اما ممکن است آن‌قدر باهوش باشیم که این اعتقاد را بپذیریم که عشق ذاتاً سخت است و اگر خیلی سخت به نظر می‌رسد، به این دلیل است که ما هنوز مهارت‌های لازم را برای برآمدن از پس سختی‌هایش را کسب نکرده‌ایم.

واقع‌گرایی عاشقانه بیان می‌کند که رابطه بین زن و مرد اصولاً از هیچ کدام از فضاهای فعالیتی انسان که در آن‌ها به ارتقای مهارت‌ها احتیاج داریم، متفاوت نیست. از طرفی می‌گوید که این عجیب نیست که تصور کنیم می‌توانیم بی علم و دانش یک هواپیما را فرود بیاوریم یا عمل جراحی مغز انجام دهیم، اما نمی‌توانیم بدون دانش عشق بورزیم. این سبک (واقع‌گرایی عاشقانه)، عشق موفق را مهارتی می‌داند که می‌تواند به‌صورت سیستماتیک آموخته و بررسی شود، و پیشنهاد می‌دهد که ما نباید به‌دنبال پیداکردن هیچ چیز خیلی منطقی یا سردی درباره عشقی که این‌چنین حساب‌شده تدارک دیده شده است، باشیم. واقع‌گرایی عاشقانه پافشاری می‌کند که این یک بینش است و نباید به‌دنبال دلیل و چرایی که دشمن بزرگ عشق است باشیم.

به‌پاس دوست‌داشتن باید بیاموزیم که چگونه برای این‌که بتوانیم شکست‌ها را فراموش کنیم، نقش گذشته خود را درانتخاب شریک زندگی درک کنیم. برای مقابله با مسائل و مشکلات دشوار خانوادگی باید روش‌های متمایز و خاص دیگران را درک کنیم و نیز بتوانیم سختی‌های پذیرفتن نیازهایمان را بشناسیم و درنهایت بتوانیم کاستی‌ها، معایب و طبیعت میل جنسی‌مان را بشناسیم.»