کتاب چیرگی بر گسست ناشی از آسیب

کتاب الکترونیکی «چیرگی بر گسست ناشی از آسیب» نوشتهٔ سوزت بون و کتی استیله با ترجمهٔ علی فیروز آبادی و عاطفه کمالو در نشر قطره چاپ شده است. کتاب چیرگی بر گسست ناشی از آسیب راهنمایی آموزشی در درمان اختلالات تجزیه‌ای برای بیماران و درمانگران است. هرچند که برخی از مطالب کتاب آموزنده به نظر می‌رسند اما این اثر برای استفاده خارج از محیط درمانی نوشته نشده است.

درباره کتاب چیرگی بر گسست ناشی از آسیب

کتاب «چیرگی بر گسست ناشی از آسیب» مناسب بیماران و درمانگرانی است که با اختلال تجزیه‌ای هویت و اختلال تجزیه‌ای غیراختصاصی ارتباط دارند. نویسندگان در این کتاب تلاش می‌کنند تا روش‌های کارآمدی را برای کمک به بیماران در مدیریت و کنترل اختلالات تجزیه‌ای ارائه دهند. اما در همین مسیر به‌شدت توصیه می‌کنند که از این کتاب تنها در جریان درمان انفرادی یا گروهی‌ای که توسط یک درمانگر آموزش‌دیده هدایت می‌شود استفاده شود. از این طریق است که بیمار بیشترین تجارب خود را می‌سازد و حمایت کافی دریافت می‌کند. 

همچنین این اثر به‌ منظور تسهیل فرایندهای درمانی به بیماران و درمانگران کمک می‌کند تا درک بهتری از چگونگی تأثیر تروما بر زندگی‌ داشته باشند و نحوهٔ مقابله با اختلالات ناشی از آن را یاد بگیرند.این کتاب هم‌زمان که نظریه‌های مرتبط با اختلالات تجزیه‌ای را شرح می‌دهد، به شکل عملی نیز روش‌های مقابله با این شرایط را آموزش می‌دهد. مطالب ارائه‌شده در کتاب ترکیبی از نظریه‌های به‌روز و مهم درمانی برای اختلالات تجزیه‌ای و درمان تروما و اختلالات انشعابی آن است.

کتاب چیرگی بر گسست ناشی از آسیب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب برای روان‌شناسان، مشاوران، درمانگران و دیگر متخصصان بهداشت روانی که با بیماران دارای تجربیات تروما کار می‌کنند، مناسب است. 

 بخشی از کتاب چیرگی بر گسست ناشی از آسیب

«هریک از ما گرایشی طبیعی به انسجام‌بخشی به تجارب خود در قالب یک کل به‌هم‌پیوسته داریم که تمامیت تاریخ زندگی ما را در بر بگیرد و حسی باثبات از کیستی و چیستی به ما بدهد. توان انسجام‌بخشی به ما کمک می‌کند که گذشته را از حال تشخیص دهیم و خود را در فضای کنونی و اینجایی، حتی زمانی که گذشته را به یاد، یا آینده را در نظر می‌آوریم، حس کنیم. همچنین به درک ما از خود کمک می‌کند. هرچه حس امنیت و مصونیت بیشتری بر فضای فیزیکی و احساسی‌ای که در آن رشد می‌کنیم حاکم باشد، در آینده توان بیشتری برای انسجام‌بخشی به تجارب خود پیدا می‌کنیم.

هریک از ما راه‌هایی خاص و پایدار در نحوهٔ تفکر، احساس، عمل و درک خود داریم که به همراه یکدیگر شخصیت ما را شکل می‌دهند. البته، شخصیت چیزی نیست که بتواند دیده یا لمس شود بلکه اصطلاحی دم‌دستی برای توصیف پاسخ‌های مشخص و منحصربه‌فردی است که ما به‌عنوان یک موجود زندهٔ پیچیده از خود نشان می‌دهیم. به شکل معمول، افراد به شکلی هماهنگ دست به عمل می‌زنند و الگوهای پاسخ‌دهی خود را در موقعیت‌های مختلف و متنوع به شکلی ظریف و نامحسوس تغییر می‌دهند که می‌توان آن را به تعویض دندهٔ اتومبیل تشبیه کرد. فرد از محل کار به خانه می‌رود و به شکلی نرم و روان تفکر، احساس، نحوهٔ تصمیم‌گیری و عملکردش تغییر می‌کند. به شکلی که هنوز خود را همان فرد همیشگی می‌داند و می‌یابد. در این معنی، شخصیت قابلیت پیش‌بینی و ثبات دارد. اما در همین حال، برای داشتن بازدهی حداکثر در زندگی، ما همواره به شکلی ظریف در حال تغییر، تطابق، سازگاری و سامان‌دهی دوباره به شخصیت خود در جریان یادگیری‌ها و تجارب جدید هستیم. در این معنی، شخصیت را می‌توان انعطاف‌پذیر دانست.»