کتاب دستنامه افسردگی

کتاب دستنامه افسردگی نوشتهٔ ادوارد. اس. فریدمن و ایان. ام. اندرسون با ترجمهٔ میثم همدمی در انتشارات ارجمند چاپ شده است.

درباره کتاب دستنامه افسردگی

کتاب حاضر به شکلی جامع و درعین‌حال موجز، بر اساس معتبرترین و تازه‌ترین یافته‌های پژوهشی، اطلاعاتی پیرامون افسردگی و درمان آن فراهم آورده است. در هر فصل با کمک جداول متعدد از زاویه‌ای خاص به افسردگی نگاه شده و انواع اختلالات افسردگی، دلایل بروز افسردگی، تجلی افسردگی در انواع مختلف بیماران و تشخیص آن تشریح شده است؛ همچنین آخرین داروها، درمان‌های جسمی و درمان‌های روان‌شناختیِ پیشنهادی برای افسردگی موردبحث قرارگرفته‌اند.

مؤلفان کتاب، دکتر ادوارد اس. فریدمن و پروفسور ایان ام. اندرسون، با پشتوانهٔ سال‌ها تجربهٔ درمان و پژوهش در مورد افسردگی تلاش کرده‌اند تا آنجایی که ممکن است با پرهیز از پیچیدگی‌های غیرضروری و نیز اجتناب از غلتیدن به دام ساده‌انگاری، به شکلی مختصر، جنبه‌های مهم درمان افسردگی را مورد تأکید قرار دهند. این کتاب در پرتو آخرین ویرایش راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-5)، راهنمایی عالی و کاربردی برای علاقه‌مندان به مطالعهٔ افسردگی فراهم کرده است. دستنامهٔ افسردگی می‌تواند برای دانشجویان و متخصصان رشته‌های روان‌پزشکی، روان‌شناسی بالینی، مشاوره و همچنین علاقه‌مندان به مطالعهٔ افسردگی، کتابی جذاب و سودمند باشد.

ترجمه

میثم همدمی

(کارشناس ارشد روان‌شناسی)

کتاب دستنامه افسردگی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به علاقه‌مندان به روان‌شناسی پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب دستنامه افسردگی

«به‌تازگی یک نمونۀ معرف بالینی نشان داده است که اختلال افسردگی اساسی اغلب مزمن، شدید و با همایندی مرضی بالایی همراه است. به‌عنوان‌مثال، دوسوم از افراد شرکت‌کننده در برنامۀ شناخت‌درمانی ملی برای درمان‌های جایگزین تسکین‌دهندۀ افسردگی (STAR*D)، حداقل یک وضعیت پزشکی عمومی همراه را گزارش کرده‌اند. اختلال افسردگی اساسی به‌طورمعمول اختلالی دوره‌ای است. هر دوره، به‌طور متوسط هر ۵ سال رخ می‌دهد؛ بااین‌حال، ۲۰ تا ۳۳ درصد از افراد مبتلا، از دوره‌ای مزمن و بی‌وقفه رنج می‌برند. از میان این افراد، کسانی که هرگز بهبودی کامل نشانه‌ها را تجربه نمی‌کنند، احتمال بیشتری دارد تا دوباره دچار عود شوند. به‌نظر می‌رسد دوره‌های طولانی‌تر افسردگی، سخت‌تر به درمان پاسخ دهند و جمعیت افراد با نشانه‌های خفیف افسردگی حدود سه برابر بیش‌تر از افراد با نشانه‌های کامل اختلال افسردگی اساسی باشد.

تقریباً ۲۰ تا ۳۳ درصد از بیماران مبتلا به اختلال افسردگی اساسی دچار آغاز زودرس اختلال و دوره‌های مزمن افسرده‌خویی هستند. زمینه‌یابی ملیِ همایندی مرضی در جمعیت ایالات متحده، شیوع یکسالۀ افسرده‌خویی را ۲.۵ درصد، شروع مادام‌العمر آن را ۶.۴ درصد و شیوع افسردگی مزمن را حدود ۳ درصد تخمین زده است. افراد مبتلا به افسردگی اساسی مزمن، بیماری را در سن پایین‌تری تجربه می‌کنند، احتمال همایندی مرضی در آنان با اختلالات محور دو بالاتر است، احتمال بیشتری دارد تا تاریخچه‌ای از آسیب در سنین اولیه داشته باشند و به‌طورمعمول آسیب‌پذیری ژنتیکی خانوادگی نسبت به اختلالات افسردگی در این افراد بالا است، این افراد از راهبردهای مقابله‌ای چندان مؤثری برخوردار نیستند، میزان بیشتری فشار روانی مزمن دارند، حمایت اجتماعی در مورد آنان کم است، دچار نقصی مشخص در عملکرد روانی-اجتماعی یا کارایی شغلی خود هستند و نیاز بیشتری به استفاده از مراقبت‌های سلامتی و بهداشتی دارند.»