کتاب زنمرد

کتاب زنمرد مجموعه‌ای از ۱۲ داستان از آنجلا کارتر و دیوید فاستر والاس است و ترجمه ادریس رنجی آن را در دسترس فارسی‌زبانان قرار داده است. نشر هیرمند این اثر را منتشر کرده و آن را در قالبی قرار داده که از همان صفحات آغازین، با فضاهایی ناآرام، خیال‌انگیز و گاه تلخ روبه‌رو می‌شویم. بخشی از داستان‌ها با بازآفرینی افسانه‌ها و جابه‌جا کردن نسبت قدرت، میل و هویت پیش می‌روند و همین ویژگی، حال‌وهوای کتاب را از یک مجموعه‌ی معمولی جدا می‌کند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب زنمرد

کتاب زنمرد نوشته آنجلا کارتر و دیوید فاستر والاس، مجموعه‌ای داستانی است که از همان آغاز، خواننده را وارد جهانی می‌کند که در آن مرز میان افسانه، هراس، میل، خشونت و دگرگونی مدام جابه‌جا می‌شود. عنوان فرعی دوازده داستان نشان می‌دهد با مجموعه‌ای چندپاره روبه‌رو هستیم، اما فضای کلی اثر به‌گونه‌ای است که میان داستان‌ها نوعی پیوند حسی و فکری شکل می‌گیرد. در بخش‌های آغازین، بازنویسی و دگرگون‌سازی قصه‌های آشنا دیده می‌شود؛ قصه‌هایی که دیگر قرار نیست فقط روایت‌هایی خیال‌انگیز باشند، بلکه به صحنه‌ای برای نمایش ترس، قدرت، بدن، خواستن و انتخاب بدل می‌شوند.
کتاب زنمرد در نمونه‌های ارائه‌شده، بیش از هر چیز بر شخصیت‌های زن و موقعیت‌هایی تمرکز دارد که در آن‌ها رابطه‌ی میان آسیب‌پذیری و اراده پیچیده می‌شود. در خاطرخواهی آقای لیون و عروس ببر، فضای قصه‌های پریان حفظ شده اما نتیجه فقط تکرار یک افسانه‌ی قدیمی نیست. خانه‌های دورافتاده، باغ‌های برفی، جانوران مرموز، خدمتکاران نامعمول و اشیای پرزرق‌وبرق، همگی در خدمت ساختن جهانی هستند که هم فریبنده است و هم ناآرام. این فضا باعث می‌شود داستان‌ها فقط بر حادثه تکیه نکنند و لایه‌ای از اضطراب و کشش در سراسر روایت باقی بماند.
کتاب زنمرد از نظر لحن و تصویرسازی نیز توجه را جلب می‌کند. نثر داستان‌ها پر از جزئیات دیداری و حسی است؛ برف، نور، خز، گل رز، بوی عطر، صدای پنجه و سکوت خانه‌ها فقط عناصر تزئینی نیستند، بلکه بخشی از معنای داستان را می‌سازند. در این مجموعه، دگرگونی فقط یک اتفاق بیرونی نیست و اغلب به پرسش از هویت، نقش‌های جنسیتی و نسبت انسان با میل و ترس گره می‌خورد. همین ویژگی، کتاب را به اثری تبدیل کرده که هم می‌توان آن را برای قصه‌گویی‌اش خواند و هم برای تأملی که درباره‌ی چهره‌های آشنا اما دگرگون‌شده‌ی افسانه و واقعیت پیش می‌کشد.

خلاصه داستان زنمرد

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
کتاب زنمرد در داستان‌های آغازین خود، شخصیت‌هایی را دنبال می‌کند که ناگهان وارد موقعیت‌هایی غریب و نابرابر می‌شوند. در خاطرخواهی آقای لیون، دختری به‌دنبال گرفتاری پدرش راهی خانه‌ی موجودی مرموز می‌شود و رابطه‌ای میان ترس، دلسوزی و شناخت شکل می‌گیرد. در عروس ببر، دختری که پدرش او را در قمار می‌بازد، با اربابی روبه‌رو می‌شود که خواسته‌اش از مرزهای معمول فراتر می‌رود و همین رویارویی، او را به فهمی تازه از تن، اختیار و دگرگونی می‌رساند. این داستان‌ها با تکیه بر افسانه‌های آشنا، مسیرهایی تازه برای بازخوانی قدرت، میل و هویت باز می‌کنند.

چرا باید کتاب زنمرد را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب زنمرد را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب افسانه‌ها و موقعیت‌های آشنا را به‌شکلی دگرگون‌شده و ناآرام پیش می‌کشد.
• خواننده با مطالعه‌ی این کتاب می‌تواند نسبت میان ترس، میل، قدرت و هویت را در قالب داستان دنبال کند.
• این اثر با تصویرسازی‌های پرجزئیات، فضا را به بخشی از معنای روایت تبدیل می‌کند.
• داستان‌ها فقط بر حادثه تکیه ندارند و لایه‌ای از تأمل درباره‌ی بدن، انتخاب و دگرگونی در آن‌ها دیده می‌شود.
• این کتاب برای کسانی که به بازنویسی قصه‌های کهن و روایت‌های تیره و نمادین علاقه دارند، مواد خواندنی قابل‌توجهی فراهم می‌کند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب زنمرد به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به داستان‌هایی که افسانه‌ها را با فضایی تیره و ناآرام بازآفرینی می‌کنند.
• خوانندگانی که به روایت‌های شخصیت‌محور با تمرکز بر ترس، میل و دگرگونی علاقه دارند.
• کسانی که دوست دارند در داستان، نشانه‌ها و جزئیات حسی را هم‌پای خط روایت دنبال کنند.
• مخاطبانی که از فضاهای گوتیک، خانه‌های رازآلود و شخصیت‌های مرزی لذت می‌برند.
• خوانندگانی که می‌خواهند با داستان‌هایی روبه‌رو شوند که نقش‌های تثبیت‌شده‌ی زن و مرد را به چالش می‌کشند.

بخشی از کتاب زنمرد

«بیرونِ پنجرهٔ خانه‌شانْ پرچین می‌درخشید، گویی برفْ نور می‌تاباند؛ نزدیک شب وقتی آسمان را تاریکی فرا می‌گرفت، پریده‌رنگی غریب و بازتابیده‌ای بر چشم‌انداز زمستانی باقی می‌ماند و دانه‌های نرم برف همچنان فرو می‌باریدند. آن دختر زیبا که پوستش همان نور درونی را می‌تاباند و خیال می‌کردی او هم یک‌سره از برف ساخته شده، توی آشپزخانهٔ نمور دست از کار می‌کشد تا به جادهٔ روستایی نگاهی بیندازد. تمام روز کسی از آن‌جا نگذشته؛ جاده سفید و بی‌لکه است، مانند توپی باز شده از ساتن سفید لباس عروس.
پدر گفته بود پیش از شب خانه خواهد بود.
برف تمام سیم‌های تلفن را از جا کنده بود، پدر نمی‌توانست تماس بگیرد؛ حتی برای گفتن بهترین خبرها. جاده‌ها هموار نیستند. امیدوارم بلایی سرش نیاید.
اما ماشین کهنهٔ پدر به‌سختی توی گودال گیر کرده بود، حتی ذره‌ای جم نمی‌خورد؛ موتور غژغژ کرد، به سرفه افتاد و خاموش شد، از خانه دور بود. قبلاً یک بار ورشکسته شده بود؛ و حالا دوباره ورشکسته شده، آن روز صبح این را از وکلایش شنیده بود؛ پس از تلاشی تدریجی و طولانی برای بازگرداندن دارایی‌اش، جیب‌هایش را برای پول سوختی که او را به خانه برساند زیر و رو کرد. اما آنقدر پول برایش نمانده بود که برای دلبرش، دختر کوچک و دردانه‌اش، شاخهٔ گل رز سفیدی را که از او خواسته بود بخرد؛ این تنها هدیه‌ای بود که خواسته بود.»