کتاب زبان پدری (مجموعه مقالاتی درباره حقوق بشر)

«زبان پدری» مجموعه مقالاتی درباره حقوق بشر به گزینش و ویرایش محمد مهدی ذوالقدری(-۱۳۶۶) است. در بخشی از مقدمه کتاب می‌خوانیم: دربارۀ حقوق بشر و مبانی معرفتی آن تا کنون کتاب‌ها و مقاله‌های فراوانی چاپ شده است. مجموعه مقالات حاضر کوششی است تا خوانندگان با آن دسته از ادبیات انتقادی دربارۀ حقوق بشر که کمتر به آن‌ها توجه شده است آشنا شوند. نقدهای رایج دربارۀ حقوق بشر عمدتاً به سه دسته کلی نقد الهیاتی، نقد مارکسیستی و نقد سیاسی- تاریخی تقسیم می‌شوند. به عقیدۀ آن دسته از منتقدانی که اعلامیۀ جهانی حقوق بشر را از منظر الهیات نقد می‌کنند، اعلامیه‌ دچار مثبت‌اندیشی ساده‌لوحانه‌ای در باب پاک‌نهادی و خودفرمانروایی ماهیت بشر است. علاوه‌بر این اعلامیۀ مذکور متضمن انسان‌شناسی معیوبی است؛ چرا که فرد انسانی را صرفاً مجموعه‌ای از نیازها‌ی مادی و روان‌شناختی در نظر می‌گیرد. در نقد مارکسیستیِ حقوق بشر، اعلامیهْ حقوق طبقۀ حاکم است. مارکسیست‌ها معتقدند حقوق منعکس‌کنندۀ منافع طبقه‌ای معین و در اغلب مواقع، آرمان‌های آن طبقه است. آن‌ها معتقدند برای تحقق مؤثر آنچه گفته می‌شود مطالبات جهانی بشر است، هیچ اشاره‌ای به اوضاع اقتصادی و فرهنگی اقشار مختلف‌ نمی‌شود. منتقدین سیاسی-تاریخی حقوق بشر نیز، حقوق بشر فعلی را ابزار سلطۀ قدرت‌های جهانی قلمداد می‌کنند. ایشان بر این عقیده‌اند که این حقوق سلاحی صرفاً سیاسی برای حفظ وضع موجود به نفع قدرتمندان است. به عقیده این دسته از منتقدان فقط پیروزمندان‌اند که حقوق را اعلام و ترویج می‌کنند. در انتخاب مقاله‌های این کتاب سعی نموده‌ایم از نقدهای رایج عبور کنیم و مناظری تازه از نقد حقوق بشر را به مخاطبان عرضه کنیم.